ความวุ่นวาย
🎉มกราคม 2563
-เริ่มต้นปีมาด้วยการทำบุญ นี่คงเป็นปีแรกที่อยู่กรุงเทพฯและทำบุญเยอะขนาดนี้
-เดอะแก๊งก็รวมตัวไปกินกันตามร้านต่างๆมากมาย ชีวิตก็คงยังวนเวียนอยู่กับอาหารมากหน้าหลายตา แล้วก็น่าจะมีแบบนี้อยู่ถึงปี4แน่นอน
-การผจญภัยออกนอกแถวมหาลัยก็เริ่มขึ้นด้วยการนั่งรถเข้ากรุงเพื่อไปม.เกษตร ทำธุระต่างๆที่ยังค้างคา ทำให้ผมได้ไปเจอเพื่อนเก่าที่เจอกันวัน ที่ไป sahapat admission วันเดียว แค่ 2ชม. จะเรียกว่า"2ชม.ปฏิหารย์"ก็ได้ เพราะจากวันนั้นก็มาเจอกันอีกทีก็ตอนนี้เลย ผ่านมาปีกว่าๆแล้ว พอมาคิดๆดูแล้วก็นึกถึงมัธยมเลยแฮะ เพื่อนหลายๆคนก็ไม่ได้เจอมาแทบจะนับปีอยู่แล้ว
-คนรู้จักแถวบ้านชวนทำ Amway อีกคนแล้ว ผมจำได้ว่าเคยซื้อมากินอยู่ แต่ราคาค่อนข้างแพงเลยขก.ซื้อต่อ การไปพูดคุยวันนี้ก็ทำให้ได้ความรู้ดี แต่ใครจะไปรู้หละว่านี่มันคือโอกาสของเราหรือยัง แต่อีกใจนึงก็อยากหางานมีเงินทำด้วยระหว่างเรียนมหาลัยไปด้วย😔
-ตอนนี้ได้เวลาที่ต้องไปเอาใบจบรด.แล้ว ผมสงสัยนะว่าทำไมมันถึงต้องรอเป็นปีเพื่อจะได้มาเอา ผมกลับมาบ้านเป็นสัปดาห์ที่2ติดต่อกันแล้ว ชีวิตที่บ้านดูจะช้ากว่าที่มหาลัยเยอะเลย ชอบจังชีวิตที่ตื่นตอนตี5 เตรียมตัวเสร็จเกือบ6 โมงแล้วนั่งรถเมย์ไปรร.
-รู้สึกว่าไม่ได้เจอท็อปนานมาก มีการเปลี่ยนแปลงไปเยอะมาก แต่ก็ยังดีที่นิสัยไม่เปลี่ยน เจอกันก็ชวนไปกินชาบูอีกแล้ว ราคาก็พอรับได้ ตอนนี้รู้สึกได้เลยว่ามหาลัยกินพวกนี้บ่อยกว่ามัธยมเยอะมาก  พวกเราพากันไปเยี่ยมเพื่อนอีกคนหนึ่ง ตอนนั้นแพ้อะไรซักอย่างนี่แหละจำไม่ได้ทำให้ต้องมานอนรพ. 
