ช่วงเวลามันจำกัดไม่ได้หรอก
แกว่าการที่เราจะลืมใครสักคนมันต้องใช้เวลาไหมวะ
ใช้สิ
กี่วัน กี่เดือน หรือ กี่ปี ตอบไม่ได้เหมือนกันวะ

แต่การใช้เวลามันไม่ใช่การที่ให้แกรอเวลาผ่านไปเฉยๆ
แต่มันคือการที่แกให้เวลากับตัวเอง ได้นึก ได้คิด ได้ทบทวน ที่ผ่านมา
ว่าเราทำอะไรไป ตรงไหนดี ไม่ดี
มันไม่ใช่การที่ให้แกจมปลักอยู่กับคนเดิม 
หรือรอให้เวลาทำให้เขาจางออกไปจากหัวใจของแก
มันลืมไม่ได้หรอกยังไงก็ลืมไม่ได้
อย่างน้อยเขาก็ยังติดอยู่ในหัวใจแกสักนิดนึงพอให้นึกถึงแหละ
ฉะนั้นแกอย่าไปรอให้เวลาพาเขาออกไปจากหัวใจ
แต่ให้แกใช้เวลานั้นเพื่อเติมสิ่งที่ขาดหายไปในหัวใจของแก

ช่วงเวลามันจำกัดไม่ได้หรอก
มันอยู่ที่ว่าเราแข็งแกร่งขนาดไหน

เรียนรู้ที่จะอยู่กับมันนะแล้วแกจะแข็งแกร่งเอง
.
.
.
บทสนทนาระหว่างฉันและพี่อั้ม ณ แห่งหนึ่งในแม่โจ้
ขอบคุณพี่ๆทุกคนในคืนนั้น
SHARE
Writer
gallofguide
Blues
ความเศร้าคือสิ่งที่สวยงามที่สุด

Comments