หุบเขาแห่งสรวงสวรรค์
สวัสดียามราตรีที Occupancy น้อยมากจนน่าใจหาย ไม่น่าเชื่อว่ากิจการจะมาถึงจุดนี้ จุดที่นั่งหาวตบยุงกันตั้งแต่ต้นปี ค่ำคืนที่สี่ของไนท์ชิพ เดือนนี้ควงเวรดึกทั้งหมดหกคืน เหลืออีกสองคืนแล้วสู้ ๆ นะ บอกตัวเอง 
จะว่าไปเร็วเหมือนกันแฮะ เก่งใช่ย่อยเลยที่อดทนได้ถึงเพียงนี้ อีกไม่กี่วันก็จะครบปีแล้ว ตอนแรกก็ตั้งใจว่าจะเขียนในวันครบรอบปีแหละ 
07 มีนาคม 2562
วันแรกที่เหยียบย่างเข้ามาเริ่มงานในหุบเขาแห่งนี้ 'หุบเขาแห่งสรวงสวรรค์' ชื่อแปลเป็นไทยได้ง่าย ๆ ตามนี้เลย มันเป็นดินแดนสวรรค์สมชื่อจริงไหมอันนี้ขอข้ามแล้วกันนะ เดี๋ยวจะเป็นการพาดพิงมันมากเกินไป อย่างแรกที่อยากกล่าว คือ ขอบคุณมาก ฉันดีใจมากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ ฉันไม่ได้โตขึ้นไปจากเดิมแต่ที่นี่ทำให้ฉันตระหนักได้ว่าฉันอ่อนแอและโง่มากแค่ไหน ในการเริ่มต้นและการเรียนรู้ใหม่ มีความผิดพลาดเกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าที่เกินกว่าจินตนาการและเกินกว่าที่จะรับมือเพียงลำพังไหว หลาย ๆ ครั้ง ฉันนั่งร้องไห้ไปกับเรื่องโง่ ๆ ที่ทั้งฉันเป็นคนก่อนและที่ไม่ได้ก่อ ยอมรับเลยว่าเฟลทุกครั้งและนั่นมันทำให้พลังงานฉันถดถอยเหลือน้อยลงทุกวัน จากความรู้สึกว่าชอบ ว่ารักในสายงานนี้มันกลับทำให้ฉันรู้สึกขยาดผู้คน ระวังการพูดจาจนกลายเป็นคนไม่รักที่จะพูดไปเสียดื้อ ๆ จากคนร่าเริงก็กลับกลายเป็นเฉยชาไปนี่กระไร ความจริงมันไม่ได้แย่อะไรขนาดนี้หรอกนะ คนที่เขาเก่ง ๆ น่ะ เรื่องกระจอกแบบนี้รับมือได้สบาย ๆ แต่เพราะฉันโง่เองแหละ ต้องเข้าใจจุด ๆ นี้นิดนึง 