-การประถมศึกษาสัญจรเริ่มขึ้น ผมต้องตื่นแต่เช้ามาเตรียมตัว เดี๋ยวตกรถ
การเดินทางไปรร.ประถมแห่งหนึ่งในสมุทรปราการจึงเริ่มขึ้น พวกผมได้ไปสอนเด็กนักเรียน เสมือนว่าเราเป็นครูแล้ว เด็กหลายๆคนก็ซน เด็กหลายๆคนก็ชอบคุยกัน พอพักเที่ยงก็ได้กินไอติมด้วย อร่อยเลยของชอบ เด็กแต่ละกลุ่มก็จะวนเวียนไปตามฐานต่างๆจนครบนั่นเอง แล้วจะไปทำกิจกรรมที่หอประชุม กิจกรรมวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี ได้เวลาไปกินหมูกระทะร้านที่รุ่นพี่ได้จองไว้ กินอย่างสนุกสนาน แต่เตามาช้าเพราะพวกเราไปเยอะ555+ แต่ผมก็ต้องเลิกกินกลับที่พักก่อนเพราะต้องมาเตรียมตัวประกวดชุดไทย เมื่อถึงเวลา ผมก็เห็นเพื่อนๆกลับมาจากกินหมูกระทะ😢 กิจกรรมคืนนี้ก็เริ่มขึ้น มีทั้งประกวดชุดไทยกับกิจกรรมฆ่าเวลา ตอนเดินโชว์ตัวยังไม่ตื่นเต้นเท่าตอนตอบคำถาม ถึงจะเป็นคำถามที่เคยเห็นบ่อย แต่แบบนี้ก็เขินนะถ้าจะต้องตอบ มันคนละความรู้สึกกัน การประกวดผ่านไปแล้ว ถึงแม้ผมจะไม่ได้รางวัลอะไรเลย แต่ตอนนี้ก็เหมือนจะเป็นประสบการณ์อย่างหนึ่งให้กับผมแล้วหละ
-เช้าวันต่อมาก็ยังคงอยู่ที่พักข้างเมืองโบราณ วันนี้จะได้เข้าไปเที่ยวเมืองโบราณอย่างมีความสุขด้วย ไม่น่าเชื่อว่าเมื่อประมาณ2สัปดาห์ที่แล้วผมพึ่งมาที่นี่ เหมือนแบบอะไรกันมาอีกแล้วหรอ คราวนี้รีบหยิบจักรยานมาเลย คราวที่แล้วเข็ดจัด วันนี้ก็เป็นวันที่ร่มรื่น สบายๆอีกวันหนึ่ง สาขาผมก็นำของมาจับฉลากกันอีกแล้ว คราวนี้ผมได้สมุดกลับไปหลังจากเอากระติกน้ำไปจับ กลับหอไปเตรียมตัวพูดตั้งคำถามในวันพน. ชีวิตหนอชีวิต
-พูดถึงการตั้งคำถาม ผมซ้อมมานานมาก กลัวพูดผิด แถมต้องมาพูดหน้าห้อง พอถึงวันจริงผมก็ทำได้ดี แต่เจ็บใจที่ตอนจับใบว่าการพูดจะเป็นคนที่เท่าไหร่ในแต่ละรูปแบบ กลับเป็นคนแรกๆตลอด ตอนจับการแสดงกล้วยไม้เกมส์กับที่นั่งแสตนก็เช่นกัน มือซวยจริงๆ
-ท่องคำควบกล้ำกับอาจารย์เป็นไปด้วยความยากลำบาก เพราะบางทีพูดออกมาก็ไม่ได้ดั่งใจที่ต้องการ แถมคอแห้งอีก หิวน้ำมากๆ ตื่นเต้นจนอ่านผิดอีก เยี่ยมไปเลย
-Tcas รอบ1มาแล้ว น้องๆมาสัมภาษณ์กัน ผมได้มานั่งดูสาขาอื่นเขาทำงานกันเพราะสาขาผมยังไม่มีในรอบ1 ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเองได้ดี น้องๆดูตื่นเต้นกันทุกคนเลย เห็นอย่างนี้แล้วอยากเจอน้องๆที่จะมาอยู่สาขาผมแล้วสิ
