งานสหกรณ์และการระดมทุน
มันเหมือนกับการตามหาผ้าบาง หรือพวกกล้องฟิล์มคุณภาพดี
ในยุคที่ไม่สอดคล้องกับตลาดการซื้อขายในยุคปัจจุบัน
เราอาจจะหัวเราะไม่ออกที่วิธีคิดในการมีชีวิตทั้งหมดในช่วงสี่ร้อยปีที่ผ่านมา
กำลังเกี่ยวกับเรื่องของเวลาและการใช้หนี้

หากเราเคยอ่านและฟังเรื่องไร้สาระแบบพวกผู้ใหญ่เขาทำกัน
[เวลาที่เราถามพ่อว่าทำไมพ่อถึงดูข่าว ทั้งที่การ์ตูนอยู่ห่างกันไปไม่กี่ช่อง
พวกเขาไม่เคยตอบได้เต็มปากเต็มคำว่าทำไม
จนกระทั่งเราอายุได้ประมาณยี่สิบ เราจึงเริ่มรู้สึกตัวว่า
พวกเขาใช้เกมส์ออนไลน์และการ์ตูนญี่ปุ่นมาเป็นตัวเบี่ยงเบนความสนใจคนผู้คน
ซึ่งมันเป็นแค่ประตูบานแรกของการตระหนักรู้]
เราจะเห็นข่าวจำนวนมากกำลังพูดเกี่ยวกับ ทอร์ค ออฟ เดอะ ทาวน์
เช่น โรคระบาด การฆาตกรรมอำพราง การนอกใจและการเลิกกันของคนมีชื่อเสียง
หรือละครที่กำลังออนแอร์ แล้วพวกเขาก็ไปนั่งสัมภาษณ์ศิลปินในสังกัดกลางกองถ่าย
ทั้งหมดพวกเขาทำไปเพื่อจุดประสงค์อะไรกัน?
[มันเกี่ยวกับเรื่องเงินและหนี้สินตรงไหน?]

เราจะเริ่มปะติดปะต่อเรื่องได้หลังจากที่เราพอมีเงินสักหนึ่งก้อนและเริ่มตั้งบริษัท 
หรือบางคนอาจจะเข้าใจมันตั้งแต่ที่บ้านล้มจากการถูกฟ้องล้มละลาย
น่าเสียดาย
ที่เราแทบไม่เคยได้ยินข่าวการถูกฟ้องล้มละลาย โพล่ขึ้นมาในทีวีเลย
อาจจะเป็นโชคดีด้วยที่พวกเขาจะประกาศขึ้นมาในโซเชียลมีเดียด้วยตัวเอง
ผู้คนจำนวนมากมีชีวิตด้วยเงินที่มาจากธนาคาร
บ้านที่เป็นชื่อของผู้ซื้อ แต่ธนาคารเป็นผู้จ่าย
รถยนต์ เครื่องเสียง กระเป๋า ค่าเทอมลูก 
[และถือเป็นกุศลอย่างยิ่งที่คนมีชื่อเสียงบางคนไม่สนใจเรื่องมูลค่าของเสื้อผ้า และรถยนต์ที่ตนเองขับ เพราะการที่เรามีของหายาก รถสปอร์ต หรือสินค้า limited edition คนบางกลุ่มสนใจว่ามันคือการเก็งกำไร ไม่ใช่เพื่ออวดจำเป็นว่ามั่งมีมาจากไหน]
เราอาจจะเห็นในช่วงวันสองวันนี้ว่า มีคนอยากได้กล้อง Leica และเฝ้ารอ camera festival เพราะจะเป็นช่วงที่ธนาคารและบริษัทนายหน้าได้ทำสัญญาร่วมกันที่จะทำโปรโมชั่นบัตรเครดิต
ที่จะทำให้คนบางกลุ่มสามารถซื้อสินค้าหลักแสนได้ด้วยเครดิตที่มีติดตัว
แต่แล้วงานก็ถูกเลื่อนจากเหตุการณ์โรคระบาด

หรือการปะติดปะต่อเรื่องอาจจะจบไม่สวย
เช่น การพาร่างกายทะยานจากคอนโดชั้นบนสุด
หรืออัตวินิบาตกรรมอื่น ๆ (คำว่าฆ่าตัวตายมันเห็นภาพชัดเจนและดูรุนแรง เลยพยายามเลี่ยง)

