ถึงเธอ ผู้โดดเดี่ยว




ฉันขอให้เธอรับรู้ไว้ว่าบนโลกที่แสนยากเย็นนี้มีเพียงเธอผู้เดียวที่สามารถเป็นตัวของเธอเองได้



01
ที่ผ่านมา โลกสีเทาเข้มของฉันยังคงเป็นโลกสีเทาเข้มโลกใบเดิม โลกที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

การพยายามตื่นในตอนเช้า และพยายามพาตัวเองให้กลับมาถึงบ้านในตอนเย็น ยังคงเป็นเรื่องยาก
การปล่อยให้ความคิดและน้ำตาไหลลินออกมา ท่ามกลางห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆที่มืดสนิท
การทำร้ายตัวเองเมื่อรู้สึกไม่พอใจ รู้สึกแย่
รู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ เสียใจ และ ใส่หน้ากากยังคงเป็นสิ่งที่ฉันทำเป็นประจำ เป็นกิจวัตรประจำวันที่ไม่ว่าจะวันไหน ไม่ว่ายังไง ฉันก็ต้องทำหนึ่งในสิ่งเหล่านี้

การเสแสร้ง การแสดงออกว่ามีความสุข การเก็บความทุกข์ไว้ในใจ ยังคงเป็นเรื่องง่าย
การพูดความจริง การแสดงออกว่าเศร้า การปล่อยความเจ็บปวดออกมา ยังคงเป็นเรื่องที่แสนห่างไกลและยากกว่าสิ่งใด
เมื่อไหร่กัน เมื่อไหร่เรื่องที่ห่างไกลเหล่านี้ จะขยับมาใกล้ฉันบ้าง

เมื่อไหร่กันนะ?



02
ที่เคยบอกว่ากาลเวลาจะเยียวยาทุกสิ่ง
สำหรับฉันแล้ว
กาลเวลาที่ล่วงเลย ไม่ได้ช่วยทำให้บาดแผลหายไป
กาลเวลาที่ล่วงเลย ไม่ได้ช่วยทำให้โลกบนบ่าของฉันเบาลง
กาลเวลาที่ล่วงเลย ไม่ได้ช่วยทำให้โลกสีเทาเข้มนั้นอ่อนลงแม้แต่น้อย

ที่เคยบอกว่ากาลเวลาจะเยียวยาทุกสิ่ง
แล้วกาลเวลาที่เขาว่ากันนั้น
มันต้องใช้เวลานานแค่ไหน?
แล้วที่บอกว่าจะเยียวยาทุกสิ่ง
มันจะเยียวยาได้ทุกสิ่งจริงๆหรอ?

บาดแผลเหวอะหวะนับสิบแผล
ถูกซ่อนอยู่ภายในหัวใจ
บาดแผลจางๆที่เกิดจากความทุกข์ใจ
ถูกซ่อนอยู่ภายใต้เครื่องนุ่งห่ม
กาลเวลาจะเยียวยาบาดแผลพวกนี้ได้จริงๆหรอ?


03
ฉันเฝ้าถามกับตัวเอง
ฉันเคยเป็นทุกข์มาก มากเสียจนอยากจะไม่มีคำว่าพรุ่งนี้อีกต่อไปแล้ว
ฉันเคยจะหนีไปในที่ที่ไกลแสนไกล ฉันเคย
เคยคิดว่าจะตายและจากโลกนี้ไป
แต่โลก ก็นำพาฉันให้ฉันมาได้พบกับเธอคนนั้น
เธอ(ครอบครัว)
เธอ(เพื่อน)
และเธอ(คนรัก)
เธอเหล่านี้ทำให้24ชั่วโมงในแต่ละวันเดินเร็วขึ้น
เธอเหล่านี้สอนให้ฉันรู้จักรักตัวเอง
ถึงจะไม่ได้รักตัวเองมากเท่าที่รักคนอื่น
แต่พวกเธอก็ทำให้ฉันรักตัวเองได้เท่าครึ่งหนึ่งที่ฉันรักพวกเธอ

แค่ครึ่งหนึ่งของความรักที่ฉันมีให้เธอ
แค่นี้ก็มากเกินพอที่จะทำให้ฉันยังอยากมีชีวิตต่อไป



04
แต่ก็น่าเสียดาย ที่กาลเวลาที่ล่วงเลยก็ได้นำเธอคนนั้นไปจากฉัน
น่าเสียดายที่กาลเวลานั้นทำให้ฉันกับคนรักที่คบกันมานาน ต้องแยกย้ายกันไปเติบโต
เอาจริงๆจะโทษกาลเวลาอย่างเดียวก็คงไม่ได้
เพราะคงต้องโทษหัวใจของเราทั้งสองมากกว่า

