เกมชีวิต


เคยเป็นอยู่นะ เวลาอยู่กับตัวเองแล้วรู้สึกไม่อยากพบเจอกับโลกภายนอก โลกโซเชียลมากมายที่อยู่รอบตัว ยิ่งตอนกลางคืนนะยิ่งชอบความอิสระ ได้อยู่กับคนที่รักเรา รู้สึกอบอุ่นใจ รู้สึกปลอดภัย
ต่างจากตอนเช้า เมื่อได้ก้าวเท้าออกจากบ้าน
เหมือนวาร์ปไปอีกโลก เหมือนกำลังเข้าไปอยู่ในเกม มีอะไรที่เราต้องค้นหามากมาย เลือกฐานที่จะเข้า มีสนุกบ้าง เสียใจ ทุกข์ใจ สับเปลี่ยนกันไป
หลายแง่มุม แก้ปัญหาแต่ละด่านไป แต่บางเกมก็ยากที่จะแก้ จนเหนื่อย ท้อ ต้องการออกจากเกม แต่ถ้าเปรียบเหมือนเกมในชีวิตคนเรา คงยากที่จะออก
เพราะมันไม่ได้สวยงามอย่างที่คิดหนะสิ ไม่เหมือนกับการรีเซ็ตทุกอย่างในเกมแล้วกดออกได้เลย หยุดปัญหาไว้แค่ตรงนั้น แต่ปัญหาของคนเรานั้นยากจะแก้ ต้องมานั่งแยกเรื่อง สับสนวุ่นวาย แล้วสิ่งสุดท้ายที่ต้องทำก็คือ ยอมรับกับมัน แต่สำหรับบางคนปัญหานั้นแก้ยากเหลือเกิน เกินจะแบกด้วยตัวเอง 
ขอเป็นกำลังใจให้กับคนพวกนี้ เห็นใจ และเข้าใจ ถ้าหากว่าปัญหามาจากตัวของตัวเองสร้างเองก็ควรยอมรับกับมันให้ได้ แต่ให้จำไว้ว่า มนุษย์เกิดมาครั้งนึง อย่างน้อยชาตินี้เกิดขึ้นมาได้มานั่งแก้เกมชีวิตที่หนักมากๆมาแล้ว ได้ผ่านบททดสอบครั้งนั้นมาแล้ว ย่อมเป็นผู้แข็งแกร่ง จงภูมิใจ และจงยินดี กับสิ่งที่แก้ไขมันได้ ผ่านมันมาได้ สู้ๆนะคะ












   

































SHARE

Comments