เพราะหัวใจหนึ่งดวง ไม่สามารถอยู่ได้ 2คน...



...คุณว่าการที่เราไม่รับรู้ถึงมันอีก จะทำให้เรามีความสุขขึ้นมาจริงๆงั้นหรือ คุณเชื่อแบบนั้นจริงๆหรือว่าต่อให้ไม่รู้เค้าก็ยังจะมีแค่เรา...

"แก.. คืนนี้ไปฟังฉันร้องเพลงนะ" เสียงเพื่อนสนิทของฉันเอง


"อารมณ์ไหนของแกวะเนี้ยะ!! ปกติแกไม่ชวนเพื่อนไปไม่ใช่ออ??" ใช่!! นางเป็นนักร้อง ร้องตามผับ ตามบาร์ ตามงานเลี้ยงที่มีคนจ้าง หรือไม่ก็ตามคอนเสิร์ตต่างๆ

"อยากให้แกไปเป็นกำลังใจวะ!!" เสียงนางเริ่มเบาลง 

"แฟนแกก็ไปปะหว่าาา กำลังใจของแกเลยไม่ใช่ออ"

"ไปเถอะนะ!! ฉันอยากให้แกอยู่ตอนที่ฉันไม่ไหววะ" 

ตั้งแต่คบเป็นเพื่อนกันมา นางเป็นคนหนึ่งที่หาความเศร้าในชีวิตไม่ได้เลย นางเป็นคนตลก ชอบสร้างรอยยิ้ม และเสียงหัวเราะในกลุ่มเสมอ นางชอบร้องเพลงเป็นงานอดิเรก ซึ่งบางทีก็น่ารำคาณไปนิดหนึ่ง แต่ก็อย่างที่บอกถ้าไม่มีนางภาวะความเครียดที่ต้องเจอกันทุกวันคงไม่คลี่คลายขนาดนี้

เรารู้จักกันตอนรับน้องปี1 แต่เพิ่งมาสนิทกันจริงตอนปี2 ถ้าวันนั้นฉันไม่ถูกบอกเลิกต่อหน้านาง วันนี้ก็คงยังไม่สนิทกันอีกมั่ง55+ วันนั้นนางเดินมาถามว่าไหวมั้ย..? ให้อยู่เป็นเพื่อนหรือเปล่า..? ใช่!! ก็รู้สึกดีขึ้นมานิดหนึ่งที่วันที่แย่ที่สุด ก็ยังมีคนฟัง มีคนอยู่เคียงค้าง สุดท้ายเราตัดสินใจมาอยู่คอนโดเดียวกัน จนทำให้เราสนิทกันมาจนถึงทุกวันนี้

"แกเป็นอะไรปะวะ..!!" ฉันถามขึ้นเมื่อนางเงียบผิดปกติ

"เปล่าหรอกแก..."

เราแต่งตัวเกือบสองชั่วโมงเพื่อไปผับที่นางมีคิวร้อง โดยปกตินางจะตื่นเต้นทุกครั้งที่มีงานร้องเพลงในผับ เพราะนางเคยบอกว่า การร้องเพลงในผับคือการที่นางเด็นชัดที่สุด เพราะแสงไฟจะส่องลงมาบนเวทีแค่จุดเดียว แล้วตรงอื่นก็จะมืดไปหมด ต่อให้นางจะผ่านเวทีมากี่ครั้ง ถ้าเป็นในผับเป็นอะไรที่นางต้องตื่นเต้นอยู่ดี แต่ดูจากสีหน้าวันนี้มันไม่ใช่เลยวะ คนข้างๆของฉันดูเหมือนกลัว ดูเจ็บ ดูอึดอัด ฉันไม่รู้หรอกว่าก่อนหน้าจะมา นางเจออะไรมา แต่รู้เลยว่านางไม่โอเคแน่นอน

เรามาถึงผับเกือบทุ่มครึ่ง พร้อมแฟนนางที่นั่งรอก่อนอยู่แล้ว นางเดินไปเตรียมตัวเพื่อขึ้นร้องตอน2ทุ่ม นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้มาดูนางร้องเพลง บรรยากาศก็เหมือนร้านเหล้าปกตินั้นแหละ มีคนเข้าๆออกๆ พร้อมเสียงเพลงที่มากระทบหูเบาๆ ฉันหันไปมองเพื่อนที่กำลังเตรียมตัวอยู่ มีแฟนนางที่กำลังจัดเตรียมอุปกรณ์บนเวที สายตานางจับจ้องไปที่แฟนตลอดเวลา สีหน้าที่ไร้อารมณ์ เดาไม่ได้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้นกับนางกันแน่ พอแฟนนางหันมามองนาง นางกลับยิ้มตอบ ซึ่งรู้เลยว่านางฝืนมัน

ฉันเดินไปหานาง ที่จริงเดินไปให้กำลังใจนั้นแหละ ก็ไม่รู้ว่าทำไมฉันต้องตื่นเต้นขนาดนี้เนี้ยะ555+

