ไกลแค่ไหนคือใกล้
เวลาที่เราต้องเดินทางไกลมันค่อนข้างที่จะหน้าเบื่อใช่หรือเปล่า สำหรับเราก็ใช่นั่นแหละ เวลาครอบครัวไปเที่ยวไกลๆ เราเองก็มักจะบ่ายเบี่ยงไม่ขอไปด้วยเสมอ เราเบื่อรถติดเราเบื่อการจราจรที่เหมือนต้องเอาเวลาส่วนใหญ่ของวันไปอยู่บนถนนที่ติดแหง็ก เเต่ก็นะ... เราทุกคนคงมีคนที่จะเข้ามาเป็นข้อแม้ให้ใช่ไหมคะ 


แด่คุณผู้เป็นข้อเเม้ในทุกๆ เรื่องที่ฉันไม่ชอบ
เราที่มักจะยอมออกเดินทางในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ไปหาคุณ เราไม่ชอบที่รถติด เราไม่ชอบที่ต้องอยู่บนถนนนานๆ เเต่เพราะเป็นคุณ เพราะความคิดถึง เพราะความอยากเห็นหน้า มันทำให้เรายอมที่จะทำสิ่งที่หน้ามากๆสำหรับเรา ด้วยเหตุผลที่ว่าการได้เจอกันมันคงดีกว่าแชทผ่านโทรศัพท์มือถืออย่างแน่นอน 

เฉลี่ยเดือนละครั้งถึงสองครั้งเรามักจะออกเดินทางในเย็นวันศุกร์เพื่อที่จะขึ้นรถตู้ไปบีทีเอสเเล้วนั่งรถตู้อีกหนึ่งครั้งเพื่อให้ไปถึงจุดหมาย เวลา 4 ชั่วโมง ค่อนข้างที่จะหน้าเบื่อ โดยเฉพาะเวลาสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยบางทีก็ร้อนจนตัวชุ่ม บางทีฝนก็ตกจะไข้ขึ้น การเดินทางมันช่างดูพลังชีวิตของเราซะอย่างเหลือเกิน  แต่ต่อให้เหนื่อยเเค่ไหน ลำบากเเค่ไหน ถ้ามีคุณอยู่ที่ปลายทางเเล้วหละก็ เราก็พร้อมที่จะลุยเสมอการเดินทางไปกลับที่เเสนจะหน้าที่เริ่มต้นขึ้นจากเย็นวันศุกร์เเละสิ้นสุดลงในเย็นวันอาทิตย์ช่างเเสนยาวนานเเต่การได้เจอกันมันดีมากๆ เลยสำหรับเราหละ ต่อให้จะไกลแค่ไหน เราก็จะไปหาคุณ ต่อให้จะยุ่งเเค่ไหน เราก็จะหาเวลาว่างให้คุณเสมอ




                                          แด่คุณผู้เป็นดั่งดวงใจ

SHARE

Comments