-วิชาฝึกปฏิบัติวิชาชีพครู1เริ่มเรียนแล้ว หลังจากในตารางเรียนปล่อยให้ฟรีสไตล์มเกือบ2เดือน วันนี้เป็นวันแรกที่เรียน อาจารย์มาสลับกันทุกสัปดาห์ เพราะวิชานี้ทำให้ชอบเพลงในแอพ kahoot 555+  เพลงมันสนุกจนเปิดยูทูปฟังทุกวัน
-งานแต่ละวิชาเริ่มเข้มข้นมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนเทอม1ยังไม่ขนาดนี้ แต่ท่องไว้แล้วว่ามัธยมงานเยอะกว่านี้อีก เยอะจนไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากการบ้าน
-ในที่สุดแก๊งเราก็ได้ไปกิน Max beef แล้ว เนื้อหนาๆที่กินแล้วรู้สึกได้เลยว่ากลิ่นแรงมาก กินไปแล้วอร่อยให้อารมณ์เหมือนตอนนั่งดูชินจังเดอะมูฟวี่ตอนไหนไม่รู้ที่ครอบครัวกำลังกินเนื้อย่าง แล้วก็มีตัวร้ายทำให้ครอบครัวต้องแยกย้ายกันวิ่งไปที่หมายเดียวกันเพื่อ'เนื้อย่าง' ภาพในเดอะมูฟวี่นั้นคือเห็นแล้วหิวมาก แต่ประเทศไทยเราไม่ได้มีร้านแบบนั้นเกลื่อนแบบญี่ปุ่น ทำให้ฝันครั้งนั้นสลายหายไปในที่สุด พอได้กินแล้วมันเหมือนฝันเลย ชอบมาก ถึงราคาจะแรงไปหน่อยเพราะเป็นเนื้อก็เถอะ แต่ก็อยากกินอีก แต่ก็ต้องรอเป็นปีแล้วค่อยกินละกัน กินเข้าไปแล้วจะรู้สึกกระหายน้ำมากและนานด้วย นั่นแหละคือข้อเสียสำคัญ
🎀กุมภาพันธ์ 2563
-มีอบรมเกี่ยวพลเมือง รายวิชานี้เรียนไปแล้วตอนเทอม1 แต่พอมาอบรมก็เหมือนลืมทุกอย่างไปหมดแล้ว จะว่าดีไหมนะ เหมือนมาเรียนใหม่เลย
-สาขาผมก็เริ่มการแบ่งแล้วว่าใครจะไปสังเกตการณ์สอนที่รร.ไหนกันบ้าง แต่ละคนก็จะเลือกจะไปอยู่รร.เดียวกับกลุ่มตัวเอง ผมในฐานะที่อยู่รร.อะไรก็ได้ รอว่าทุกคนเลือกรร.อะไรกันไป สรุปก็คือแทบทุกคนเลือกไปรร.ที่อยู่ไกลมหาลัยหมด 
-ผมกลับมาที่บ้านอีกครั้ง กลับมาหาซีรีน ชะนีตัวป่วนอีกแล้ว เจอหน้าก็ทำตัวเป็นลิงเป็นค่าง😐 คราวนี้มาพร้อมกับกาย เพื่อนที่ทำงานตอนช่วงรอมหาลัย ไอนี่ก็ไม่ได้เจอกันนานมาก ผ่านมาเกือบปีแล้ว เหตุการณ์ป่วนๆก็ได้เกิดขึ้นที่บ้านซีรีนอีกแล้ว แต่อาหารแถวนั้นอร่อยจริงๆ
-ผมสัญญากับเบลล์แล้วว่าจะมาหาอีกรอบ หลังจากเดือนที่แล้วไปเจอมารอบนึงคราวนี้เป็นงานเกษตรแฟร์ วันที่ผมมาก็เป็นวันสุดท้ายด้วย วันอื่นไม่ว่างมา
