เหล่าตัวประหลาดกับวิญญาณอาฆาต
     วันนี้เป็นวันที่เด็กปี 1 อย่างฉันโดนรุ่นพี่เรียกให้ไปรับบทพิสูจน์ใจยามค่ำคืนจนถึงเกือบเที่ยงคืนเห็นจะได้ ด้วยความที่อยู่หอใน และถูกทางมหาวิทยาลัยห้ามไม่ให้ใช้รถ ฉันจึงทำได้คือการเดินกลับหอพัก 
     ระหว่างทางเดินกลับ ฉันกำลังเดินผ่านหอพัก 5 เป็นหอหญิงล้วน แต่เดิมเป็นโรงแรม การออกแบบจึงคล้ายโรงแรมในอดีต มีโถงทางเดิน ประกอบด้วยทั้งหมด 3 ชั้นเห็นจะได้ ฉันพักอยู่หอ 6 จึงจำเป็นต้องผ่านหอนี้
    ฉันกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อย จู่ๆ "มีณี" เพื่อนในคณะที่เคยเล่าให้ฟังก่อนหน้ามาเดินกลับหอเป็นเพื่อน
  "เธอ เราอยากหยุดตรงนี้สักครู่นะ"
มุณีบอกฉันก่อนจะเดินไปทางพุ่มไม้แล้วหยิบน้ำในขวดมาท่องๆก่อนจะเทไปบริเวณนั้น ฉันสงสัยเลยลองใช้ความสามารถดู

   กลับเห็นเด็กผู้หญิงเปียกน้ำ นั่งร้องไห้ นั่นไม่ใช่มนุษย์แน่ๆ มุณีก็เห็นวิญญาณด้วยเหรอ ฉันไม่แน่ใจว่าวิญญาณนี้จะดีหรือไม่ จึงรีบลากมุณีออกมาแล้วพาวิ่งกลับหอโดยพลัน ฉันหันหลังกลับไปดู กับพบว่าวิญญาณเด็กนั่นแสระยิ้มน่ากลัว ตาโบ๋ดำลึกสีแดง ผิวเหี่ยวๆนั้น แน่นอนและว่าไม่ใช่วิญญาณที่น่าเข้าใกล้แน่ๆ
      ฉันรีบลากยัยมุณีมาที่หอพัก มุณีสะบัดมือฉัน ก่อนจะต่อว่าฉันว่าทำอะไร ฉันเลยเล่าว่าฉันเห็นวิญญาณ แต่เธอดูไม่ค่อยเชื่อ ฉันเลยแสดงให้เธอดู ฉันบอกกับเธอว่า ตอนนี้มีวิญญาณแสงสีขาวอยู่ข้างหลังเธอ ฉันเช็คดูแล้ว ก่อนตายคงเคร่งครัดในศาสนา ทำความดี เพราะหน้าตาเขาดูเอิบอิ่ม ใจดี แต่ดูดุดัน น่าเกรงขามและดูปลอดภัย
     เมื่อเธอได้ยินดังนั้น ฉันแปลกใจกับกริยาของเธอ เธอดูไม่แปลกใจมากนัก
" ไม่มีเพื่อน ไร้คนเข้าใจ บอกใครก็ไม่เชื่อ มีแต่คนบอกว่าประหลาด ฉันควบคุมความสามารถนี้ไม่ได้ เธอช่วยฉันได้ไหม"
       จริงของเธอ อันที่จริงฉันก็คิดเสมอว่าความสามารถพวกนี้มันแม่ง โคตรไม่มีสาระ บางครั้งแทบแยกไม่ออกไหนคน ไหนผี ตั้งแต่เด็กฉันจริงแทบไม่มีเพื่อน ไม่ทีเลยก็ว่าได้ ถ้ามีก็คงเป็นพวกตัวประหลาดอย่างที่เธอว่า คนทรง หมอผี หมอดู ทำนองนั้นหมด 
" เอาเหอะ ช่วยก็ได้"
     
       อีก 2 อาทิตย์ต่อมา มุณีจึงได้ตามสืบเรื่องผีเด็กตาแดงนั้นว่ามาจากไหน จึงได้ความว่า ก่อนหน้านี้นักศึกษาได้เกิดท้องแล้วแท้ง จึงไม่รู้จะเอาศพไว้ที่ไหนจึงนำร่างเด็กไปฝังใต้ต้นไม้ ไม่มีใครรู้ว่าต้นไหน แต่ฉันกับยัยมุณีรู้แล้วจ้า หลังจากวันนั้น เราสองคนจะกลับหอด้วยกัน แต่จะชวนคุยกันแล้วแกล้งทำเป็นไม่มอง คิดว่าแค่เด็กคนนึง ถึงจะสงสารจับใจก็เถอะ
      



****ฝากติดตามและกดหัวใจ คอมเม้นส่งกำลังใจมาให้นักเขียนก้วยเด้อ
**** ที่เล่าไปเรื่องจริงทั้งหมดเลยนะจ๊ะ****
SHARE
Written in this book
เมื่อฉันมองเห็นผี
เค้าโครงจากเรื่องจริงทั้งหมดเลยจ้า
Writer
Chonnapat
writer
ขอบคุณทุกคำติชมและกำลังใจนะคะ

Comments