far from home

(1)

ความสับสนกับชีวิต
มันจะคงอยู่กับเราได้เนิ่นนานขนาดไหนนะ 
หรือจะอยู่จนกระทั่งหมดความคิดถึงนั้นไป 
แล้วเมื่อไหร่ที่จะหมดความคิดถึง 

เราเคยใช้ชีวิตโดยที่ไม่มีเขา
เข้ามาวนเวียนได้ตลอดหลายปีที่ผ่านมา 
จนวันหนึ่งที่อยู่ ๆ เรื่องของเขา
มันก็ผุดขึ้นมาในหัว แบบที่ ไม่ทันรู้ตัว 
เราก็กลายเป็นนักสืบที่เก่งกล้าโดยใช้ข้อมูลที่เคยจำได้
ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ไม่คิดว่ายังจำได้ด้วยซ้ำ...

(2)

เขายังคงใช้ชีวิตอย่างมีความสุข 
คบและเลิกกับใครไปแล้วหลายคน 
เติบโตขึ้นเป็นผู้ชายที่มีหน้าที่การงาน 
แต่ก็ยังคงมีสังคมที่แตกต่างกับเรามากจนเกินไป
ญาติพี่น้องเขายังคงใจดีกับเราเหมือนวันก่อน 

เขาก็ยังคงใจร้ายกับเราเหมือนเดิมเช่นกัน 

ยิ่งค้นยิ่งเปิดยิ่งรับรู้ว่าเราไม่เคยหนีเขาไปได้ 
เรายังขังตัวเองไว้อยู่ที่เดิม 
เพียงแค่ได้วิ่งออกไปเที่ยวข้างนอก
แต่สุดท้าย 
ก็ยังคงวิ่งกลับมาที่เดิมในตอนที่ ไม่รู้สึกตัว 

เราเฝ้าบอกกับตัวเอง
เราไม่ชอบเขา 
เขาใจร้ายกับเรา 
เราต้องเจอใครที่เข้ากับเราได้มากกว่าเขา 
เขากับเราไม่ควรกลับมาทำร้ายกันอีกต่อไปแล้ว 

แต่พอได้ส่องหนึ่งครั้ง 
มันหมายถึงจะมีครั้งที่ สอง สาม สี่ 
ต่อมาเรื่อย ๆ 

(3)

ถึงเวลาที่เราต้้้องกลับมาคุยกับตัวเองอย่่่่่างจริงจัง
จะไม่ทำแบบนี้อีกแล้ว 

เราควรใช้ชีวิตในแบบที่เราควรทำ 
มีหน้าที่ที่จะต้องทำ 
แต่เมื่อมีเวลาที่เราได้นั่งเหม่อเพียงไม่กี่นาที 
เขาก็เข้ามาในหัวเรา


เราภาวนาว่ามันคงเป็นเพียงความ นึกถึง 



SHARE
Writer
wendyy
- justme
แค่มีชีวิตอยู่ในตอนนี้ ก็เป็นเรื่องเซอร์ไพรซ์มากพอแล้ว

Comments