พรรณนา
"ต้นหญ้า" ขาดน้ำเหี่ยวเฉาเหมือนตาย
เมื่อฝนโปรยปรายกลับฟื้น
ไม้ใหญ่ขาดน้ำยืนต้นตาย
แม้นฝนโปรยปราย...ยังแน่นิ่งไม่กลับคืน
ต้นหญ้า "หลบหลี้หลีกภัย" เป็น
ไม้ใหญ่ยืนเด่นต่อสู้ภัยพาล
ไม้เล็กดั่งหญ้า "ย่อมฟื้นคืนชีพ" ​ได้ ... ​ไม้ใหญ่หาคืนไม่ดั่งพรรณนา

โบราณกล่าวไว้ "ยิ่งสูงสิ่งหนาว"
ต้องโดดเด่นต่อสู้ภัยพาล
ดั่งไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง แข็งแรงย่อมอยู่รอดพ้น
อ่อนแอย่อมโค่นล้มลง
"สิ่งหนึ่ง" ทราบอยู่ก็ไขว่คว้า...ปีนป่าย
"ยิ่งสูงยิ่งปีน...ยิ่งหนาวยิ่งชอบใจ"
นี่แหละสิ่งนั้น ... คือ ...  "ผู้คน"

ว่าง ไม่ใช่ ไม่มี
26 เมษายน 2563
SHARE

Comments