บันทึกที่ 3 ; ขอโทษ
:คำเตือนค่ะ บันทึกนี้เกิดจากความเสียใจ อาจจะมีคำที่บั่นทอนจิตใจ ขอโทษล่วงหน้าถ้าทำให้คนที่มาพบเห็นรู้สึกไม่ดีนะคะ :
.
.
.
.
.
เราอยู่ในช่วงกำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย เรียกได้ว่าเป็นจุดสำคัญที่กำหนดชีวิตในอนาคตของคนคนหนึ่งได้เลย มันค่อนข้างกดดันถึงแม้เราจะทำเป็นมันไม่เป็นไร แต่ใจก็รู้สึกอยู่ดีว่ามันกดดัน 
.
.
และวันนี้ที่คะแนนออก ตอนแรกเลยเราไม่ได้รู้สึกอะไรมาก แต่พอบอกคะแนนกับแม่แล้วเขาดูเสียใจ ? รึเปล่านะ ? เราก็ไม่แน่ใจว่าเขาคาดหวังเรามากแค่ไหน แต่พอเราพูดถึงเพื่อนที่คะแนนน้อยกว่า แม่ก็บอกว่า 

“จริงหรอ ? XXXเก่งไม่ใช่หรอ ได้แค่นั้นเอง”

พอพูดถึงเพื่อนที่ได้คะแนนดีกว่า แม่ก็บอกว่า

“โห XXXนี่เก่งจริงๆ ทำไมไม่ให้เพื่อนติวให้ล่ะ”

นั่นสิ... ทำไมหนูถึงไม่เก่งบ้างเลย ในสายตาแม่หนูเคยเก่งบ้างไหม แม่ชมเพื่อนทุกคนหมดเลย แล้วหนูล่ะ ??  บางครั้งหนูนั่งทำสรุปถึงตีสอง หนูอ่านมันซ้ำๆ หนูติวให้เพื่อน หนูทำทุกอย่างเลยนะ ตอนนั้นหนูได้คะแนนดีมากเลย แม่เคยเห็นบางรึเปล่า ?? แต่คงไม่หรอก แม่ไม่เคยมองว่าหนูเก่งเลย หนูขอโทษที่ทำให้แม่ภูมิใจไม่ได้เลย
SHARE

Comments

BellaDanita
7 days ago
ขอเป็นกำลังใจให้กับสิ่งที่ทุ่มเทลงไปนะคะคนเก่ง 😊❤️
Reply
me_hideko
7 days ago
พี่เคยมีความรู้สึกแบบนี้นะคะ แม่ไม่ชมแล้วก็ยังชมคนอื่นอีก โตมายังจำได้ดี
พี่คิดว่ามันคงเป็นวิธีของคนรุ่นนั้นที่คิดว่าจะทำให้เราทะเยอทะยานมากขึ้น

พี่เป็นกำลังใจให้น้องนะคะ
Reply