ลาก่อน
เริ่มต้นวันใหม่ของเดือนกับเรื่องราวสุดท้ายที่จะเขียนถึงเธอ
นานเหมือนกัน เวลา 1 ปี กับอีก 6 เดือนนี้ของเราทั้งคู่
ตอนนี้ก็ได้คำตอบชัดเจนกับตัวเองแล้วแหละว่าควรพอ ไม่ได้อยากพูดประโยคว่าเอ่อยังรักนะ แต่แค่อยากพอ หวังว่าความรู้สึกมันจะค่อยๆหายไปเอง
เรื่องของเธอมันหายไปพร้อมกับผมที่ฉันไปตัดออกไม่ได้เทียบว่าเธอคือเรื่องร้ายนะ แต่อย่าเข้าใจผิด
ว่าเธอจะมีอิทธิพลกับชีวิตฉันอะไรขนาดนั้น 
ตอนนี้ก็แน่ใจกับตัวเองจริงๆแล้วว่าการเลิกลาของเราครั้งนี้มันคือที่สุดแล้วจริงๆ
คงจะไม่พูดถึงเรื่องเลวร้ายที่เธอเคยทำแล้วนะ
แต่ก็จะไม่พูดถึงเรื่องที่เธอบอกว่ารักเหมือนกัน
ไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าคิดถูกรึเปล่าที่จะไปนั่งกินหมูกะทะกับเธอในวันศุกร์นี้ กับสถานะของเราที่ต่างออกไปจากเดิม
แต่ก็เอาเถอะมันคงเป็นสิ่งสุดท้ายที่น่าจดจำของเราทั้งคู่ 
จนตอนนี้มันถึงพอได้แล้วไงหละ
ก็ดีแหละ 
ชีวิตของผู้หญิงอีกคนมันก็ช่างน่าเบื่อน่ารำคาญสะจริง
อย่างน้อยๆตอนนี้ก็ได้รู้ตัวเองแล้วว่าถ้าอยู่ต่อไปคงไม่ไหวแน่ๆ
บางทีที่ยื้อไว้คงเพราะกลัวความรู้สึกเดิมๆจะหายไป
คงใช่แบบนั้น 
กลัวว่าสักวันนึงจะกลับมารักตัวเองมากจนเห็นแก่ตัว 
ก็ช่างประไร 
ขอให้มีความสุขกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็พอแล้ว 
เรื่องพวกนั้นตอนนี้สมองก็กำลังพยายามลบอยู่
ขอบคุณที่เข้ามาทำให้รู้ว่าความรักมันเป็นยังไง 
หลายๆอย่างการโกหก หลอกลวง เชื่อใจ มิตรภาพ 
หลงไหล ใคร่ครวญ โง่งมและจมปลัก 
สุดท้ายนี้เธอเข้ามาแค่ทำให้กำแพงที่เคยสูงมันลดลงและ
พอเราจากกันมันก็ปิดกั้นอีกครั้งและขึ้นสูงหนากว่าเดิม 
.เช่นเคยเหมือนที่ควรเป็น
แค่อยากรักตัวเองให้มากๆเท่านั้นเองใช่ฉันเคยรักเธอ แต่คำตอบของฉันในอีกหลายปีข้างหน้ามันคงเปลี่ยนไป พอมองกลับมา
นี่คงเป็นแค่เรื่องราวตลกร้ายในชีวิตที่เคยเกิดขึ้น. 
สุดท้ายถึงเธอ เกรียงไกร.

1/3/2020 🌼


SHARE
Writer
Foxzz
🌼 1101
The rain is the moment when I think I'm the weakest.

Comments