แต่นั้นก็เป็นแค่ scenario หนึ่ง ที่ดูเกี่ยวข้องกับเรื่องเงินและเวลา

_______________________________

หากเราย้อนกลับไปในยุคหนึ่ง ยุคที่ประเทศไทยเริ่มผลิตเหรียญกษาปณ์เป็นของตนเอง
[หากใครสงสัยว่า การขายกล้องฟิล์มสภาพ mint คือซ่นตีนอะไร ในทางหนึ่ง mint มีความหมายว่าเหรียญกษาปณ์จ๊ะเด็กๆ สภาพมินท์ คือสภาพที่พร้อมเก็งกำไรได้อีกยาวๆ]
เป็นยุคที่เราเริ่มนำเข้าวิธีคิดแบบ cooperatives เข้ามา
แปลเป็นภาษาไทยว่าสหกรณ์ 
[แต่จะไม่พล่ามเยอะ ข้อมูลของมันน่าจะเข้าใจได้ง่ายกว่า ถ้าชอบอ่านวิกิพีเดียรวมถึงมีบรรณาณุกรมอ้างอิงถึงหลักทางวิชาการด้วย
• ในยุคหนึ่ง คุณครูในประเทศไทยได้ปฏิเสธข้อมูลที่มาจากวิกิพีเดีย ซึ่งเป็นช่วงเวลาเดียวๆกับมหาวิทยาลัยต่างประเทศ เริ่มอัพเดทข้อมูลในวิกิพีเดีย รวมถึงมีงานวิจัยรองรับด้วย ซึ่งมันแปลอย่างตรงตัวว่า เป็นไปได้สูงมากที่ข้อมูลในวิกิพีเดียที่ใช้ภาษาอังกฤษจะมีความน่าเชื่อถือมากกว่าครูในโรงเรียนรัฐบาลและเอกชนในประเทศไทย //นี่]

ส่วนในปัจจุบันวิธีการระดมทุนแบบซิลิคอนวัลเลย์ ก็เป็นที่เลื่องลือถึงความมั่งคั่งทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยี
[อาจจะเป็นเพราะการพัฒนาเทคโนโลยีทางการสงครามจำเป็นต้องใช้เงินมหาศาลและลูกค้าที่มีอำนาจทางการเมืองและการค้าที่สูงด้วย ซึ่งเรามีข้อมูลบนดินน้อยมาก แต่ถ้าใครเป็นแฟนคลับของ Anonymous ที่เป็นแฮกเกอร์ น่าจะพอมีข้อมูลเรื่องการสงคราม และการระดมทุนทางเศรษฐกิจและการเมืองบ้าง ซึ่งผมไม่มี]
กระบวนการทางการจัดการแบบ crowdfunding กลายเป็นหนึ่งตัวเลือกที่น่าสนใจเหลือเกินในการก่อตั้งบริษัท

หากใครเอะใจสักหน่อยว่ากระบวนการของสหกรณ์ และการระดมทุน มีความแตกต่างอย่างไร
ช่วยหาคำตอบด้วย เพราะในเว็บไซต์ภาษาไทย ไม่มีใครพูดเรื่องนี้เลย
เราอาจจะถกกันในบางวันที่ต้อง present งานในมหาวิทยาลัย
แต่เอาจริง ๆ กลับไม่มีใครพูดถึงมันอย่างเปิดเผย เช่น
สมมติว่าผมต้องการผลิตเครื่องจักรหนักที่เกี่ยวกับ รถไฟ รถไฟฟ้า รถราง
ผมเริ่มระดมทุนได้ยังไงบ้าง หรือมีสหกรณ์ที่สนับสนุนเราอย่างโดยตรงหรือไม่
ผมเห็นตลาดที่น่าสนใจมากในประเทศ 
ในตอนที่ผมกำลังนั่งรถไฟนอนจากเชียงใหม่-กรุงเทพ
ผมเหลือบไปเห็นยี่ห้อของห้องโดยสาร มันเขียนว่า Daewoo 
ผมนึกออกเลยว่ามันมาจากเกาหลีใต้ และมีความเป็นไปได้ที่มันคือสินค้ามือสอง

หรือในตอนที่ผมกำลังยืนอยู่บนรถ MRT ที่ผมตั้งว่าจะแวะไปซื้อสตาร์บั๊คที่ยังจ่ายให้กับธนาคารไม่หมดสาขาหนึ่งในกรุงเทพมหานคร
ผมเหลือบไปเห็นคำว่า Siemens อยู่แถวๆหัวขบวน
ในตอนนั้นผมตั้งคำถามกับตัวเองทันทีว่า
เราไม่มีความสามารถในการเข้าถึงเทคโนโลยีหรอ?
หรือนักลงทุนไม่อยากหาลูกค้า?
หรือคนของภาครัฐไม่เคยมีชีวิตแบบที่ต้องใช้รถโดยสารสาธารณะ?
หรือพวกเขาไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยรถตู้ส่วนตัว?

พวกเขาไม่เคยฟังเพลงนอกกระแสแน่ๆ
ให้ตายเหอะ
[หรือไม่ก็กำลังปั่นงานเรื่องงบประมาณแล้วก็การยุบพรรคการเมืองคู่แข่ง แล้วก็อดหลับอดนอน คิดการคิดงานเรื่องการลงทุน อยู่แต่กับผลประโยชน์โบร่ำโบราณ]
[อันที่จริงมีคนหนึ่งที่ดูมีเวลาเล่นทวิตกับอัพ ig แต่ก็ทำไปเพราะเห็นแก่ผลประโยชน์ทางการเมือง]
SHARE
Writer
Pdhala
นักเลิกเล่นบาสเกตบอล
เป็นศิลปินที่เขียนและทำเพลงในชื่อ Lotus Logic อยู่กับค่ายเพลงใต้ดินชื่อมูนโทนเรคคอร์ดที่ก่อตั้งในปี 2012

Comments