หม่นเเสง
   ดวงใจสดใสรับวันใหม่ สุขอุราสุขเศร้าเหงามิเคยจัก
 ข้าวน้ำผักขม ดื่มกินชื่นมื่น ล้วนเบิกบานปานน้ำผึ้งตัวคนเดียวก่อนเก่าจำมิได้ หลงมัวเมาพายุรักพัดหนักเอาการ
เคียงคู่สมสู่ อยู่นานวัน รักผลิดอกออกบาน นับเริ่มหลาย 
บานสะพลั่งรันจวนหอมยั่วยวน น่าพิศมัย ดื่มดอมดมอยู่เเรมครึ่ง
อ่อร่ารักเเพร่ฟรุ้ง กว่าล้านโยค คำหวานเสี่ยวเกี้ยวพาฟังเพราะหู 
หมดเเรกบาน จืดชืดซีดเซียวเหี่ยว มิน่าชม
กลิ่นดอมดมหมดหาย ปลิดปลิว ตามสายลม.. 
นานวันหมดงามไร้เเรงเเสงสว่างไหว ตกล่งสู่ผืนพสุธา ความว่างเปล่า 
มือเคยจับ พัดสะบัดสะบั้นช่วยเหลือ เเหงนมองเหล่านกสกุนาฉูดฉาดตา
ช้ำชอกดิ่งลง ก้นโคนรัก เเหงนขึ้นจึงปะจัก 
คู่ข้าวไหม่ เสมองมามิเคยรู้จัก รักปานนั้นเพียงลมปาก 
ปลิดปลิวตามเเรง อ่อนเเอพริ้วตามลม พายุรักปลอกหลอก ซัดคะนอง จบหมดไป 
อิสระมาถึงจักบินหาย ดอมดมคู่ไหม่ ทิ้งเก่าร่วงรา 
หยุดนิ่งคล้ายร่างหลุด เสียงคุ้นเคยตามมาหลัง 
จักรักน้องชั่วนิรันดร์​มิเสื่อมคลาย น้องคนใด คิดสงสัย
ดวงตาเยิ้มรัก หมดสิ้น ทิ้งกลิ่นเพียงรอยเท้าหนักเเน่นรอบกาย กางปีกพรึ้บ หมู่นกเกษรสดใส โอบรอบ
สุดเศร้าอาลัย คอยรัก คอยปรักหลัก ยืนหนึ่งไม่มีสอง 
ท้อหนอ เเต่มิหวั่น ตามทางลาดคุ้นตา รอเวลาหวนคืน 
วันเดือนเลื่อนเคลื่อนผ่าน มาเเรมปี ใจปิดตายคล้ายรักสงบ 
จมปรัก สงสัย คำตอบตามหายาก ปัดทิ้งโยนออกเหยียบติดดิน
คิดหนัก ครั้งนี้ต้องยอมถอย ปล่อยเหล่าดอกไม้สดไหม่ เจ้าผีเสื้อ ไปตามทาง มิอาจยื้อคืน.. 


SHARE
Writer
ploy-12
...
...

Comments