ทดลองครั้งที่ 15 : ในวันที่ความรักอยู่กับเรา
 
นานทีเดียวที่ไม่ได้เขียนอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้

สองสามปีที่ผ่านมาพาให้ผมพบเจอคนอีกหลายคน

ที่ทำให้ได้เรียนรู้

.

คนหนึ่งคน

ทำให้ผมได้รู้ว่ารักเร้นมันหวามใจเพียงไร

ในการแลกเปลี่ยนยามค่ำ

และทำอะไรเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในยามที่ดวงอาทิตย์โผล่พ้นเส้นขอบฟ้าในตอนรุ่งสาง

.

คนหนึ่งคน

ทำให้ผมได้รู้ว่าการเร่งเวลาในความสัมพันธ์

แม้จะมั่นใจว่าเข้าไปด้วยเจตนาดี

แต่บางทีผลลัพธ์อาจจะทำให้ใครอีกคนเสียใจ

เพราะเชื่อใจเรามาก จนไม่ได้เผื่อใจเอาไว้เจ็บ

.

คนหนึ่งคน

ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่าแรงดึงดูดมหาศาลทำงานเช่นไร

รู้ทั้งรู้ว่าข้างหน้าคือนรก ก็พร้อมที่จะตกลงไป

ผมมอบดวงใจไว้ในมือปีศาจ

เสพย์ความทรมานเจือหวาน

เป็นคืนวันที่ยาวนานกว่าจะก้าวผ่านมาพบแสงสว่างอีกครั้ง

.

เรื่องราวและผู้คนเหล่านั้น

ทำให้ผมเลิกหวังถึงความรักอันเป็นนิรันดร์

และอยู่กับปัจจุบันมากขึ้น

.

และได้เรียนรู้สิ่งที่สำคัญอีกอย่างคือ

เมื่อความรักมาถึง

ขอให้เรากล้าหาญเพียงพอที่จะใช้วันเวลา

และทั้งหมดที่เรามีดำดิ่งลึกลงไป

.

ไปพบทุกมิติของความรัก เศร้า สุข สมหวัง เสียใจ

ไปเรียนรู้ความเป็นคนหนึ่งคนของเขา

และความเป็นคนหนึ่งคนของเรา

.

เพื่อที่สุดท้าย

เมื่อปลายทางของความสัมพันธ์มาถึง

อย่างน้อยเราจะสามารถตอบตัวเองได้อย่างชัดเจนว่า

ได้ทำทุกอย่าง อย่างดีที่สุดแล้ว
.
.
.

ในวันที่ความรักอยู่กับเรา 

SHARE
Writer
Readthemanualstupid
anonymous koala
All we need is sleep. zZ

Comments