ณ หุบเขานี้ benefits หลาย ๆ อย่างค่อนข้างดี มันไม่ได้แย่มากมาย อย่างน้อยก็เรื่องอาหารการกินแหละน่า มีอาหารให้ 2 มื้อ ซึ่งส่วนใหญ่จะอลังมากแบบไม่เคยเห็นอาหารพนักงานที่ไหนเลี้ยงดีได้เท่านี้มาก่อน สาบานเลยว่าดีกว่าการไปนั่งกินร้านเป็นไหน ๆ เลยด้วยซ้ำ และทุกมื้อหลังอาหารจะตามด้วยผลไม้หรือของหวานเสมอ ให้ตายเถอะ ฉันชอบมันมากเลย โดยเฉพาะในวันที่มีเมนูน้ำแข็งใสน่ะ เครื่องเคียงครบเชียว ดูฉันจะโฟกัสเฉพาะเรื่องกินใช่ไหมละ ไม่หรอก ที่นี่มีดีกว่านั้น ไม่รู้เหมือนกันว่ามันมีมนต์เสน่ห์อะไรแฝงอยู่ที่นี่ แต่เชื่อไหมละว่า เกือบ 80% ของคนโสดที่มาอาศัยรวมกันในหุบเขานี้เขามักจะพบรักกันแหละ จนคนสนิทของฉันเขาตั้งฉายาให้ที่นี่ว่า 
ภูแห่งความรักตอนแรกก็ไม่คิดว่ามันจะเป็นงี้หรอก ออกแนวกึ่งขำขันกันมากกว่านะ แต่ตอนที่นับย้อนไปทั้งคนที่ยังอยู่ และคนที่ก้าวออกไปแล้ว มีคู่ที่พบรักจวบจนแต่งงานกันแล้วเป็นสิบ ๆ คู่แน่ะ นี่ยังไม่รวมพวกที่กำลังบ่มเพาะความรักกันอยู่ ณ ปัจจุบันนี่เลยนะ แต่จะว่าไปเราเองก็เจอกันที่นี่นี่นา ตลกดีชะมัด พอย้อนกลับไปคิดถึงวันแรกที่เจอ (14 กุมภา 62) กับความรู้สึกฝังลึกภายใน -เกลียดหมอนี่เป็นบ้าเลย- ฉันได้แต่ภาวนาว่าหลังจากนั้นอย่าได้พบเจอเขาอีก ใครมันจะไปคิดละว่าวันแรกที่มาเริ่มงานก็เจอกันเลย หนำซ้ำยังอยู่แผนกเดียวกันอีกแน่ะ แม้จะจำเขาได้เพียงลาง ๆ เท่านั้น แต่ความขี้เต๊ะของเขาก็ทำให้ฉันรู้สึกหมั่นไส้และคิดถึงชายหนุ่มที่ฉันเกลียดคนนั้นอยู่ในที มาทราบทีหลังว่าความเข้าใจว่าเป็นคนเดียวกันนั้นถูกต้องแล้วก็ในตอนที่เราเริ่มมีปฏิสัมพันธ์กันแบบมนุษย์ทั่วไปและฉันก็เผลอเห็นความดีความชอบในตัวเขาจนลืมมนุษย์ขี้เก๊กจอมเต๊ะท่าหล่อไปวัน ๆ นั้นเสียสิ้นแล้ว เขาเป็นคนเฉลยเองว่าเขาคือผู้ชายคนนั้นที่เคยเจอฉันในวันนั้น เพราะเขาจำฉันได้แม่นทีเดียว ฉันก็ไม่รู้หรอกว่าอะไรทำให้เขาจำฉันได้ดีขนาดนั้น แต่ช่างเถอะนั่นมันไม่ได้สำคัญเท่าตอนที่ฉันสัมผัสความรู้สึกตัวเองได้ว่าฉันตกหลุมพลางหมอนี่เข้าให้แล้ว และเกือบสายไปที่จะถอนตัว แต่นะ ขอตัดบทเลยแล้วกัน นี่มันก็เกือบปีละมั้งที่รู้จักกันและใช่ถอนตัวไม่ทันแล้ว ฉันตกลงไปในหลุุมอันใหญ่โตที่ไม่รู้ว่าเขาตั้งใจขุดมันหรือไม่ เออแต่ลืมบอกไปว่าตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ที่หุบเขาแห่งนี้แล้วนะ เป็นระยะเวลากว่าสี่เดือนกว่าแล้วที่เขาเดินจากไป ยอมรับว่าถึงเจอกันน้อยลงแต่ความสบายใจมีมากขึ้น สมัยที่เขายังอยู่เราทั้งคู่ต่างโดนข้อครหาจากหลาย ๆ คนในที่นี้ในเรื่องความสัมพันธ์ ว่ากันตามตรงคือเราก็ไม่ได้ปิดเป็นความลับอะไร เพียงแค่เราต่างไม่ชอบให้ใครมาเซาะแซะจอแจหรือวุ่นวายในชีวิตส่วนตัวเท่าไหร่ นี่คือความเหมือนกันของเรา ที่นี่คนเขาชอบเรื่องส่วนตัวของคนอื่นมาก ๆ จนเรียกว่ามันไม่มีความส่วนตัวใดใดเลย 

