รอยหมึก
เคยตกอยู่ในโหมดคลั่งรักบ้างไหม? 
เคยรู้สึกมากซะจนต้องระบายความรู้สึกที่คับอยู่ในใจลงสมุด เรียกว่าสมุดแห่งความ(รัก)​ลับ ได้ไหมนะ ถ้าตกไปอยู่ในมืิอแม่ คงไม่วายโดนไม้เรียวฟาดเอาตอนอายุเกือบ 25 แต่แม่คงให้อภัยถ้าพบว่า สมุดเล่มนี้ได้เขียนไว้ตั้งแต่ตอน ม.ต้น วัยที่หัวใจคึกคะนองริอาจพาใครเข้ามาครั้งแรก หรือไม่ก็อาจโดนฟาดจริงๆ ที่ริอาจไปจีบผู้ชายตั้งแต่ผมติ่ง หน้าอกกระดานโต้คลื่น แก่แดดแก่ลมซะเกินวัย

แต่ไหนแต่ไร ไม่เคยเข้าใกล้คำว่าเรียบร้อย กระโดกกระเดกซะจนที่บ้านบ่นบ่อยๆ ช่วงม.ต้น ที่เพื่อนหลายคนเริ่มเข้าวัยสาวแต่ฉันกลับวิ่งไล่ตามลูกบาสจนตัวคล้ำ ดำแดด หัวติ่ง ตอนนั้นไม่เคยจะมองผู้ชายที่ไหน จะมีก็แต่รุ่นพี่นักบาสที่เห็นกันอยู่บ่อยๆ แต่ก็ไม่เคยใจสั่นสักครั้ง มีแค่ปลื้มบ้างในความเก่ง แต่เดี๋ยวๆก็จางไป

ช่วงโควิด19 ที่ต้องอยู่บ้าน ฉันที่ยังต้องเรียนออนไลน์ พยายามจัดบริเวณให้เหมาะกับการนั่งอยู่โดยไม่ชิงหลับไปซะก่อน ตระเตรียมย้ายของกันวุ่นวาย จนมาเจอกล่องลังที่หนักๆ มีของมากมายและสมุดเจ้าปัญหา เคยหาตั้งนานกลัวแม่มาเจอก่อน ก็ไม่ยักเจอ พอเกือบลืมไปแล้วก็ดันมาอยู่ซะตรงหน้า  

สมุดกระดาษสีดำ เขียนด้วยปากกาหมึกกากเพชรแวววาว คงเป็นที่นิยมกันสมัยคอซอง ตัวอักษรที่บรรจงคัดอย่างดี เหมือนรอให้ตัวการของความรู้สึกทั้งหมดนั้นได้อ่าน ภาพของเขาที่ถูกบรรจงแปะมีความรู้สึกถูกเขียนไว้ใต้ภาพ ทั้งหมดในตอนนั้น ฉันคงเขียนด้วยความรู้สึกของวัยรุ่นที่เพิ่งรู้จักรักแรก ใช่ คลั่งรัก ไหมนะ? 

แม้มันจะไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวอักษรที่สมบูรณ์ ไม่เคยได้ไปถึงตัวการของเรื่องราวทั้งหมด
ไม่เคยมีผู้รับสารคนไหน นอกจากฉันที่เขียนมันขึ้นมา และอ่านมันเองอีกครั้ง คงเป็นเพราะความในใจของเขา มันสวนทางกับฉัน ตั้งแต่วันนั้นล่ะมั้งที่ฉันเก็บสมุดเจ้าปัญหาไว้ให้พ้นสายตา 
แต่ในตอนนี้ มันทำให้ฉันค่อยๆจำความรู้สึกตอนนั้น ที่เรารู้สึกหวังดีต่อใครสักคนมากๆ อยากให้เขามีความสุข อยากจะเห็นรอยยิ้มของเขาที่ทำให้เรายิ้มได้ทั้งวัน อยากให้มันเป็นความทรงจำดีๆแบบนั้นไปตลอด เป็นหลักฐานว่าครั้งนึงที่ได้รักมันเป็นยังไง 

เกือบ 10 ปีแล้วที่รู้จักเขาและการอกหักครั้งแรก ฉันที่ผ่านการมีความรักครั้งถัดมา ใช้เวลาเรียนรู้กันอยู่เนิ่นนาน เพื่อพบว่าไม่ใช่ และไม่ยุติธรรมเลยสักนิด ที่บางครั้ง เขาจากความรักครั้งแรก ดันมีอิทธิพลขึ้นมาอีกครั้ง ฉันเคยคาดหวังให้เราติดอยู่ในความสัมพันธ์แบบพี่น้องที่เราต่างสบายใจ แต่สุดท้ายก็กลายเป็นฉันเอง ที่เผลอก้าวข้ามความรู้สึกนั้นเพียงคนเดียว เหมือนมีสัญญาณ​เตือนดังขึ้นเพื่อให้ฉันรู้สึกตัว ว่าการเป็นคนที่ไม่ใช่ซ้ำๆ มันคงเจ็บปวดไม่น้อย หนทางที่่ง่ายที่สุด คือออกมาก่อนที่จะต้องเจ็บอีกครั้ง

น้องเมยรักพี่เธียรอย่างไร ฉันก็คงรู้สึกต่อเขาแบบนั้น มุมน่ารัก มุมใจร้าย มุมอ่อนโยน หรือแม้แต่มุมเสียใจ ที่ฉันเคยรับรู้เกี่ยวกับเขา เหมือนคอยดึงรั้งเอาไว้ ให้ยังคิดถึง เป็นห่วง ทั้งๆที่กลายเป็นคนไม่รู้จักกันไปแล้ว 

ถ้าหากวันนึง ได้กลับมาพบกันอีก
สมุดเล่มนี้ ก็ควรถึงตัวการของเรื่องราวในนั้น
เขาควรได้รับรู้ความรู้สึกรักที่มีให้ แม้ในวันที่เขารู้สึกว่าโลกใจร้าย และคนทั้งโลกไม่รัก 
ก็ยังมีเด็กหญิงผมติ่ง เสื้อคอซองคนนั้นที่ยังรัก 
... 
ฉันที่ยังรัก





 


SHARE
Written in this book
Secret corner
Writer
N78
Ailurophile -​ INFP
Everything's​ uglier​ up​ close.

Comments