ครูเพื่อใคร
ประโยคในหนังสือเล่มนึง รศ. ประภาภัทร นิยม เขียนว่า

"ครูต้องไม่มองเด็กเป็นคนที่อ่อนแอ
ต้องการให้เปิดกะโหลกกรอกวิชา" 
ครูต้องไม่มองเด็กเป็นคนที่อ่อนแอ
ต้องการให้เปิดกะโหลกกรอกวิชา
ลองคิดดูว่า ถ้ามันตรงกันข้าม

"ครูมองเด็กเป็นคนที่อ่อนแอ 
ต้องเปิดกะโหลกกรอกวิชา" 
 
ดังนั้น ทำไมการมองของครูทีมีต่อเด็กจึงสำคัญเพราะเราคิดว่า 
มันนำมาซึ่งการปฏิบัติของครูกับเด็ก

ถ้ามองแบบหยาบๆ
ในปัจจุบันที่ระบบการศึกษาในโรงเรียน
สถาบันการศึกษา ดูจะเป็นเรื่องที่ล้าสมัย
ไม่น่าสนใจอีกต่อไป 

ด้วยปัจจัยเงื่อนไขของโลก ตามยุคสมัย
ช่องทาง ทางเลือกของชีวิตที่มากขึ้น

ถ้าเด็กๆ มีคนประสบความสำเร็จ
เป็นบุคคลต้นแบบ จะเห็นได้ว่า
การศึกษาในโรงเรียน ในห้อง เป็นเรื่องที่น่าเบื่อ 
เป็นการลงทุน ที่ขาดทุนชนิดหนึ่ง 

แต่อย่างไรก็ตาม ถ้ามองการศึกษา 
เป็นเครื่องมือชนิดหนี่ง
ที่จะสามารถให้เราเรียนรู้อะไรบางอย่าง
เพราะเรามองว่า การเรียนรู้
มันเป็นเรื่องสำคัญสำหรับมนุษย์คนหนึ่ง

ดังนั้น ความสำคัญของการศึกษา
การมองผู้เรียนเป็นมนุษย์
เชื่อในศักยภาพของความเป็นมนุษย์
เชื่อว่ามนุษย์สามารถเรียนรู้ได้ 

หากไม่ใช่มองว่าอ่อนแอ และกรอกวิชา
ตามความรู้ของคนที่ชื่อว่า ครู พยายามที่จะมอบให้
ด้วยความหวังดี ป้อนรสชาติอาหารที่ครูที่คิดว่าอร่อย
และมีประโยชน์ หากมันไม่ใช่เรื่องผิด แปลกอะไร 

เพราะหน้าที่ของผู้เรียนคือการย่อย 
และเลือกสิ่งที่เหมาะกับตนเอง เอาไปใช้

แต่กระนั้นดูเหมือนว่า 
เราจะให้ความสำคัญกับความรู้ มากกว่าการเรียนรู้

กระบวนการจึงเป็นตัวแปรสำคัญ

หากมองผู้เรียน เป็นภาชนะที่ว่างเปล่า ไร้ความรู้
การกรอกวิชาเข้าไป อาจจะเป็นเรื่องง่าย 
เพียงเพื่อ หวังว่า เพียงว่า 
ภาชนะนั้นจะเต็มไปด้วยความรู้ภายนอก
ที่เพียงกรอกเข้าไป แล้วลุกโชน
ครูเป็นศูนย์กลางของการเรียนรู้

ผู้เรียนเป็นผู้ที่อ่อนแอ ไร้อำนาจ

แต่กระนั้นไม่
ภาชนะที่แท้จริง ไม่มีทางว่างเปล่า
หากเราต้องพินิจ เชื่ออย่างเต็มใจว่า
มันมีอะไรให้เราไปคน ต่อยอด 
สั่นกระดิ่ง ให้สิ่งนั้นลุกโชนขึ้นมา 
รับรู้ มองเห็น ถึงคุณค่าที่มีอยู่
นักเรียนคือศูนย์กลางของการเรียนรู้

ผู้เรียนเป็นผู้ที่มีอำนาจ เรียนรู้ร่วมกันอย่างแท้จริง


การเรียนรู้ที่แท้จริงควรเป็นแบบไหน



SHARE

Comments