ขอโทษที่เสียสละ
     เคยตัดสินใจอะไรที่คิดว่ามันถูกแต่มันดันผิดไหม แถมไม่ใช่เรื่องผิดเล็กๆด้วย           อีกครั้งที่การอยู่คนเดียวของผมที่ทำให้ผมคิดฟุ้งซ่าน เป็นอีกครั้งที่เรื่องราวในอดีตย้อนกลับมาทำร้ายผมในตอนปัจจุบัน ในเวลาผมมีโอกาสอยู่กับตัวเอง เฮ้อ!!! บางทีผมก็เหนื่อยนะแค่คิดถึงเรื่องที่เจ็บปวด เรื่องที่รู้สึกผิด เรื่องที่อยากขอโทษ แค่นี้ผมก็เหนื่อยละ

          เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมรู้สึกผิดมาก กับมาคิดและตัดสินใจที่ผิดพลาดของผม ผมเคยคิดว่าการเสียสละ อาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด แต่ก็มีเรื่องราวเข้ามาในชีวิตของผมให้ผมได้เรียนรู้ว่าการเสียสละบางที่อาจเป็นทางที่แย่ที่สุด

          ในตอนนั้นผมมีแฟนคนนึง เราเป็นแฟนทางไกลกันครับเพราะต้องเรียน ผมเคยคิดมาเสมอครับว่า ขอแค่รักกันระยะทางไม่น่าเป็นปัญหา แต่แล้วมันกลับเป็นปัญหาสำหรับผมกับแฟนจนได้ แต่ผมไม่เคยโทษเขานะครับ ที่เขามีบุคคลที่สามเข้ามาในความสัมพันธ์ เพราะผมไม่สามารถเข้าถึงและดูแลเขาเป็นพิเศษได้ ถ้าผมดูแลเขาดีเขาก็คงไม่มีบุคคลที่สาม

          ในวันนั้นเป็นวันที่สภาพอากาศเหมือนตอกย้ำชีวิตผมมาเลย ท้องฟ้ามืดครึ้มไร้ซึ่งแสงสาดส่องแม้จะเป็นช่วงกลางวัน อาการหนาวเย็น ด้านนอกหน้าต่างมีสายฝนหล่นพรำๆ ในวันนั้นผมนั่งทำงานในห้องเล็กข้างหน้าต่าง เพียงแค่สภาพอากาศแบบนี้ก็ทำให้รู้สึกแย่มากแล้ว แต่ก็มีสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้มันแย่มากกว่าเดิมขึ้นไปอีก มือถือคู่ใจที่วางอยู่บนโต๊ะของกายของผม ที่ผมหวังให้คนบางคนติดต่อมาในเวลาแบบนี้

          แล้วก็มีสายเรียกเข้า มือถือผมสั่นหน้าจอมีแสง ผมดีใจและรีบคว้ามาดูทันที่แต่ก็ต้องผิดหวังนั้นมันเป็นสายที่ไม่รู้จัก ผมรับสายแล้วพูดอย่างสุภาพ

ผม : สวัสดีครับแพทเทิลพูด ใครครับ

.... : ดีครับ ผมชื่อคิว

ผม : มีเรื่องอะไรครับ

.... : ผมมีเรื่องขอคุณ คุณเลิกกับแฟนได้ไหมผมรักเธอผมรู้ว่าคุณดูแลเขาไม่ได้ดีเท่าผม
 
          ผมอึ้งมากครับแต่ดีหน่อย ที่ผมเป็นคนใจเย็นและมีสติตลอด แต่ถ้าเป็นผมเมื่อก่อนคงมีเรื่องบวกกันไปแล้ว

ผม : คุณว่าอะไรนะครับ

.... : ก็อย่างที่ผมพูดนั่นละครับ 

ผม : เอ่อ ผมยังบอกไม่ได้บอกแฟนโทรมาคุยกับผมถ้าเธอพร้อมไปผมก็ไม่คิดรั้งไว้ ผมมีเหตุผลพอควร 
          
          แล้วแฟนก็โทรมาหาผม ผมก็ปล่อยเธอไปทั้งที่หัวใจยังรักแต่ทำไงได้ เขาดีกว่าผม ดูแลใส่ใจ มีเวลาให้ มันโครตแย่เลยเหมือนจะตายทั้งเหมือนอกหักทั้งที่อยู่ในสภาพอากาศที่ตอกย้ำ แย่ที่สุด

          แล้วการเวลาก็ผ่านไปเหมือนยารักษาหัวใจ แต่ผมก็เหมือนคนเย็นชาไร้ความรู้สึกก็ไม่ต่างจากตาย แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกคือ เธอโทรมาหาผม เธอร้องไห้ เธอบอกว่าเข้าไปแล้วทิ้งเธอไปแล้ว ผมก็ปลอบใจเธอและก็ขอโทษมี่ผมปล่อยเธอไปกับเขา แต่ถ้าจะให้เป็นเหมือนเดิมคงไม่ได้แล้วผมเย็นชาเกินจะรักใครละ ให้ได้มากสุดก็แค่เพื่อนสนิท ผมเจ็บปวดมาก

          นี่ก็เป็นการตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่ของผม ถ้าผมรั้งเธอไว้อาจทำให้เธอไม่มีความสุขแต่ผมไม่ทำให้เธอทุกข์และเสียใจแน่นอน แต่ก็เป็นบทเรียนที่ดี ว่าบางครั้งการเสียสละก็ก็ไม่ใช่สิ่งดี สิ่งไหนควรปล่อยเราก็ปล่อย สิ่งไหนควรรั้งก็รั้ง

ขอโทษที่ฉันนั้นปล่อยเธอ

ขอโทษที่ให้เธอไปกับเขา

ขอโทษที่จบเรื่องของเรา

ขอโทษที่ให้เธอเศร้ากับเขาคนไม่ดี 
SHARE
Written in this book
MY Story
เรื่องราวของฉัน

Comments