Speedcar
Surely my sins have found me out

God rest my soul, but show me out

Surely my sins have found me out

Spit on my grave, but kiss my mouth

    แสงไฟสีส้มบนถนนใหญ่โลมเลียอารมณ์อันว่างเปล่า สายลมเอื่อยเจือกับอากาศเย็นไล้เลียแผลใจที่หมองหม่นให้กลัดหนอง ควันมะเร็งลอยคว้างในห้องคนขับค่อยๆไหลเคลื่อนออกทางหน้าต่างตามกฏของฟิสิกส์ สัญญาณไฟแดงเต้นระบำหราบนเสาสูงนั่นมาสักครู่แล้ว ถนนลาดยางที่ทอดยาวช่างดูโดดเดี่ยวยิ่งนักในเวลาเริ่มวันใหม่แบบนี้ 

   Death & Taxes ของ Danial Ceasar บรรเลงขึ้นกลางความเหงาจับขั้วใจกลางสี่แยกนั่น เขาหวนนึกถึงกลางวันที่ผ่านมานั่น กลางวันที่เหมือนใจที่หลับไหลแต่ตัวกลับต้องมีชีวิต เปลี่ยนเป็นกลางคืนที่ร่างกายควรพักผ่อนแต่กลับมาพบตัวเขาเองอยู่บนท้องถนนนี้เสีย เสียเครื่องยนต์ดังอย่างเงียบๆอยู่บนเลนขวา ล้อที่จอดนิ่งนั่นมันช่างแตกต่างจากใจที่วิ่งวุ่น ความคิดอันยุ่งเหยิงเป็นเหมือนโรคร้ายที่ต้องดับด้วยนิโครติน สูบมันเข้าไปอีกสักทีให้มวนเล็กหอมนี้มันไหม้เป็นจุล

Existing superposition
    Superposition ก็ถูกบรรเลงต่อมา "ให้ตายเถอะ" เขาคิดในใจ "ไฟแดงนี้มันจะนานไปแล้ว"
สิ้นคำพูดที่ก้องในความคิด มือซ้ายดึงหัวเกียร์เข้าสู่เกียร์เดินหน้า เท้าขวาละจากเบรคนุ่มมาแตะที่คันเร่งอย่างนุ่มนวล หากแต่ไม่ทันที่รถจะเคลื่อนที่ออกไปนาน น้ำหนักเท้ากลับกดแรงขึ้น จากเลข 40 ที่เข็มสีแดงแตะขยับเขยื้อนเป็น 70 และ 100 ตามลำดับ ต้นหญ้าริมทางไหลเอนไปตามความเร็วที่วิ่งผ่าน ความบ้าคลั่งเกาะกินใบหน้าที่เรียบนิ่งอย่างไม่ใยดี หัวที่โล่งโพลนรั้งบุหรี่ค่อนมวนที่ริมฝีปากแห้งปากอย่างสุดความสามารถ ในหัวของเขามีแขกรับเชิญเป็นซาตานตัวเล็ก นำเสนอความตายแบบเร่งด่วน เพียงแค่เขาขยับพวงมาลัยไปทางซ้ายหรือขวานิดเดียว ปรโลกคงเป็นบ้านหลังใหม่ให้เขาได้อย่างทันใจ..

ถ้าตายตอนนี้มันคงเท่ไม่หยอก
    คำพูดของซาตานยังคงดูเย้ายวนที่สุด หากแต่เขาเลือกที่จะค่อยๆเท้าออกจากคันเร่ง เลียบรถไปทางซ้ายทีละนิดกระทั่งเข้าสู่ไหล่ทาง เมื่อความเร็วลดลงเบรคก็ถูกแตะอย่างนิ่มนวลในชั่วอึดใจ บุหรี่มวนน้อยส่งความร้อนเป็นสัญญาณว่าถ้าเข้ายังไม่ทิ้งมัน ริมฝีปากนั้นคงจะถูกเผาไหม้เป็นแน่แท้ ชั่วอึดใจเองมันก็หยุดลง หัวใจที่เคยเต้นแรง อะดรีนาลีนที่หลั่งไหลก็เหือดหายไปเหมือนเม็ดฝนที่ตกสู่ดินแล้ง เขาขว้างเจ้ามะเร็งนั่นทิ้งออกผ่านหน้าต่าง เปิดประตูลงไปเหยียบมันไม่ให้สร้างความเดือดร้อน 

เกือบไปแล้ว
    เขาพึมพัมในใจ ก่อนจะกรีดร้องออกมาเพื่อระเบิดความรู้สึกอันหนักอึ้งออกไป ดิ้นทุรนทุรายเหมือนโดนยาพิษเฮมลอค ทุบตีทางลาดยางด้วยกำปั้นเปล่าจนถลอกปอกเปิก สันมือเป็นแผลเหวอะจากผิวอันขรุขระของถนนร้อนๆ จนหมดแรงมานั่งพิงล้อหลังอย่างหมดอาลัยตายอยาก หากแต่ทั้งหมดนั่นเกิดขึ้นในไม่กี่วินาที เขายันตัวลุกขึ้น สายตามองไปข้างหน้า ความบ้าคลั่งจางหายไปเหมือนกับสายลมที่พัดผ่าน ทึ้งหัวตัวเองเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูและเข้าไปนั่งบนเบาะคนขับอีกครั้ง รวบรวมสติ ก่อนจะยิ้มออกมาเหมือนคนบ้า และหัวเราะให้ตัวเองอีกหนึ่งครั้งเพื่อความหน้าสมเพชก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที รถเคลื่อนออกไปต่อ ไม่ช้าไม่เร็ว คงที่และจะเป็นอย่างนี้ตลอดทั้งคืน

ไฟเขียว

SHARE
Writer
Nocturnal
Sincered human being
I​ don't​ fear a​ curtain death, death​ is​ curtain.

Comments