ผมเดินแบบงง เพราะไม่เคยมางานเกษตรเลย เดินตั้งแต่3โมงกว่าๆยันครบทั้งงาน มีของกินมากหน้าหลายตา น่ากินเต็มไปหมด สถานที่น่าถ่ายรูปมากมาย ผมรอจนกระทั่งเบลล์ทำงานเสร็จ เขาทำงานเป็นพิธีกรในส่วนของฝ่ายเขา กว่าเราจะมาเจอกันก็4ทุ่มกว่าๆแล้ว แต่ก็ยังได้เจอกัน เขาพาเดินเล่นมหาลัยซักพักนึง เขาชอบพูดอะไรที่ผมฟังแล้วรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ดีมากๆเลย แต่ไม่รู้จะอธิบายออกมายังไงดีนะ
-งานกล้วยไม้เกมส์ใกล้เข้ามาแล้ว สาขาผมเป็นสาขาเดียวที่ทุกชั้นปีแบ่งงานกันทำ ไม่ให้ปี1ทำอยู่ปีเดียว
งานทำกันจนดึกดื่นทุกวัน ใกล้จะเสร็จเต็มทีแล้ว
-คราวนี้เป็นการพูดสาธิต ผมมาสอนการห่อของขวัญ อาจจะเป็นเพราะคราวนี้ผมไม่ค่อยได้เตรียมตัวเลยทำให้ใช้คำพูดที่เป็นกันเองมากจนเกินไป ตอนแรกว่าจะทำชานมไข่มุก แต่ขก.ขนอุปกรณ์ ตอนนี้ก็ยังแอบเสียดายอยู่ที่ไม่เอาชานมไข่มุกมาสาธิต คะแนนน่าจะดีอยู่
-ของที่ผมฝากน้องเพื่อนไปให้น้องรหัสก็คงถึงแล้ว น้องสงสตอรี่แล้วด้วย555+ นี่อยากไปงานจบของน้องนะ แต่ช่วงนี้ไม่มีเวลาว่างเลยไม่รู้จะทำยังไงดี เป็นช่วงเวลาที่ผ่านไปยากลำบากมากด้วย
-วันกล้วยไม้เกมส์ก็มาถึง ทุกคนไปเตรียมสถานที่ ซ้อมแสตนเชียร์กันใหญ่เลย ถึงแม้จะมีอุปสรรคอย่างแสตนพังบ้าง ต้องตามไปซ่อม บางกลุ่มก็มาเดินขบวน ซึ่งเป็นการนับคะแนนอีกอย่างหนึ่ง ท่ามกลางอากาศที่ร้อน กว่าจะเดินถึง sport complex ก็เล่นเอาเหงื่อแตกเลยทีเดียว งานพิธีเปิดก็ดำเนินผ่านไปได้ด้วยดี กีฬาฮาเฮก็จะเรียกว่าฮาก็ฮา ไม่ฮาก็ไม่ฮา เอ๊ะ!   ถึงจะเป็นคนไปเล่นก็เถอะ แต่อธิบายไม่ถูกว่ารู้สึกยังไง การแสดงเริ่มขึ้น สาขาของผมเป็นสาขาแรกในการแสดง ต้องขอบคุณดวงในการจับของผมนะ ซวยจริงๆ การแสดงแต่ละสาขาก็จบไปได้ด้วยดี แล้วก็มีการสันทนาการระหว่างรอผลคะแนน สุดท้าย ขบวนพาเหรดก็ได้ที่2 การแสดงได้ที่3 ปีหน้ารุ่นผมต้องไปแสดงละ รู้สึกใจหายวาบยังไงก็ไม่รู้ ที่ใจหายนี่คือจะจบปี1ละ
-ช่วงนี้ก็มีบุ๊คแฟร์ งานหนังสือของมหาลัยมาจัด หนังสือมากมายเต็มไปหมด อาหารหลายร้านก็อร่อยเช่นกัน555+
-งานหอได้มีการจัดประกวดรูป ซึ่งรูปที่ได้รางวัลที่3ก็คือรูปที่เพื่อนผมถ่ายผม กลายเป็นรูปไปตั้งโชว์ในงาน 555+ 
