บทสนทนาหลังห้องสมุด : วิชามาร
เดี๋ยว! ที่พูดนี่มันเหมือน การปลุกปีศาจ ขายวิญญาณให้ซาตานเลยนะ!!


อืม ก็งั้นมั้ง แต่ถ้าดีลกันได้ เป็นประโยชน์กับเรา มึงจะสนทำไมวะ?

มันจะดีเหรอวะ?

แล้วไงวะแค่มันให้ประโยชน์กับเราได้ก็พอแล้วมั้ง ?

....มึงงงง นี่มันวิชามาร?

อย่าไปกลัวดิวะ ถ้าจะปลุกปีศาจขึ้นมาก็แค่ต้องคุมให้อยู่ ถ้าอยากจะค้าขายกับซาตานก็แค่ดีลให้ดี

มึงแน่ใจนะ?

แน่ใจดิ.. มึงทำได้อยู่แล้ว เราทำได้ มึงเชื่อกูดิ มีปีศาจกับซาตานเป็นพวกมันก็ไม่แย่นักหรอก ถ้ามึงรู้ตัวว่ามึงกำลังทำอะไรอยู่..

เออ! ก็ได้วะ มึงนี่น่ากล้วกว่าปีศาจอีก..ห่า

มึงอย่าไปยึดติดดิวะ ดีไม่ดี มารกับธรรมะมันก็แค่เรื่องสมมุติ ความจริงมันก็เป็นแค่การใช้ประโยชน์จากการสิ่งที่เรามี การมองเห็นโอกาสและเลือกใช้วิธีการให้ถูกและดีกับเราที่สุดแค่นั้นเอง วิชามารอะไรของมึง กูยังไม่ได้บอกให้มึงทำผิดกฎหรือกติกาซักข้อนึงเลยนะ!

เออกูรู้! แค่ตอนนี้กูเริ่มสงสารทีมตรงข้ามเราละ

การแข่งขันไม่มีการปิดกั้นเว้ย ใครตาไวมองเห็นช่องทางก่อน อุดรอยรั่วได้ดีกว่า ฝ่ายนั้นก็ชนะ ถ้าจะแข่งก็ต้องเต็มที่ ถือว่าเป็นการให้เกียรติอีกฝ่ายเว้ย มาออมไม้ออมมือมันเสียมารยาทว่ะ เดี๋ยวจะหาว่าไปดูถูกกัน ...

เออๆ ตามนั้น งั้นก็เต็มที่เว้ย!ไม่มีคำว่าออมมือ!

24.
05032020

SHARE
Written in this book
บทสนทนา ณ ห้วงเวลาหนึ่ง
ไร้ตัวตน ไร้ชีวิต มีเพียงความคิด ไว้พูดคุยกัน เคยมั้ย ที่อ่านหนังสือจบ คนไม่จบ นี่คือการรวบรวมบทสนทนากับตัวละครในหนังสือที่เคยอ่าน บทความที่เคยเขียน ในเรื่องที่ยังค้างคา.. ไปจนถึงเรื่องต่างๆ

Comments