เมื่อเจออีกครั้ง
08.34 น. 
ฉันรีบวิ่งเข้าไปในตัวอาคารเพื่อที่จะสแกนนิ้วเข้างาน 
ระหว่างนั้นเอง ได้ยินเสียง
รีบไปไหน รีบไปไหน!! เมื่อมองไป 
เห็นเค้าโครงหน้า แค่ลางๆ มองหน้าไม่ชัด 
เพราะตัวเองสายตาสั้น 
แต่พอจะจะจำสียงได้ รีบสวัสดี  เธอรับไหว้ 
รีบวิ่งเข้าไป เพื่อสแกนนิ้ว เพื่อให้ทันเวลา 

เธอเดินตามหลังมา เมื่อหันหลังมาอีกที 
มีพี่คนหนึ่ง รีบให้เธอขึ้นลิฟท์ไปด้วยกัน 
เราก็เลยไม่ได้พูดอะไรมากกว่านั้น 

หลังจากไม่ได้ทำงานด้วยกัน มาหลายปี
เราก็ไม่ค่อยได้เจอกันเลย 
มีบ้างที่เจอกันตามโรงอาหารต่างๆ
เพราะอยู่ในเขตการทำงานที่เดียวกัน
แต่มันคงกว้างมากพอ 
และโลกไม่ได้อนุญาตให้เราเจอกันบ่อยมากพอ 

เราแค่บังเอิญเจอเท่านั้น
เราบังเอิญยิ้มให้กัน
แค่เพียงเสี้ยวหนึ่งในวันที่สดใส
ก็เพียงพอแล้ว
สำหรับการพบเจอกัน 
SHARE

Comments