-หลังจากจบกล้วยไม้เกมส์ ในเดือนนี้ก็มีอีกงานหนึ่งก็คือไม้เรียวเกมส์ เป็นคณะที่เน้นกิจกรรมมาก จบไปเป็นนักแสดงได้เลย ไม่ต้องเป็นหรอกครูอ่ะ การแสดงของคณะก็มาอีกแล้ว พรอบเอย นั่งทำเหนื่อยๆทุกวันยันวันงาน ก็สรุปได้เลยว่าเดือนนี้แทบไม่มีเวลาพักเลย หลายงานเกินนะบางที งานวันนั้นเริ่มแล้ว แต่ผมก็ยังคงมานั่งรอเผื่อมีใครสั่งงานไปยกของอะไร กว่าจะได้แสดงก็รอจนเหี่ยวย่นทั้งวันแล้ว การบ้านก็ไม่ได้ทำ หน้าที่นั้นมีอย่างเดียวคือใช้น้ำดับไฟตอนที่กำลังแสดง (มันจะอลังการไปไหน) แถมได้ซีนด้วย55+ พระ-นางยังมอง งงจริงๆเลย
-ในที่สุดอาจารย์ภาษาไทยก็เห็นใจผม การบ้านคัดไทยที่ผมตั้งใจคัดในทุกๆครั้งก็แสดงผล 5ดาว ได้โผล่ออกมาให้ผมได้ชื่นชมแล้วครั้งแรก อารมณ์ตอนนั้นคือแบบ ผมพยายาม ผมพยายามมานาน ตื้นตันใจสุดๆ
🎁มีนาคม 2563
-ช่วงนี้ติดข้าวไข่ข้นจัดๆ ไปร้านไหนก็มองหาแต่เมนูนี้ ถึงจะตะเวนไปหาร้านใหม่ๆกินก็เถอะ
-ตอนนี้มีชานมร้านใหม่ Fire bear มาเปิด อารมณ์แบบร้าน Fire tiger ที่ราคาถูก ไปกินวันแรก ความรู้สึกคือพนักงานอาจจะน้อยไปนิดนึง เพราะร้านเล็กด้วยแหละ ลูกค้าก็เยอะ ตอนทำก็นานอยู่พอสมควร ผ่านไปประมาณครึ่งชม. ให้เพื่อนลองกินก่อน รีวิวง่ายๆคือก็ชานมไข่มุกธรรมดา555+ ผมเลยลองชิม เออหวะ ก็ใช่นี่หว่า ไม่รู้สึกว่ามีอะไรพิเศษเลยทั้งที่สั่ง'พ่อหมี'แงง สตั้นไปอีกสักพักเลย
-คุกกี้รัน เราจะไม่พูดถึงมัน แค่รู้ว่าสนุกมาก จบ
-งานหลายวิชาผมก็สามารถเคลียร์จนงานเสร็จไวมาก แต่บางคนก็ยังไม่เสร็จ หรือบางทีผมอาจจะขยันเกินไปรึเปล่าก็ไม่ทราบ แล้วก็มีวันที่ไปฟังวิทยากรพูดที่รร.สาธิตม.ศิลปากรประถม โรงเรียนเล็ก แต่ก็สวย ห้องประชุมก็คือดีมากๆ ชอบองค์ประกอบในนั้น
-งานวิชาภาษาไทยนั้นมีเอกลักษณ์ทุกงาน อย่างสัปดาห์นี้ก็ต้องแสดงละครโดยนำเรื่องในวรรณคดีมา ซึ่งตอนแสดงก็มีติดขัดบ้างเนื่องจากบทยาวและยาก แต่พออ่านเนื้อเรื่องแล้วมันอิน โดยเฉพาะผมแกละกับชาลี ตอนป.6มานั่งอ่านหนังสือเล่มนี้คือร้องไห้เลยจำได้ พูดแล้วก็คิดถึงตอนนั้นอีกแล้ว ผ่านมานานจนลืมแทบจะหมดแล้ว ถ้าไม่มีเรียนวิชานี้ก็คงลืมตัวละครพวกนี้ไปแล้วนะเนี้ย ลืมบอกไปว่าตอนแสดงเล่นเป็น'มิ่งขวัญ' บทยาวสุดในวรรณคดีเรื่องนั้นแล้ว อ่านบทแล้วท้อ
-พอมาวันพุธ-พฤหัสก็มีสอบท่องอาขยานอีก เป็นการท่องที่ไม่ตื่นเต้น แต่ท่องผิดและเพี้ยน ท่องแล้วนึกถึงครูคนหนึ่งตอนม.ต้นเลย ครูบอกว่าเราท่องอาขยานไม่เพราะเลย ทั้งที่ตอนนั้นฝึกท่องแล้วก็ตั้งใจมากๆ แต่มันก็ผ่านมานานจนไม่คิดอะไรมากแล้วหละ งานต่างๆก็ผ่านไปได้ด้วยดี
