ความสับสนท่ามกลางสายฝนที่กลวงเปล่า
ช่วงนี้มันมีแว้บเข้ามาในหัวบ่อยมากว่า
เราอยู่คนเดียวได้นะ
ไปไหนมาไหนคนเดียวดีกว่า

เวลาที่ยังอยากมีคุณอยู่ด้วย
คือช่วงเวลาที่เราต้องการระบาย
ต้องการใครสักคนรับฟังเรา
ต้องการกำลังใจ

เราสับสนว่ามันผิดหรือถูก
มันเห็นแก่ตัวรึเปล่า
กระทั่งเราสับสนว่า
เรารู้สึกแบบนี้จริงๆ หรือไม่

หรืออาจจะแค่ความเบื่อ
ที่ผ่านมาในช่วงนี้เฉยๆ

ความรู้สึกแบบนี้มันจะหายไปมั้ย
เราจะเป็นแบบเดิมได้มั้ย
รู้สึกแบบเดิมได้รึเปล่า

เราไม่รู้อะไรเลย
 
มันสับสนและให้คำตอบตัวเองไม่ได้มาสักพักแล้ว

แต่คุณกลับบอกว่า
อยากให้เวลาเรา
เพื่อให้เราให้เวลาตัวเอง
ตอบคำถามของตัวเองให้ได้

คุณบอกว่าคุณจะไม่ไปไหน
เพราะยังรักเราเหมือนเดิม
และอยากให้เรารักตัวเองมากขึ้นเหมือนกัน



เราคงยังรู้สึกเหมือนเดิมว่า
ไม่รู้ว่าในอนาคตจะเป็นยังไง
แต่ที่ผ่านมา เราได้รักใครสักคนจริงๆ
และในวันนี้เราเจอคนที่รักเรามากๆ แล้วจริงๆ

ขอเวลาให้เราตอบคำถามตัวเองให้ได้ก่อน
เพราะตอนนี้เราไม่รู้อะไรเลยสักอย่างจริงๆ

ขอโทษนะคะ
ขอโทษรอบที่ล้าน
ขอโทษที่ทำให้ต้องมาเจออะไรแบบนี้
SHARE
Written in this book
BEST PART
If life is a movie you are the BEST part :-)
Writer
isrywd
Relationship Writer
เรื่องราวความรู้สึก เรื่องเล่า ที่อยากบันทึกผ่านตัวอักษร

Comments