ความรักหรือบำบัด
ความรักของฉันคือการเขียนนิยาย
การบำบัดของฉันก็เป็นการเขียนนิยายเช่นกัน
แต่พักนี้ทุกอย่างมันเริ่มปะปนกันไปหมดทั้งที่มันไม่ควรจะเป็นเช่นนั้นเลย
ความรักก็คือความรักสิ
อารมณ์แปรปรวนพวกนั้นเริ่มเข้ามารบกวนในงานเขียน ทำให้เนื้อเรื่องมันเริ่มผิดเพี้ยนไปจากเดิมมากๆ เราไม่รู้จะแยกมันออกยังไง
หรือเราอาจจะคิดมาไป 
เราอยากให้คนอ่านได้รับแต่ความสุขและสนุกจากเรื่องราวที่เราแต่ง ไม่ใช่ความหดหู่หรือความหวาดกลัว ความรู้สึกต่างๆที่ไม่ควรอยู่ในนิยาย เราไม่อยากให้นักอ่าน อ่านอะไรที่ไม่ใช่อะไรแบบนั้น
แต่เราแยกไม่ออก แยกไม่ไหว เหมือนทุกอย่างกองรวมกันไปหมด จนเบี้ยวทีละน้อย
เริ่มกังวลมากขึ้นว่าหากเขียนแบบนั้นไปคนอ่านจะรู้สึกยังไงนะแล้วเราก็จินตนาการขึ้นมาว่าเขาต้องไม่สนุกแน่ๆ เราเลยไม่กล้าที่จะเขียนออกมา บวกกับแปรปรวนของอารมณ์ที่ขึ้นๆลงๆจนนั่งลบงานตัวเองทิ้งไปไม่รู้กี่แผ่น 
ตอนนี้น่ะเป็นช่วงเวลาที่แสนบอบช้ำของนักเขียนมือใหม่คนหนึ่ง
เจ็บปวดมากๆที่เขียนไม่ออก อยากจะเขียนแต่ก็ไม่กล้าที่จะให้ใครอ่าน หรือไม่ก็อกลัวไม่มีใครอ่าน
ช่วยรับอ่านนิยายที่เห็นแก่ตัวของฉันได้ไหมคะ?
อยากมห้มีคนอ่านแต่ตัวเองก็เขียนไม่ได้ดีขนาดนั้น
ควรจะกำจัดความรู้สึกแบบนี้ออกไปยังไงดี
อยากไปมีความสุขเหมือนตอนที่เขียนแรกๆอีกครั้ง อยากลดความกังวลออกไปให้หมดเพราะมันมากจนทำอะไรไม่ถูก
เฮ้อ พอมาเขียนอะไรแบบนี้ก็โล่งใจขึ้นมาบ้างแล้วล่ะนะ
บันทึกบำบัดจริงๆเลย

SHARE
Writer
JollyGoodnight
Mydiary
อีกฟากของขอบฟ้ายังคงมีฉันอยู่

Comments