อีกอย่างที่ไม่อยากให้มันเอิกเกริก ก็เพราะว่าเราน่ะเเริ่มต้นความสัมพันธ์จากการเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน อนาคตข้างหน้าไม่รู้จะเป็นไปในทิศทางไหนและจบลงแบบไหน แต่ก็ยังอยากที่จะรักษาสัมพันธ์ของความเป็นเพื่อนนี้ไว้ไม่อยากให้มันจบและตายจากไปหากว่าวันหนึ่งมันไม่ใช่ความสัมพันธ์นี้อย่างที่มันเป็นไปแล้ว และนั่นแหละหากวันนั้นมาถึงหลายคนคงพรุ่งพรูกรูเข้ามาถามถึงปัญหา สาเหตุ บลา ๆ และฉันก็คงไม่อยากตอบคำถามกับใครที่นี่อยู่ดี 

ฉันไม่อาจบอกได้หรอกว่าเราจะเป็นอย่างงี้ไปตลอด แม้เขาจะเกริ่น ๆ เรื่องแต่งงานแต่งการออกมา และคอยย้ำว่าเราโตกันมากพอแล้วไม่ได้จะคบกันเล่น ๆ ไปวัน ๆ พอมาถึงจุด ๆ นี้ก็รู้สึกขำขันและคิดว่าชีวิตตลกดี นี่ฉันมาถึงจุดที่ต้องคิดเรื่องแบบนี้แล้วด้วยหรอวะ ก่อนหน้านี้ฉันรู้สึกว่าเรื่องพวกนี้ช่างห่างไกลฉันมากทีเดียว แหงละ คนที่อยู่กับความผิดหวังมาเกือบทั้งชีวิตอย่างฉันไม่เคยวาดฝันถึงการมีคู่ชีวิตไปจนกระทั่งแต่งงานและครองคู่กันไปตลอดสักหน่อย ฉันวางแผนในการใช้ชีวิตลำพังและคิดว่าคงจะไม่มีใครไปตลอดมาสักระยะแล้ว ถึงตอนนี้มันทำให้ฉันลังเลอยู่หน่อย ๆ ไม่รู้ว่าเพราะปณิธานที่ตัวเองตั้งกำลังสั่นคลอน กลัวการที่ต้องมีชีวิตอยู่กับใครสักคนหรือเพราะความไม่มั่นใจในคนตรงหน้ากันแน่  

เห้อ พร่ำเพ้ออะไรอยู่นานขนาดนี้กัน หนำซ้ำยังไม่นอนอีก ปกติทำงานเสร็จตั้งแต่ยังไม่ตีหนึ่งและฉันก็เข้านอนแล้วละ ดีหน่อยที่ยังไม่นอน ตะกี้มีวอล์คอินเข้ามาคู่หนึ่ง และปิดการขายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้พวกเขาออกไป 7-11 ละ รอเขากลับมาสักหน่อยเดี๋ยวก็เข้านอนหน่อยดีกว่านะ พรุ่งนี้กะว่าจะออกไปลั้ลล้าให้สาสมใจกับวันเงินเดือนออกสักหน่อย เพราะงั้นกลางวันจะนอยด์ ๆ งอแงง่วงนอนไม่ได้เลยเชียว

อ๊ะ คุณลูกค้ากลับมาแล้วละ กลับมาพร้อมกับนมตราหมีเนสท์เล่ สูตรGold Malt ฉันแอบเหลือบไปเห็นในมือเขาน่ะ พลางคิดว่าป่านนี้แล้วเขายังมีอารมณ์จะดื่มนมอีกเนาะ มันเป็นเวลาตีสามแล้วนะ ทุกคนควรนอนไหม แล้วคุณลูกค้าผู้หญิงที่น่ารักนั่นก็ตรงปรี่เข้ามาหาฉันพร้อมยื่นกระป๋องนมในมือให้ อ่อ ซื้อมาให้ฉันน่ะเอง ขอบคุณนะคะ เหมือนอ่านออกด้วยว่าฉันน่ะชอบนมรสนี้นะ ตื่นมาค่อยมาดกแล้วกันตอนนี้เข้านอนก่อนดีกว่านะ ว่าง ๆ แล้วจะมาเวิ่น ๆ ใหม่ 

จาก ส่วนหน้าของหุบเขาแห่งสรวงสวรรค์ 
SHARE
Writer
ItimZ
Smile Maker :)
A chubby girl who live in Wonderland! ;) It's always TEA time.

Comments