ถ้าถามว่าฉันยังคิดถึงเธออยู่ไหม
ฉันคงตอบได้เต็มปากว่า ยังคิดถึงเสมอ

แต่ที่ฉันอยากให้เราแยกย้ายกันไปเติบโต
ไม่ใช่เพราะฉันนั้นไม่รักเธอ
ไม่ใช่เพราะฉันเบื่อ ไม่ใช่เพราะฉันหมดรัก
แต่เพราะฉันรักเธอมาก มากเกินกว่าจะมาเห็นเธอจมอยู่กับความเศร้าที่ฉันเป็นคนสร้าง
เพราะฉันไม่สามารถยิ้มให้เธอในตอนที่เธอต้องการ
เพราะฉันไม่สามารถกอดเธอในตอนที่เธอต้องการ
เพราะฉันเหนื่อยที่จะรักและถูกรัก

ฉันไม่สามารถทำให้เธอมีความสุขได้มากเท่าที่เธอทำให้ฉันมีความสุข
ส่วนเธอก็ไม่สามารถทำให้ฉันเศร้าได้มากเท่าที่ฉันทำให้เธอเศร้า

แยกย้ายกันไปเติบโตก็คงเป็นสิ่งที่ดีที่สุด
ดีกับเธอที่สุดแล้ว



05
เธอคนที่มีผลสำคัญกับฉันมากที่สุด
ก็คงต้องเป็นเธอ เธอผู้ที่ให้กำเนิดฉัน
ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา ตั้งแต่ฉันยังเป็นเพียงเด็กน้อยที่อยู่ในท้อง จนถึงตอนนี้ ตอนที่ฉันโต
ฉันมั่นใจว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเธอคนนี้ตั้งใจเลี้ยงดูฉันมาเป็นอย่างดี
ฉันมั่นใจว่าตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเธอคนนี้ตั้งใจรักฉันมาเป็นอย่างดี
ถึงความรักนั้น จะทำให้เรามีกระทบกระทั่งกันบ้าง
ถึงความรักนั้น จะทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวด
ถึงความรักนั้น จะทำให้เธอหรือฉันเสียน้ำตาไปบ้าง
แต่ก็ต้องขอบคุณเธอมากจริงๆ

ขอบคุณแม่
ขอบคุณที่รักหนูมาเป็นอย่างดี
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าเวลาเหนื่อย ปวดตัว กอดของแม่มันดีกว่ายาแก้ปวดชนิดไหนๆ
ขอบคุณที่ไปรับไปส่ง ทั้งๆที่ก็ไม่ค่อยจะมีเวลา
ขอบคุณที่สอนให้รู้จักการให้
ขอบคุณที่สอนให้รู้จักรัก
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง และที่สำคัญเลย
ขอบคุณที่ต่อสู้กับคีโม ถึงผมจะร่วงไปหมดแล้ว
แต่ความสวยของแม่ไม่เคยลดลงไปเลย
ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากจริงๆ


06
เพื่อน ถ้าถามว่าฉันมีเพื่อนเยอะมั้ย
ก็เยอะอยู่นะ เยอะมากเลยหล่ะ
ฉันเป็นคนที่เข้าสังคมเก่งมากๆ แต่ก็มีโลกส่วนตัวสูง

ถ้าถามว่าเพื่อนทุกคนรู้มั้ย ว่าฉันต้องสู้กับอะไรบ้าง
ถ้าถามว่าเพื่อนทุกคนรู้มั้ย ว่าลึกๆแล้ว ฉันไม่ใช่คนสดใส ไม่ใช่คนที่ตลก ไม่ใช่คนที่ยิ้มเก่งแบบนั้น
ไม่รู้หรอก ไม่รู้ทั้งหมด
จะมีที่รู้อยู่จริงๆก็แค่2,3คนเท่านั้นเอง
ว่าฉันต้องเจออะไรมาบ้าง
ว่าฉันต้องผ่านอะไรมาบ้าง

เอาเข้าจริงๆ
ประสบการณ์ที่ผ่านมามันทำให้ฉันไม่กล้าที่จะเรียกใครว่าเพื่อนสนิท
เพราะฉันไม่รู้
ไม่รู้ว่าเค้าจะเรียกฉันว่าเพื่อนสนิทมั้ย
ไม่รู้ว่าฉันสนิทกับเค้าอยู่ฝ่ายเดียวรึเปล่า
ฉันไม่รู้
ฉันไม่เคยรู้เลย

