ไม่ชอบ ทำไมไม่บอกกันดีๆ
ไม่ชอบเรา ทำไมถึงไม่บอกเรา ทำไมต้องให้เรารู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆแล้วสุดท้ายก็มาขอโทษกันแบบนี้..

เรามีคำถาม แต่เราไม่รู้จะไปถามกับใครดี เราก็แค่อยากรู้ ว่าถ้าไม่ได้ชอบกัน ทำไมไม่บอกกันตั้งแต่แรก จะให้ความหวังกันทำไม มันสนุกมากเลยหรอที่มาเล่นกับความรู้สึกของคนอื่นแบบนี้ มันสนุกยังไงอะ? ที่เห็นคนอื่นชอบตัวเองมากๆแล้วตัวเองก็มาให้ความหวังเขาและจู่ๆก็มาบอกเขาว่า "แกขอโทษนะ เราไม่รู้จะบอกแกยังไงดี เรามีแฟนแล้ว" เนีย.. ก็มาจบแบบนี้

ก็แค่บอกว่าไม่ชอบตั้งแต่แรกก็จบ จะมาให้ความหวังทำไม หรือคิดว่าเดี๋ยวสักวันก็ชอบกันงี้หรอ? แต่เห้ย! ไม่ใช่ตั้งแต่แรกก็คือไม่ใช่ไง จะฝืนแล้วให้เขาเสียใจ แล้วตัวเองแฮปปี้อยู่คนเดียวเนียนะ

ทำไมแกเป็นคนที่เห็นแกตัวแบบนี้..

แต่ก็นั่นแหละ คนที่ผิดก็คือคนที่เริ่มชอบตั้งแต่แรกนั่นแหละ ชอบทั้งๆที่รู้ว่าเขาไม่ชอบ ก็ยังจะฟื้นพยายาม เพราะคิดว่าสักวันเขาคงจะชอบเรากลับมาบ้าง แต่นี่มันตั้งหลายครั้งแล้วนะที่โดนปฎิเสธ แล้วโดนโยนความผิดมาที่ตัวเราเองว่าเนีย ที่ผ่านๆมาเราผิดเองตลอดเลยนะที่ทิ้งเขาไป แล้วก็กลับมาโดยเวลาที่กลับมาก็จะโดนถามว่า

"ทำไมแกกลับมาหาเราอะ?"
"ทำไมตอนนั้นแกหายไป?"

เห้อ.. จะให้อยู่กับคนที่ไม่เห็นค่าตัวเองแบบนี้มันก็เหนื่อยไง ชอบนะ ใช่เราชอบแกมาก ชอบจนอยากมีแกเป็นแฟน และมีแกอยู่ในชีวิตและครอบครัวของเรา แต่การที่แกไม่เคยเลือกเราเลยมันก็เหนื่อยจนทำให้เราต้องถอยไปตั้งหลักใหม่แล้วค่อยกลับมาหาแกอีกครั้ง แต่ทุกครั้งที่กลับมาหาแก เราก็พยายามนะ พยายามเป็นคนที่แกจะเลือก แต่แกก็ไม่เคยเลือกไง

และครั้งนั้นก็คงเป็นครั้งสุดท้ายที่แกเป็นคนเลือกที่จะจบความสัมพันธ์เหล่านี้กับเรา และเป็นครั้งนั้นที่แกสร้างความหวังให้เราแบบ ใช่ แค่แกเท่านั้นที่เราจะเลือก จนทุกวันนี้ เราก็มองหาแค่แก แกที่ไม่เคยมีตัวตนตั้งแต่แรก และคำพูดของแกก็ยังคงฝั่งอยู่ในสมองขอเรา

คำขอโทษที่แกมอบให้ ไม่เคยจ่างหายไปจากสมองของเราเลยสักครั้งนึง
SHARE

Comments