𝘞𝘩𝘺 𝘭𝘦𝘢𝘷𝘦 𝘮𝘦?
"เฮ้ย กูไม่เป็นไร กูโอเคน่า"ผมพูดพร้อมกับนั่งเหม่อลอยมองไปที่โทรศัพท์ที่มีวีดีโอที่ถ่ายคู่ของผมกับเค้า
"มึงแน่ใจนะ? อยู่กับกูไม่ต้องเก่งก็ได้"เพื่อนสนิทของผมพูดแล้วตบที่ไหล่เบาๆ
"..."ผมจ้องที่วีดีโอแล้วเงียบ จู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาเองเฉย
"สรุป?"
"เออ กูไม่โอเค"

แล้วผมทำอะไรได้ เค้าไปแล้ว ทั้งๆที่ผมยังอยู่ที่เดิม ไม่ได้ก้าวหน้าไปไหนเลย 
"ดิว"ผมถามเพื่อนสนิทผมที่นอนอยู่โซฟาข้างๆ
"ว่า"มันล่ะจากโทรศัพท์แล้วหันมามองหน้าผม
"กูมูฟไม่ได้"
"อยากทักไปหรอ?"
"อยาก"
"ลองดู"

'เธอ'
'คิดถึง'
'เมื่อไหร่จะกลับมา'
"..."
"..."
"..."
"เค้าคงไม่ได้กลับไปแล้วแหละเธอ"
เป็นไงล่ะ
จุกมั้ย?
เจ็บมั้ย?
ผมร้องไห้ฟูมฟายอย่างหนัก
ซื้อเบียร์มานั่งกิน
เมาซะจนตื่นขึ้นมาทำงานแทบไม่ไหว
ก็มีไอดิวนี่ไงลากผมขึ้นไปนอน

ผมชาไปทั้งหัว ทั้งใจ ตาก็บวมเพราะผ่านการร้องไห้มาอย่างยาวนาน แทบไม่อยากคุยกับใครที่ทำงาน ตรอมใจจนกินข้าวไม่ได้เป็นอาทิตย์ เหม่อลอยไปเรื่อยเปื่อย 
อาการผมหนักทุกวัน...คือเมาทุกวัน
เละเทะไปหมดชีวิต จนวันนึง
"ไอกานต์"
"ว่า"
"ชีวิตมึงจะเป็นแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่วะ"
"กูไม่รู้"
"มูฟออน คือไม่ได้ให้มึงลืมเค้าไป แต่มึงจะอยู่แบบที่ไม่มีเค้าได้โดยที่มึงไม่เศร้าแล้วก็ไม่เละเทะแบบนี้"
"หรอวะ?"
"คิดดูดีๆชีวิตมึงเอง"มันมาสอนผมแล้วก็เดินออกไปจากห้องหน้าตาเฉย

ก็จริงอย่างที่ไอดิวพูดผมต้องกลับมาอยู่คนเดียวให้ได้ดิ
ก็ชีวิตอยู่คนเดียวมาตลอดนี่
แต่..ตั้งแต่มีเค้า
ตัวผมไม่เคยคิดว่าตัวเองอยู่คนเดียวอีกเลย
เค้าคือส่วนหนึ่งของทุกอย่างในชีวิตผม
ไม่เคยคิดเลยจนวันนึงขาดเค้าไปจริงๆตัวเองจะเเย่แค่ไหน
จนตอนนี้...
โคตรแย่
ใจโคตรพัง



SHARE
Written in this book
sad book
Writer
KKANX
I'm just an ex
Why do I still miss you?

Comments