WHEN I NEED SOMEONE | I HAVE NO ONE. (IT’S OK, I HAVE MYSELF)
ช่วงเวลาที่ฉันต้องการใครสักคนมากที่สุด ...
ช่วงเวลานั้น ฉันมักจะไม่มีใครสักคนเสมอ

ฉันไม่โทษฟ้าดิน หรือใครทั้งนั้น เข้าใจได้ว่าในทุกห้วงขณะ มนุษย์แต่ละคนมีชีวิตของตนเองที่ต้องดำเนิน มีเหตุการณ์ที่ต้องเผชิญ ในหลายๆครั้งที่ฉันกำลังเผชิญกับชีวิตของตัวเอง บางครั้งมันก็ยากเหลือเกิน แม้ฉันเชื่อว่าสุดท้ายมันจะผ่านไป ฉันจะผ่านมันไปได้ แต่บางครั้ง ฉันก็ยังแอบรู้สึกต้องการใครสักคนในบางช่วงเวลา 

บางครั้งฉันก็นึกถึงพ่อแม่ แต่ท่านก็กำลังทำงานอยู่น่ะสิ อืม...อาจจะยุ่งอยู่ ไม่รบกวนดีกว่า

บางครั้งฉันก็นึกถึงเพื่อนสนิท ที่เรามักจะคุยกันบ่อยๆในหลายๆเรื่อง อืม...แน่บังเอิญฉันโทรไปแล้วเขาไม่รับน่ะ ส่งข้อรวามไปไม่ตอบ เขาคงติดธุระอยู่แหละ เป็นธรรมดาของทุกคน 

บางครั้งฉันก็นึกถึงเพื่อนมัธยม ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้คุย หรือได้เจอกันบ่อย แต่เทก็คิดถึงกันบ่อยนะ ลองโทรหาดีมั้ยนะ อืม...แย่จัง เพื่อนทั้งหกนนของฉันไม่รับสายเลย ทุกคนคงยุ่งอยู่แน่ๆ ฉันเข้าใจ 

บางครั้ง...ฉันก็ว่ามันตลกดี ฉันอยากจะพักสมองเพื่อคุยกับใครสักคน อาจจะ 10 นาที หรือ 3 นาที แต่ ณ เวลานั้นกลายเป็นว่า ทุกคนที่ฉันพอจะนึกได้ ไม่มีใครว่างสักคนเลย ฉันไม่ได้โกรธ ไม่ได้น้อยใจเลยนะ บางที...ฉันอาจจะแค่เหงาแหละ บางทีแค่รู้สึกว่าบ่ามันหนักมาก บางทีแค่อยากฟังเสียงคนที่ฉันให้เครดิตว่าพวกเขาเป็นคนพิเศษในชีวิตฉัน บางทีฉันแค่ต้องการแรงใจในการใช้ชีวิต หรือทำสิ่งตรงหน้าต่อ

สุดท้ายแล้ว ฉันจึงได้เรียนรู้ว่า ต่อให้ชีวิตจะยากแค่ไหน ต่อให้ไม่รู้จะทำอย่างไร ต่อให้จะเกิดอะไรขึ้น ทั้งในยามคับขัน ในยามปกติ ตน...เป็นที่พึ่งแห่งตนที่แท้จริง 

มันอาจจะยากในบางเรื่องที่ต้องพยายามดึงตัวเองให้มีแรงก้าวต่อ แต่มันไม่ยากเกินมือหรอก 

สู้ๆนะ เหนื่อยหน่อย แต่เดี๋ยวมันจะผ่านไปฉันบอกตัวเองอยู่บ่อยครั้ง และบอก ‘คุณ’ ถ้าวันไหนคุณต้องการแรงฉุดขึ้นให้เดินต่อ ทนอีกนิด ฮึบอีกหน่อย เอาหน่า! มา! ไปต่อ...



SHARE

Comments