"แก... ขอกอดหน่อยดิ" นางหันมาพูดเบาๆ

ฉันอ้าแขนกว้างๆเพื่อให้นางมากอด นางกอดฉันสักพักแล้วก็ผละจากไป เสียงปรบมือจากผู้ฟังก็เกิดขึ้น เพลงแรกที่นางร้องเป็นเพลงสบายๆ ต่อด้วยเพลงแดนซ์ จนมาถึงเพลงสุดท้าย

"นะค้าาา มาถึงเพลงสุดท้ายของคืนนี้แล้วนะคะ ทุกคนที่นี้เคยมีความรักกันมั้ยค้าา" นางลากเสียงยาวๆเพื่อให้คนฟังตอบคำถาม เสียงโหดังขึ้นพร้อมคำตอบมีค้าาา มีค้าบบบ

"บางคนก็เคยมีนะคะ แล้วบางคนก็ไม่เคยมีใช่มั้ยค่า ไหนใครมากับแฟนยกมือขึ้นหน่อยได้มั้ยค้าาา" หลายๆคนยกมือขึ้นมาโบกม้ายโบกมาเพื่อให้คนถามมองเห็น ซึ่งฉันก็เป็นคนหนึ่งที่ยกมือเหมือนกัน ไม่ได้มากับแฟนนะคะ แต่ยกเพื่อเป็นกำลังใจให้นางต่างหาก

"สำหรับผู้ชายบางคนที่สร้างโลกไว้สองใบนะคะ เวลาเลือกคนที่เข้าไปข้างในใจ คนที่เจ็บก็คือคนที่ไม่ถูกเลือกใช่มั้ยค่าา และคนคนนั้นก็คือเรานั้นเองนะค่าา จริงๆเราจะไปโทษความรักไม่ได้นะคะ ความรักมันไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่สิ่งที่ผิดก็คือรักผิดเวลานั้นแหละคะ" เสียงนางเริ่มสั่นขึ้น ดนตรีของเพลง"รักผิดเวลา"ก็บรรเลงขึ้น ทุกคนเงียบเพื่อรอฟังบทเพลง นางจ้องมายังฉัน เพื่อยืนยันตัวเองว่ามีคนรออยู่ นางจับไมค์นิ่งๆ ทุกอย่างคงที่

'ความรักของเราสอง ยิ่งมองก็ยิ่งไกล
มันผิดใช่มั้ย ที่เรารักกัน
ไอ้ความสัมพันธ์ครั้งนี้ มันช่างไม่มีวี่แวว
ต้องจบลงแล้วเรื่องเธอกับฉัน
เธอก็รู้ ว่าเรานั้นโคตรรักกัน
แต่ความจริงนั้นมันเป็นไปไม่ไดเเลย'


เสียงสะอื้อของนางเริ่มมาในบทเพลง น้ำตาเริ่มไหลออกมา ฉันเห็นนางกำไมค์อย่างแน่น นางก้มลงมองพื้น เพื่อหลบจากสายตาทุกคน แต่ต่อให้นางก้มหน้าแค่ไหน หยดน้ำตาที่ไหลก็ไม่อาจปิดบังคนดูได้


'ก็ภาวนาให้ปาฏิหารย์มีจริง
แต่ทุกสิ่งถูกกำหนดไว้ อย่าไปฝื่นเลย

รักผิดเวลา มันเป็นธรรมดาที่ฉันต้องเดินจากไป
ต่อให้มีความสุขแค่ไหน ฉันต้องฝืนหัวใจไม่ให้รักเธอ...'

อยู่ดีๆนางก็หยุดร้องเพลง นางเงยหน้ามายังคนดู บรรยาศเริ่มเงียบขึ้น เหมือนทุกคนที่ฟังก็เริ่มสนใจนักร้อง น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มนาง หัวใจฉันเริ่มเต้นแรงขึ้น เหมือนฉันเองก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกนาง ดนตรียังคงบรรเลงต่อไป

"พี่นาย..." นางเรียกชื่อแฟนนางผ่านไมค์ นางหันไปยังคนที่เล่นกีตาร์ข้างๆ ใช่!!คนคนนั้นคือแฟนนางเอง

"ที่ผ่านมาขอบคุณนะคะที่อดทนกับเด็กเอาแต่ใจอย่างหนู ขอบคุณนะคะที่วันนั้นเลือกที่จะเข้ามาในชีวิตหนู ขอบคุณนะคะที่ทำให้หนูได้รู้จักความรัก.."