-ผมได้มีการพูดอภิปราย เป็นการพูดที่ยากมากและงงสุดๆ เป็นการพูดกลุ่มที่ซีเรียส ผู้วิจารย์ประจำตัวก็พูดได้ดี สงสัยเราตั้งใจมั้ง อาจารย์เลยยังพูดในเชิงบวกอยู่ 
-งานคณะเริ่มมาอีกแล้ว พวกผมต้องเริ่มเตรียมตัวทำของให้น้องแล้ว ถึงแม้ว่าน้องอาจจะไม่ต้องการก็ตาม ถึงแม้ในรุ่นเราจะมีความเห็นไม่ตรงกันก็เถอะ แต่ก็พอจะผ่านไปได้ด้วยดี 
--------------------------------------
-ตอนนี้ก็ใกล้จบแล้วเหลืออีกไม่ถึงเดือน หลายวิชาก็เรียนสัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์สุดท้าย ก็ถือว่าดี เป็นสัญญาณว่าใกล้จบเทอมแล้ว และเดี๋ยวก็ต้องเตรียมตัวสอบให้ดีๆ เห็นคะแนนเก็บห่วยแต่ก็อยากได้ A อยู่นะครับ 
-ตอนนี้ไม่ได้กลับบ้านมาเป็นเดือนแล้วถ้านับจากวันกลับล่าสุด กว่าจะกลับก็คงสอบเสร็จประมาณ2เดือนพอดี 
-ตอนนี้ผมก็เริ่มมากิน Amway แล้ว น่าจะพอให้ลดความอ้วนได้ใน3เดือน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะได้ผลจริงๆรึเปล่า แค่เห็นคนรู้จักขนาดตัวเปลี่ยนแปลงไปมากเลยถาม 
-สอบเสร็จผมก็ย้ายหอไปหอนอกแล้ว เราเหลือเวลากันอีกไม่นานแล้วนะเจ้าหอใน ตอนแรกก็ไม่ได้คิดจะย้ายนะแต่เพราะเกิดเหตุบางอย่างเลยต้องออกมาจากหอใน
-วันที่เขียนคือ 14 มีนาคม 2563 วันนี้เป็นวันที่ว่างพอดีเลยมาเขียน หลังจากที่ไม่ได้เขียนมานานมากแล้ว ไม่ได้ลืมหรอก แต่ไม่ค่อยมีเวลาแล้ว ต่างจากเมื่อก่อนเยอะเลย ชีวิตตอนนี้เริ่มวุ่นวายมากขึ้นทุกวันๆจนอยากทำอะไรเหมือนกับตอนเด็กมากขึ้นเรื่อยๆ
-ตอนนี้ได้แต่หวังว่าไวรัสโควิดจะหายไปเร็วๆนะ เพราะที่ยังไม่กลับบ้านมาเป็นเดือนๆก็เพราะเหตุผลนี้ด้วยแหละ

#โตขึ้นทุกวันๆแล้วนะตัวเรา

SHARE
Written in this book
ชีวิตธรรมดาทั่วไป
เวลาว่างคุณทำอะไรบ้าง ในแต่ละวันคุณทำอะไรบ้าง ในอดีตคุณยังพอจำได้ไหมว่าทำอะไรบ้าง แล้วอนาคตหละคุณจะทำอะไรบ้าง เรื่องราวต่างที่ได้เกิดขึ้นในชีวิต คุณอยากจำมันไหม หรือคุณจะทิ้งความทรงจำเหล่านั้นไปหละ ไม่ใช่เรื่องราวเหล่านั้นหรอที่สร้างตัวตนคุณขึ้นมาในทุกวันนี้
Writer
P_L_U_G
Read
คนๆนึงที่ไม่อยากลืมเรื่องราวในอดีตของตัวเอง

Comments