วันเกิด!!!
" ถ้าจะพูดถึงวันเกิด " 

มันก็คงจะเป็นวันที่เรียกได้ว่าสำคัญอีกวันหนึ่งเลยเนอะ
ไม่ว่าจะเป็นวันที่อายุเพิ่มขึ้น
เป็นวันที่เรามีโอกาสลืมตาขึ้นมาดูโลก
เป็นวันที่แม่เจ็บปวดและมีความสุขที่สุด

ในวันที่เป็นวันดีแบบนี้หลายคนก็คงให้ความสำคัญในวันเกิดไม่น้อยเลย
อาจจะไปขอพรกับญาติผู้ใหญ่ที่ให้ความเคารพ
อาจจะมีพวงมาลัยไปกราบพ่อกับแม่
อาจจะมีงานเลี้ยงจัดขึ้นเล็กๆ
อาจจะไปเที่ยวกับครอบครัว
หรืออาจจะมีเซอร์ไพรส์ของครอบครัวและเพื่อนๆ

แต่สำหรับผมไม่อะผมไม่ชอบ
ผมเป็นอีกคนที่ไม่ค่อยชอบอะ (ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน)
ผมเป็นคนแบบสบายๆ ไม่ค่อยให้ความสำคัญกับอะไรเท่าไหร่

ในวันเกิดผมนะเหรอไม่ต้องคิดมากไรเลย
ผมไม่ต้องการอะไรเลยไม่ต้องทำให้
ทำแบบว่าลืมไปเลยก็ดีนะ
มีเพียงสิ่งเดียวที่ผมจะขอในวันเกิด คือ
สิ่งธรรมดาที่มันพิเศษหลายคนอาจไม่เข้าใจ
ความหมายของคำนี้ที่ผมอยากจะสื่อคือ
บางสิ่งที่มองว่ามันธรรมดาแต่สำหรับบางคนมันอาจพิเศษ

แต่สิ่งที่ธรรมดาที่มันพิเศษของผมคือ
ความปกติ นี่คือสิ่งที่พิเศษของผมแล้ว
ให้ใช้ชีวิตเหมือนปกติ
ไม่ต้องมีการมาเป่าคงเป่าเค้ก
ไม่ต้องมามีงานเลียงฉลอง
ไม่ต้องมีคำอวยพร ไม่ต้องมี

ถ้าอยากทำให้ผมคือทำให้วันนั้นของผมเป็นวันปกติ
ให้เหมือนกับเป็นวันธรรมดาทั่วไป
นั่นละคือสิ่งที่พิเศษที่ผมต้องการ

ชีวิตผมไม่จำเป็นต้องมีความสุข ขอเพียงไม่ทุกข์แค่นี้ก็สุขพอ
 ฉันขอเพียง

          หยิบปากกามาเขียนเรียนกล่าวตอบ
เนื่องถึงวันครบรอบของตัวฉัน
แต่ชีวิตลิขิตเดินดั่งทุกวัน
จะสุขสันต์หรือเศร้าโศกสำคัญไย 

      
     ฉันขอเพียงความธรรมดาที่พิเศษ
ไม่ต้องสร้างจากเดชหรือฤทธิ์ทั้งหลาย
ฉันไม่ขอความสุขที่มากมาย
เพียงขอให้ไม่ทุกข์ก็สุขพอ

      
     ฉันไม่ขอปาร์ตี้มีสังสรรค์
มีเพียงฝันอย่างเดียวที่จะขอ
ขอเป็นวันปกติที่คอยรอ
ตัวฉันหนอต้องการเท่านี้เองฯฯฯ

" ๒๓ มี.ค. ๒๕๔๘ วันเกิดของผม "
(: ขอบคุณ :)
SHARE
Written in this book
MY Story
เรื่องราวของฉัน

Comments