ทุกคนในที่นั้นเงียบสงบ แต่เสียงดนตรียังคงทำหน้าที่ของมันได้ดี แฟนนางหยุดเล่น พร้อมจะก้าวไปหานาง

"อย่าเข้ามาเลยนะคะพี่... หนูขอโทษที่ทำหน้าที่แฟนบกพร่อง หนูขอโทษที่อดทนไม่มากพอที่จะรักษาพี่ไว้ หนูขอโทษที่ไม่สามารถเข้าใจพี่ได้อีก ขอโทษนะคะที่หนูทำให้พี่เหนื่อย หนูรักพี่นะคะ พี่คือผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตหนู พี่เป็นแฟนที่ดีที่สุดของหนู ถึงหนูจะเป็นแฟนที่ดีให้พี่ไม่ได้ แต่หนูก็อยากให้พี่มีความสุขนะคะ เราเลิกกันเถอะพี่..."

ทุกอย่างหยุดนิ่ง เสียงดนตรีก็หยุดลง นางเดินลงจากเวทีมากอดฉัน กอดของนางแน่นมาก บ่งบอกได้เลยว่าที่ผ่านมานางอึดอัดแค่ไหน ทุกคนหันมามองนาง บางคนก็ร้องไห้ตาม ใช่! ฉันเองก็น้ำตาไหล

"พาฉันออกไปหน่อย..." ฉันจับมือนางเดินออกจากจุดนั้น แฟนนางเดินลงมาจับมือนาง เพื่อยั้งให้คุยกันก่อน

"พี่... วันนี้เพื่อนหนูยังไม่พร้อม ของเวลาให้มันหน่อยนะคะ" เป็นฉันที่ตอบกลับออกไป นางไม่แม้ที่จะหันไปหาพี่เค้าเลย แรงบีบจากข้อมือฉัน ทำให้ฉันรู้ว่านางยังไม่พร้อมที่จะคุยกับใคร

ฉันพานางกลับมายังคอนโด ระหว่างทางนางเอาแต่ร้องไห้ และฉันก็ไม่อยากให้นางต้องพูดอะไรตอนนี้ ฉันกอดนางเบาๆ เพื่อเตือนตัวนางและตัวฉันว่า เราจะมีกันและกัน

ระหว่างนางกับพี่นายฉันก็รู้มาบ้างแล้วว่ามันไม่เหมือนเดิม นางคบกับพี่นายเกือบ3ปีแล้ว เป็นสามปีที่ฉันเห็นนางมีความสุขมากๆ พี่นายเอาใจและตามใจนางสุดๆ ไปไหนก็จะซื้อของฝากมาให้ตลอด ดูแลเท๊กแคร์จนบางครั้งตัวฉันเองยังอิจฉาเลย แต่ความเป็นจริงแล้วนอกจากเพื่อนฉันแล้ว พี่นายยังมีใครอีกคนที่อยู่ในใจ พี่นายคบกับผู้หญิงคนนั้นได้1ปี ซึ่งเพื่อนฉันก็รับรู้มาตลอด แต่เจ้าตัวกลับนิ่งไว้ไม่ยอมเอ่ยถามพี่นายสักครั้ง นางเลือกที่จะไม่รับรู้อะไรเพื่อที่พี่นายจะได้ไม่หายไปจากชีวิตนาง และนางก็ทนอยู่กับความหลอกตัวเองแบบนั้นมาตลอด จนถึงวันนี้นางคงไม่ไหวแล้วจริงๆมั่ง... 

ถามว่าการที่พี่นายมีอีกคนแล้วระหว่างเพื่อนฉันกับพี่นายเปลี่ยนไปมั้ย.. ตอบได้เลยว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ถ้าวันนั้นฉันกับเพื่อนไม่เดินห้าง ก็ไม่มีทางรู้แน่นอนว่าพี่นายมีใครอีกคน พี่นายยังคงเป็นแฟนที่ดีให้กับเพื่อนฉันเสมอ แม้กระทั้งวันร้องเพลงครั้งสุดท้ายระหว่างนางกับพี่นาย

"ฉันทำถูกแล้วใช่มั้ยวะแก ที่ปล่อยพี่เค้าไป.."

"ต่อให้แกเลือกที่จะอยู่ หรือเลือกที่จะปล่อย แกก็ไม่เคยผิด..." ฉันจับมือนางเบาๆ

"ฉันไม่สามารถปิดหูหลับตาได้ตลอดหรอกวะ ฉันรู้ว่าพี่เค้ารักฉัน และฉันก็รักพี่เค้ามากๆ แต่ฉันก็ไม่อยากทำร้ายใครอีกคนเหมือนกัน ฉันไม่สามารถทำร้ายเค้าได้วะแก..." ฉันกอดเพื่อนแน่นๆ แล้วปล่อยให้ความรู้สึกทำงานต่อไป...

แกว่าคนหรือความรักกันนะ!! ที่ต้องการความชัดเจน...


เพลง: รักผิดเวลา (เจนนี่ ได้หมดถ้าสดชื่น)
#เด็กชายมุมมืด

SHARE
Written in this book
เด็กฝึกหัด Diary life
ทุกเรื่องราว มันมีความเจ็บปวดซ่อนอยู่
Writer
AMAB
writer
เสียงสะท้อนที่ไม่ได้ยิน

Comments