New School
ต้นทุนชีวิตเราไม่เท่ากัน ความสามารถเป็นสิ่งเดียวที่ฉันมี ทว่ามันกับเเลกมาด้วยความกดดันและสุขภาพจิตที่ย่ำแย่ สวัสดีค่ะเรา แทน ปัจจุบันอายุสิบห้าปีกับอีกสองเดือนนิดๆ ตอนนี้กำลังศึกษาอยู่ในชั้นมัธยมศึกปีที่สี่ สาขาวิชาเรียนศิลป์ภาษาเยอรมัน ณ โรงเรียนรัฐบาลชื่อดังของจังหวัดขอนแก่น เราสอบเข้ามาที่นี่ได้คนเดียว เราไม่มีเพื่อนมาด้วย เรียกได้ว่านี่คือการเริ่มต้นใหม่ที่แท้จริง

ในวันแรกที่ย่างเท้าเข้ามาเรียนเรารู้สึกว่านี่คือโลกใบใหม่ เราไม่เคยพบเจอคนในโรงเรียนเยอะขนาดนี้มาก่อน เราไม่มีเพื่อนที่ช่วยนำทางหรือแนะนำใดๆทั้งสิ้น ยังดี ที่เราไม่ได้อ่อนต่อโลกมานัก มนุษย์เป็นสัตว์สังคม ต่อให้เราไม่อยากมีเพื่อนแต่เราก็ไม่สามารถปฏิเสธความจริงที่ว่าเราไม่สามารถอยู่คนเดียวได้ขนาดนั้น สักวันก็ต้องมีงานกลุ่มเข้ามา การทำงานเป็นทีมต้องเกิดความคุ้นเคยในระดับหนึ่ง อย่างน้อยมีไว้ก็ดี

ภายในครึ่งวันแรกเราสามารถหาเพื่อนได้ บางทีมันก็แค่อาจเป็นการปฏิบัติกับเด็กใหม่แบบทั่วๆไป นั้นคือสิ่งที่เราคิด ท้ายสุดแล้วมันก็มีบางคนที่เป็นอย่างที่เราคิดและบางคนก็ไม่ ซึ่งมันก็ดีสำหรับเรา เธอคนนั้นพาไปแนะนำเพื่อน จะว่าไปดูเหมือนเธอแทบจะรู้จักคนทั้งโรงเรียนด้วยซ้ำ

อาหารกลางวันที่นี่ในวันแรกไม่ได้ทำให้เราประทับใจมากนัก ถึงจะราคาไม่แพง แต่ก็ไม่อร่อย มันคงเป็นโชคร้ายของเรา แต่ก็เอาเถอะ ยังมีอีกตั้งยี่สิบสี่ร้านนี่?

เราไม่มีพื้นฐานใดๆเกี่ยวกับภาษาเยอรมันเลยสักนิด มีเพียงแต่ตัวอักษรที่ขนาดท่องยังติดๆขัดๆ สำหรับเราภาษาที่สามมันค่อนข้างยาก ก่อนหน้านี้เราใช้แค่ ไทยและอังกฤษ แต่เมื่อเราเรียนไปเรื่อยๆกลับพบว่า มันสนุกกว่าที่เราคิด

พูดถึงเรื่องเรียนแล้วเราไม่มีปัญหาใดๆกับการเรียนทั้งสิ้น เว้นแต่เรื่องงานที่ทำให้เราสับสนบ่อยๆแต่ที่มีปัญหามากที่สุดเห็นจะเป็นเรื่อง ฐานะ เข้าใจว่ายิ่งมากคนเรายิ่งพบเห็นกลุ่มคนที่หลากหลายมากขึ้น เพื่อนๆใช้มือถือยี่ห้อดัง พูดคุยเรื่องการไปเที่ยวต่างประเทศอย่างสนุกปาก เราไม่เคยมีโอกาสนั้นแม้แต่นิด เกิดมาในครอบครัวที่มีปัญหา สังคมชายเป็นใหญ่ มีพี่สาวที่สนิทกันมากหนึ่งคน หมาสามตัว พ่อแม่ทะเลาะกันทุกวัน เอาบ้านเอารถไปจำนำจำนอง จะโดนไล่ออกวันไหนก็ไม่รู้ เจ้าหนีตามทวงถึงหน้าบ้าน พ่อป่วยแม่ไม่มีงาน ญาติคอยช่วยเหลือเรื่องเงินแต่นั้นก็ไม่พอสำหรับเราที่เรียนมอปลายและพี่สาวที่เรียนมหาวิทยาลัย สุดท้ายก็ต้องกู้นอกระบบ

ช่างเฮงซวยสิ้นดี

เราไม่ได้อยากได้อยากมีเช่นเขา แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าในใจลึกๆแล้วก็มีความคิดแบบนั้นเต็มหัวไปหมด

พวกอีลีทนี่ดีจังเลยนะ ต่างกับเราที่มีแต่ความสามารถทว่าไม่มีต้นทุน การเรียนให้ได้เกรดดีๆเป็นสิ่งเดียวที่เรามีและพิสูจน์ตันตนให้สังคมได้เห็น ช่างน่าเศร้าแต่นั้นก็สิ่งที่เราเผชิญมาตลอดในวัยสิบห้าปี









SHARE

Comments