แล้วถ้าถามว่า ทำไมถึงเล่าเรื่องของตัวเองให้2,3ที่พูดก่อนหน้านี้ฟัง
ฉันก็คงต้องตอบว่า
เพราะฉันรักพวกเขา ใช่ พอรักมากก็ไว้ใจมาก
และฉันก็หวังไว้ว่าพวกเค้าก็คงรักฉันมากเช่นกัน
เพราะทุกครั้งที่ฉันมีปัญหา
ทุกคนจะอยู่กับฉัน
ทุกคนจะโอบกอดฉัน
ทุกคนจะเป็นกำลังใจให้ฉัน
ทุกคนจะยิ้มให้ฉัน
ทุกคนจะร้องไห้ไปกับฉัน
ฉันเลยกล้าที่จะเล่าเรื่องโลกสีเทาบ้าๆนี้ให้พวกเค้าฟัง

เอาจริงๆที่ไม่เรียกว่าเพื่อนสนิท
ก็คงเป็นเพราะว่า เธอทั้งหมด
เป็นมากกว่าเพื่อนสนิทไปแล้ว
(55555เขินจัง)

ถ้าที่ผ่านมา ฉันให้ความรักกับพวกเขามากไป
ก็ไม่เป็นไร
เพราะที่ผ่านมา
ความรักที่พวกเขามอบให้นั้น
มันทำให้ฉันอยู่ถึงตอนนี้
ขอบคุณนะ


07
เป็นปกติของคนเราที่ขณะมีบาดแผล ก็ย่อมอ่อนแอเป็นธรรมดา
และเมื่อบาดแผลเหล่านั้นค่อยๆจางหายไป
เราก็จะมีแผลเป็นเพิ่มขึ้นมาอีก1แผล
แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ได้รู้จักกับวิธีที่รักษาบาดแผลเพิ่มอีกหนึ่งวิธี
หรือไม่ เราก็ได้รู้จักได้รับรู้ว่าสิ่งไหนที่ทำให้บาดแผลเหล่านั้นเกิดขึ้น
เพื่อที่เราจะได้หลีกหนี หรือ เผชิญหน้ากับมันได้อย่างเข้มแข็ง

ถึงแผลพวกนั้นจะทำให้รู้สึกทุกข์ใจเมื่อมองเห็น
ถึงแผลพวกนั้นจะเกิดจากอดีต ที่เธอไม่อยากจำ
ไม่อยากพบเจอ ไม่อยากนึกถึง
ก็ไม่เป็นไร เพราะหลังจากนี้

ฉันขอให้หลังจากนี้เธอไม่ต้องพบเจอเหตุผลเหล่านั้น
เหตุผลที่ทำให้เธอมีบาดแผล
เหตุผลที่ทำให้เธอเสียใจ
เหตุผลที่ทำให้โลกบนบ่าของเธอหนักขึ้น

ฉันขอให้เธออยู่กับบาดแผลนั้น อย่างตระหนักรู้
ฉันขอให้เธอมีความสุข เจอแต่คนที่ดี เจอแต่สิ่งดีๆ ได้ฟังเพลงที่ชอบ ได้กินของอร่อยๆ สุขภาพแข็งแรง
ฉันขอให้เธอรับรู้ไว้ว่าบนโลกที่แสนยากเย็นนี้มีเพียงเธอผู้เดียวที่สามารถเป็นตัวของเธอเองได้
ฉันขอโอบกอดเธอด้วยบทความนี้


ถึงโลกนี้จะทำให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวก็ไม่เป็นไร
เพราะเราจะโดดเดี่ยวไปด้วยกัน :-)


รักและหวังดี

ถึง เธอ ผู้โดดเดี่ยว

จากคนที่อยากโอบกอดเธอที่สุด





สุดท้ายนี้ ขอขอบคุณ
ขอบคุณเธอ เธอผู้เป็นหัวใจสีเหลือง สีส้มและสีแดง
ขอบคุณที่เป็นเหตุผลของความสุข
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าการมีอยู่ มีค่ามากเท่ากับการจากลา
เพราะการมีอยู่ ทำให้บทความนี้เกิดขึ้น
หลังจากนี้ จะพยายามดูตัวเองให้ดี สัญญา

รัก




SHARE
Writer
Tiredtotry
슬픈 사람들
ชอบพิมพ์มากกว่าพูด ชอบเพลงเศร้ามากกว่าเพลงรัก ชอบกลางคืนมากกว่ากลางวัน

Comments

pingqjik
14 days ago
หายไปนานเลยนะคุณ ภาษาน่ารักเหมือนเดิมเลย🖐🏻💘
Reply
Tiredtotry
12 days ago
แง ขอบคุณที่ยังอยู่กับเรานะคะ ขอให้มีความสุขทุกวันเลยนะ🤍