ทำไมต้องสนใจการเมืองด้วยล่ะครับ ?
       ตัวของผมนั้น มีวัยเด็กที่ชื่นมื่นสดใส ถึงแม้ว่าฐานะทางบ้านผมจะอยู่ในระดับปานกลาง แต่สังคมโดยรอบผมดีเยี่ยม วัยเด็กของผมถูกเติมเต็มด้วยรอยยิ้มโดยเพื่อนฝูงและการเล่นสนุกไปวันๆ ใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบันที่อยู่ตรงหน้า ความเครียดและความทุกข์ที่สุดก็คงจะเป็นการบ้าน และถูกแฉความลับว่าเราแอบชอบใครอยู่

       "โตขนาดนี้แล้วสนใจเรื่องการเมืองบ้างหรือยัง ?" ปู่เริ่มบทสนทนากับเด็ก 9 ขวบ
       "ทำไมต้องสนใจการเมืองด้วยล่ะครับ ?" ผมตอบกลับด้วยความไร้เดียงสา
       "เพราะการเมืองเป็นเรื่องของทุกคน..." หลังจากนั้นปู่ก็ร่ายยาวจนผมจับใจความอะไรไม่ได้ ช่วงนั้นผมค่อนข้างเบื่อที่จะไปเยี่ยมปู่ที่บ้าน เพราะเหตุผลนี้เลย ผมเชื่อว่าการเมืองเป็นเรื่องไกลตัวเด็กอย่างผมมากๆ

       แม้กระทั่งวัยที่ผมกำลังเรียน ม.ปลาย ผมก็ไม่ได้สนใจการประท้วงที่เกิดขึ้นเมื่อ ปี 56-57 แค่รู้สึกว่าโชคดีที่ได้หยุดเรียนไปบ้าง ภาพจำในตอนนั้นจำได้แค่เสียงก่นด่าของคนในครอบครัวและพร่ำบอกกับผมว่าผมต้องเกลียดใครและรักใคร แน่นอน การเชื่อฟังพ่อแม่มันเป็นคุณสมบัติของลูกที่ดีมากๆเลยล่ะ ตอนนั้นผมเลยเกลียดๆคนคนหนึ่งโดยที่ไม่รู้เหตุผลเลยว่าทำไม

       จนมาถึงปีปัจจุบัน ใครหลายคนก็คงจะทราบสถานการณ์ที่เกิดขึ้นดี ผมก็เช่นกัน ผมไม่สามารถตอบคำถามได้ว่าตอนนี้ประเทศของเรากำลังปกครองด้วยระบอบอะไร ทำไมผู้คนมากมายถึงมองไม่เห็นความเลวร้ายที่กำลังเกิด ทำไมถึงต่อว่าด่าทอเรา ทั้งที่พวกคุณดึงเราเข้ามาในศึกครั้งนี้เอง พวกคุณกระเตื้องให้พวกเรารู้ว่ามันถึงเวลาของพวกเรา พวกคุณทำให้เราตระหนักถึงเหตุผลที่ว่าทำไมเราถึงต้องแบ่งเจนเนอเรชั่นการเจริญเติบโต พวกคุณทำให้เราตาสว่างว่าเรากำลังเติบโตในแนวคิดของเจเนอเรชั่นเก่าที่ตกยุคไปแล้ว

       พวกเราก็เหมือนนกในกรงที่ถูกเลี้ยงเอาไว้ในกรง คืนวันที่เรายังเป็นลูกนก เราต่างรู้สึกว่ากรงนี้มันช่างใหญ่เหลือเกิน มีอาหารให้กิน มีที่นอนให้พัก มีคนคอยเลี้ยงดูปูเสื่อ แต่อยู่มาวันหนึ่งเรากลับเห็นนกตัวอื่นบินอยู่ข้างนอก เราแทบจะไม่เคยรู้มาก่อนว่าเรามีปีก การถามว่าทำไมเราถึงกางปีกบินไม่ได้ ถือเป็นความผิดในกรงแห่งนี้

       แต่ในตอนนี้ปีกของพวกเรามันใหญ่เกินกว่าที่กรงจะขังเราไว้ ยิ่งเราเติบโตในกรง เรายิ่งอึดอัดและอยากจะบินออกไปข้างนอก ถึงแม้ว่าปีกของเราจะเป็นปีกขี้ผึ้งของอิคารัส ยิ่งบินสูงก็จะเสี่ยงที่จะตกลงมาตาย แต่ขอร้องเถอะ "ขอให้เราได้ตายในอ้อมกอดของอิสรภาพทีเถอะ" มันถึงเวลาที่จะต้องเปิดกรงแล้ว

       
อย่าขังพวกเราเอาไว้ในกรงที่มองไม่เห็นอีกเลย
SHARE
Writer
Knox
Writer
it's me your man

Comments