EP 1 เพราะว่าตอนนี้คุณเป็นซึมเศร้า
ช่วงต้นเดือนมิถุนายน 2562 หลังจากได้ทำแบบประเมินซึมเศร้า
ก็ได้ไปทำนัดพบจิตแพทย์ ที่โรงพยาบาลของมหาวิทยาลัย

ฉันได้คิวพบคุณหมอกลางเดือนมิถุนายน

แล้ววันนั้นก็มาถึง ฉันตื่นเต้นมาก คนเยอะมากเช่นกัน
ฉันเข้าไปพูดคุยกับคุณหมอไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
ก็เล่าอาการต่าง ๆ ที่เป็นอยู่ให้คุณหมอฟัง
แล้วหมอก็สรุปว่าฉันเป็นซึมเศร้า

อาการตอนนั้นเท่าที่จำได้คือ เบื่อหน่าย ไม่อยากทำอะไรเลย ไม่อยากเรียน        ร้องไห้บ่อย เป็นอยู่ 2-3 อาทิตย์ จึงไปหาหมอ

ฉันรู้สึกแปลก ๆ มันบอกไม่ถูกเหมือนกัน
ฉันไม่รู้จะเริ่มต้นกับมันยังไงดี
แล้วจะต้องบอกใครไหม ?
มันคือคำถามที่วนเวียนอยู่ในหัว

สุดท้ายแล้ว ฉันก็ต้องตัดสินใจเพื่อนสนิทคนเดียวของฉัน
ก็ไม่แย่นะ เพื่อนก็ไม่ได้ตกใจอะไร น่าจะเข้าใจโรคที่ฉันเป็นอยู่
คนต่อมาที่ฉันบอกคือ แม่ 
แม่เป็นคนหัวโบราณ ไม่ค่อยรู้จักหรอกว่าซึมเศร้าคืออะไร
แต่แม่ก็ไม่ตกใจ พยายามเข้าใจฉัน
ปลอบใจฉันว่าเดี๋ยวมันก็หาย

หลังจากนั้นไม่กี่วัน
ฉันก็บอกพี่ (ญาติ) ฉันทักไปในไลน์
ทันทีที่พี่รู้ก็รีบโทรหาฉันเลย
ฉันปล่อยโฮทุกอย่างที่อัดอั้นตันใจให้พี่ฟัง
พูดคุยกันสักพักก็วางสายกันไป

มาถึงตอนนี้หลายคนอาจสงสัย
ว่าจริง ๆ แล้วฉันป่วยเป็นซึมเศร้าเพราะอะไรกันแน่

เอาล่ะ ฉันจะเล่าให้ฟัง
ชีวิตฉันน่ะอยู่กับแม่ 2 คน
จนฉันสอบติดคณะหนึ่งทางสายวิทย์สุขภาพ
คณะนี้เป็นคณะสำรองที่ฉันเลือกไว้
จริง ๆ ฉันอยากเรียนหมอ 
มันเป็นเป้าหมายตั้งแต่เด็ก ๆ
แต่ความพยายามของฉันไม่พอ
ก็ไม่เป็นไร อย่างน้อยก็ได้เรียนทางสายนี้อยู่

ฉันก็ต้องห่างจากแม่มาอยู่หอพัก
พอเริ่มเรียนเทอมที่ 2 วิชาที่เรียนก็ยากขึ้น
ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่ามาถูกทางหรือเปล่า
แต่ก็อดทนเรียนไป เรียนไปด้วยความไม่ชอบ
ไม่ชอบเพราะมันยาก เรียนไม่เข้าใจ
เพราะปกติฉันเรียนดีมาตลอด
ส่วนใหญ่ก็เรียนเข้าใจเนื้อหาที่คุณครูสอน
ครั้งนี้พอฉันไม่เข้าใจ ก็จะหาหนังสือมาอ่านเอง
ไม่เคยติวกับเพื่อนเลย เพราะเข้าหาใครไม่เป็น
จนจบปี 1 ฉันใช้วิธีอ่านเองมาตลอด
จบปี 1 ด้วยเกรดเฉลี่ย 3.64
ฉันดีใจมาก ที่ความพยายามของฉันยังมีค่า

ก็จบชีวิตปี 1 ที่ทรมานกับการเรียนพอสมควร

I have a black dog
26 มีนาคม 2563



SHARE

Comments