อนุญาตให้เป็นกันเองกับตัวเองบ้าง
เป็นสัปดาห์วันหยุดที่สบายๆ เป็นวันที่ดีมากๆ 
เพราะสถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิด 
ทุกอย่างถูกยกเลิกไปหมด 
ดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีนัก 

อนุญาตตนเองได้เกเรบ้าง ไม่เป็นไรหรอก 
สองสามเดือนที่ผ่านมา เป็นช่วงที่เรา 
ต้องกดดันตัวเอง ยื้อแย่งแข่งขันกับตนเอง
เพราะเป็นสิ่งที่เราคิดและเลือกว่า

เราควรที่จะทำอะไรมากกว่านี้
เราสามารถทำอะไรได้มากกว่าเป็นอยู่
เราควรที่จะหาทางเลือกใหม่ๆ 
เพื่อให้ตัวเอง ได้เจออะไรใหม่ๆ 

จึงเป็นช่วงเวลาที่มีอะไรให้เราทำ
ได้เจออะไรใหม่ๆ ตามที่เราต้องการ 
มันเป็นสิ่งที่ท้าทาย และถือว่าสนุก 
มีบ้างที่มันถาโถมเข้ามา จัดการไม่ทัน 
ทำให้เราเหนื่อย และอยากล้มเลิกมันไป 
แต่การล้มเลิก ดูจะไม่ใช่ทางเลือกของเราตอนนี้ 
สิ่งที่ขาดหายไป ณ ช่วงเวลาก็คือ 

เวลาที่ทำให้ตัวเองสบายๆ 
อนุญาตให้ตัวเองได้ทำอะไรที่อยากทำ 

และแล้ววันนี้ 

การอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม 
อาจจะเป็นเรื่องที่อึดอัด สำหรับบางคน
แต่สำหรับเรา เป็นทางเลือกที่ดีมาก 

เราอนุญาตตัวเองให้สามารถเกเรได้เบาๆ 
ไม่ยื้อแย่ง แข่งขันกับตัวเองมากนัก 

เช้าอันสดใส กับความมืดในห้อง
ไร้แสงแดดสาดส่อง กับความคิด
ที่คิดว่า วันนี้ไม่ต้องลุกขึ้นมาเพื่อไปทำอะไร
เหมือนทุกๆวัน ที่เคยทำ แค่นั้นก็ดีมากแล้ว 

ดูหนัง ตอนแล้วตอนเล่า
อ่านหนังสือที่ค้างอ่าน 
เขียนเรื่องราวถึงตัวเอง
จัดระเบียบห้องใหม่ 
เพื่อให้มีความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคยบ้าง

ลองทำความรู้จักเพลงใหม่ๆ 
คลอเบาๆ กล่อมตัวเองในวันที่แสงแดดจ้า 
จัดเรียงลำดับปฏิทินกับสิ่งที่ต้องทำ

ใกล้พลบค่ำ ออกไปทักทายกับท้องฟ้า ที่เดิม
วันนี้ท้องฟ้าถูกระบายด้วยสีส้มอ่อน ไม่ทั่วฟ้า 
ด้วยอิทธิพลของพระอาทิตย์ ที่กำลังบอกลา 

ท้องฟ้ากำลังกระซิบบอกเราว่า 
วันนี้เป็นวันที่ดีนะ 
เมื่ออนุญาตให้เป็นกันเองกับตนเองบ้าง
SHARE

Comments