wrong time
เราทั้งคู่ต่างก็รู้ดี     เราควรห่างกันจะดีกว่าไหม
     'ผมไม่อยากเสียใครไปอีกแล้ว'

     บทสนทนาที่อึดอัดและตึงเครียดอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนหน้านี้ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไวราวกับฝัน คุณกับฉัน เรื่องราวมากมาย ความรู้สึกที่ถลำลึกไปกับการที่เรามีใจให้กัน
      
     .....มันไม่ถูกต้อง.....

     คุณและฉันต่างก็รับรู้ เราหลอกตัวเองว่าไม่รู้สึก แต่ลึกลงไปเราห้ามมันไม่ได้ ทุกครั้งที่ก้าวขาเข้าไปใกล้กัน ความจริงมากมายตีกลับมาหาฉันราวกับเตือนสติ 
     ความจริงที่ว่าคุณและเธอรักกันมา 7 ปี ใกล้ชิดและกอดรัดกันในแบบที่ฉันไม่เคยเข้าถึง ผ่านอะไรหลายอย่างมาด้วยกันมากกว่าเวลาที่คุณรู้จักกับฉันเสียอีก

     'รักนะ'
     รักเหมือนกัน

     เราบอกรักกันโดยพยายามเก็บซ่อนความรู้สึกมากมายไว้ข้างใน เราต่างรับรู้ว่ามันมากเกินไป แต่เรากลับไม่สนใจ มองข้ามมันไป ปล่อยให้ความรู้สึกที่มีเป็นแรงกระตุ้น
เราข้ามเส้นบางๆของกันและกันไปเสียแล้ว     พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ พระองค์รับรู้ฉันเชื่อแบบนั้น เพราะคิดว่าเก็บซ่อนมันไว้อย่างดี แต่แค่เพียงเริ่มคิด ทุกอย่างกลับเหมือนหยุดนิ่ง ความจริงก็คือความจริง คุณมีเธออยู่แล้ว และเธอรับรู้
     'ชั่ววูบหนึ่งผมคิดว่ามันเป็นเพราะผมอีกแล้วที่ทำให้คนสองคนต้องมาเสียใจ'
     ถ้างั้น เราก็ผิดด้วยกัน
     'ขอโทษ'
     ขอโทษเหมือนกัน

     เราขอโทษกันราวกับทุกอย่างจะแตกสลาย คุณกลัวการเสียใครสักคนไป และฉันก็กลัวเหลือเกินหากความสัมพันธ์พังทลาย เราทั้งคู่ต่างบอบช้ำ
     ฉันไม่เคยอยากครอบครองหรืออยากได้คุณมาเป็นของฉัน ฉันรับรู้สถานะของตัวเอง แต่การมีคุณอยู่ด้วยมันทำให้ฉันมีความสุข ไม่ว่าจะในสถานะไหนก็ตาม หวังเสมอว่าคุณจะยิ้มอย่างมีความสุขได้มากกว่าตอนนี้ และเลิกพึ่งการเมาเพื่อย้อมใจที่แตกสลายไปวันๆ ฉันหวังแค่นั้น 

     คุณมองว่าฉันน่าเป็นห่วง ห่วงการใช้ชีวิต อยากดูแล ปกป้อง อยากปลอบใจ ไม่อยากให้ทุกข์และเสียใจ อยากให้ยิ้มและสดใสมากกว่านี้ คุณบอกว่าฉันมันบิดเบี้ยวไม่ต่างจากคุณ และคุณไม่อยากเสียฉันไป

     'อย่าเพิ่งทิ้งกันไปได้ไหม'
     คุณรู้...เมื่อไรที่คุณพูดแบบนี้ ฉันจะไม่ยอมไปไหน
     'ไม่ว่าจะในสถานะไหน คำที่ผมเคยบอกไปว่ารัก มันจะยังเหมือนเดิม'
     ฉันรู้ รัก และอยากให้คุณมีความสุข
     'แต่ถ้าไม่มีคุณ ผมจะไปมีความสุขได้ยังไง'
     แต่ฉันควรจะไป...
     'รักก็คือรักไม่ว่าแบบไหน'
     ฉันรู้ ถึงได้ควรถอยออกมา
     'เดี๋ยวผมจัดการเอง แต่...อย่าทิ้งผมไป'

     คุณบอกแบบนั้นและสิ่งที่เราทำคือถอยหลังกลับมาในจุดของตัวเอง แต่เรื่องของความรู้สึกที่เกิดขึ้นมันจริง เราไม่ก้าวข้ามมัน ยืนหลังเส้นนั้น เส้นของความเป็นจริงที่คุณมีเธอ และมีฉันเป็นน้องและเพื่อนคนสำคัญ แต่เรายังบอกรักและยิ้มให้กันอย่างเคย

     'รักนะ'
     รักเหมือนกัน
เราทั้งคู่ต่างรู้ดี...ว่าเรายังรักกันเหมือนเดิม
SHARE
Written in this book
About You My Other Half
Whos always as crazy and insane as i am
Writer
Sheepzilla
weirdo , batty
memory stay, people don’t

Comments