เด็กชายฤดูร้อน


เขาคือ เด็กชายขี้สงสัยที่แตะบอลใส่หัวของฉันแล้วทำเป็นไม่เห็น

ในเดือนเมษายนของปี62.........
ฉันพบใบหน้าขี้สงสัยที่คุ้นเคย ที่เคยพบตอนวัยเด็ก ตอนนี้เขาไว้หนวดและผมยาวเกือบถึงกลางหลัง ฟังเพลงยุค 90 เล่นกีต้า ร้องเพลง และสักเต็มตัว ฉันอดไม่ได้จริงๆ ที่จะไม่ตกใจแล้วเข้าไปส่องเพื่อดูรูป ฉันแอดเฟสเขาไปก่อนจะค้างคาใจว่าเขาใช่เด็กคนนั้นรึเปล่าเลยตัดสินใจทักไปถามในทันทีที่ตื่นมาเราคุยกันถูกคออย่างบอกไม่ถูก ผ่านไปไม่กี่วันเราก็ตัดสินใจไปเดทกัน
ไปกินของหวาน แล้วก็ไปกินเบียร์ 
หลังจากนั้นวันที่ 1 เมษายน เราก็คบกัน
ริมแม่น้ำใต้สะพานในเวลาหัวค่ำ ฉันนัั้งมอง ผู้ชายผมยาว นั้งดีดกีต้า ร้องเพลง 90 ทั้งไทยและสากล 
ลมเย็นๆพัดมา ฉันได้แต่นั้งอมยิ้ม มีเพียงไฟสลัวๆส่อง
มาที่เรา เรานั้งคุยเรื่องอดีตมากมาย ฉันมีคำถามมากมายมาถามเขาเต็มไปหมด ยิ่งเวลาผ่านไป 
ฉันก็ยิ่งตกหลุมรักแฟนตัวเอง ซ้ำๆ 


เรื่องบังเอิณเหรือโชคชะตากันนะ ?
ตอนที่ไปเที่ยวทะเลด้วยกันฉันกอดเค้าเพราะรู้สึกเหมือนจะไม่ได้กอดกันอีก
ตอนที่เราจะกลับเขาดูซึมและเศร้าผิดปกติ 

และนั้นเป็นการเที่ยวต่างจังหวัดครั้งสุดท้ายของเรา
แม้มันจะเต็มไปด้วยความต่าง แต่ก็เป็นความทรงจำที่ดีครั้งหนึ่งสำหรับฉัน

อยากขอบคุณที่เคยแต่งเพลงให้
ขอบคุณที่เคยสักเป็นชื่อฉัน
ขอบคุณที่พยายามจีบกันตลอดถึงคบกันแล้ว
ขอโทษที่เป็นคนขี้ลำคาณไม่ชอบคนมาตามติด
ขอบคุณที่เป็นความทรงจำดีๆ
ภาพเขาและฉันจำมือกัน ตัวเปียกยืนฟังเพลงในคอนเสิตวันสงการณ์ยังติดตาฉันอยู่
เวลานั้นฉันคิดจริงๆว่าเธอคือคนสุดท้ายของชีวิต
ถึงฉันจะติดเพื่อน เอาแต่ใจบ้าง แต่ไม่เคยโกหกเลย ในคำว่ารักที่พูดไป
โคตรอยากให้เธอเป็นคนสุดท้ายของชีวิตเลย


ไม่ว่าเธอจะว่าเรายังไง เราไม่เคยโกรธเลย
 และเธอคือความทรงจำที่ดีสำหรับเราตลอดไป
เด็กชายฤดูร้อน




SHARE
Writer
Black_Cat
writer
ไดอารี่ของฉัน

Comments