ไม่มีสิ่งใดปรากฏ
      คุณยังคงอ่อนโยนแล้วคอยช่วยปลอบปะโลมฉันด้วยความห่วงใยที่แสนอบอุ่นมาตลอดเวลา แต่เมื่อความหวังดีของคุณก่อตัวเป็นความรู้สึกหนึ่งขึ้นที่เกิดจากการกระทำที่คุณทำให้ฉัน ซึ่งนั้นก็ไม่ต่างจากที่ฉันเคยรู้สึกเช่นนี้กับคุณ

      เพียงแต่นั้นมันช่างผ่านพ้นมานานเสียแล้ว นานเสียจนเหลือไว้เพียงเศษเสี้ยอารมณ์ความรู้สึกที่สามารถกลับมาก่อตัวเป็นพายุฝูงผีเสี้อที่บินวนอยู่ในท้องได้ อารมณ์ที่สามารถหยุดเวลาของฉันทั้งหมดในหนึ่งวันให้เหลือไว้เพียงแค่คุณ
คุณทักทายด้วยท่าทีที่แปลกตา
"ขอโทษ"

"เรื่องเขา"

"เปล่า เรื่องของผม"
"ผมรู้สึกใกล้คุณมากเกิน"

"คุณก็ไม่ได้ทำอะไรเลยนิ"

"ถ้าทำก็ขอโทษด้วย"

      ฉันคิดทบทวนจากเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา กลั่นกรองมันออกมาให้ดีที่สุด เพราะคนที่อารมณ์อ่อนไหวที่มีกลุ่มก้อนอารมณ์กำลังสับสนนั้น ถึงเพียงคำพูดอาจจะเล็กน้อยแต่ก็สามารถทำลายล้างและส่งผลต่ออารมณ์ที่อ่อนไหวได้ง่าย 
      ฉันจัดเรียบเรียงรูปประโยค 3-4 แบบ ก่อนที่จะตระหนักได้ว่าอะไรที่ผ่านการคิดก่อนตอบจะถูกกลั่นกรองความจริงออกไปบางส่วน ฉันจึงเลือกตอบแบบไม่คิดสิ่งใดเพื่อความจริงใจมากที่สุด

"จริงๆ ก็คิดนะ แบบไม่ได้มองว่าที่ทำมันแย่ แค่รู้สึกว่าคนอื่นที่มองมาจะคิดต่างออกไป แต่ฉันไม่ได้คิดอะไรหรอก"

"แต่ผมคิด"

"คุณคิดอะไร"

"ผมชอบคุณเข้าแล้ว"
"แต่ผมขอโทษ"

      นั้นไม่ทำให้ฉันประหลาดใจนัก เพราะก่อนที่คุณจะเข้ามา ฉันได้คิดทบทวนถึงความสัมผัสของฉันและคุณว่าถ้าหากเกิดวันใดที่คุณชอบฉันขึ้นมา ฉันจะทำอย่างไร จะตอบรับความรู้สึกนั้นแล้วกับไปชอบคุณเหมือนดั่งที่เป็นมาตลอด หรือเป็นปกติดั่งที่ผ่านมา

"ชอบแบบไหน" ฉันถามเพื่อให้คุณแน่ใจในสิ่งที่คุณพูดออกมา
"อยากอยู่ใกล้ๆ คุณ"
"เเต่มันคงเป็นไปไม่ได้"
"ขอโทษ"

"เพราะรู้สึกสบายใจเหรอ"

"อือ คงเหมือนกัน"
"ผมสบายใจแหละ"
"เเต่ผมไม่อยากให้คุณเจียดความรู้สึกมาให้ผม"

"ถ้าคุณชอบฉัน มันไม่ผิดหรอกแค่บริบทตอนนี้มันไม่ใช่"

"ผมไม่อยากทำให้ใครรู้สึกมากเกินไปในตัวผม"
"ผมไม่อยากทำให้ใครผิดหวังในตัวผม"

"ฉันก็รู้สึกเหมือนเดิม"
"ไม่เคยผิดหวังในตัวคุณ"
"ทำไมฉันต้องผิดหวังในตัวคุณด้วย"

คุณช่างดูบอบบางที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอจากอารมณ์ที่อ่อนไหวของคุณ

"แค่ไม่อยากคาดหวังอะไรในตัวผม"
"ผมอยากเป็นตัวของตัวเองที่คุณยังชอบอยู่"

"ทำไมต้องมองตัวเองให้แย่ขนาดนั้นด้วย"

"แค่รู้สึกว่าคุณน่าจะได้รับสิ่งที่ดีกว่านี้"

"อะไรคือสิ่งที่ดีกว่า"
"แล้วสิ่งที่ได้รับตอนนี้ไม่ดียังไง"

"เปล่าผมไม่อยากเห็นคุณเสียใจเรื่องใดๆ เลย"
"ผมไม่ต้องเป็นอะไรกับคุณเลยก็ได้"
"ผมแค่ไม่อยากให้คุณแบบคิดมาก"
"คุณสมควรมีสิ่งดีๆ มีความสุขแบบจริงๆ"

"ความสุขจริงๆ มันไม่มีอยู่จิงหรอก"
"เราใช้ชีวิตอยู่บนความทุกข์เพื่อเจอความสุขเล็กๆก็เท่านั้น"

"ผมเป็นความสุขเล็กๆ ของคุณใช่มั้ย"

"ใช่"
"ฉันรู้สึกสบายใจที่อยู่ด้วย"

"ขอบคุณนะ"
"คุณเหมือนสิ่งที่ผมอยากเก็บไว้ที่ที่ปลอดภัยที่สุด"
"ผมทะนุถนอมคุณมากเลยนะ"

      ฉันเพิ่งได้เข้าใจคำที่ว่าถูกที่แต่ผิดเวลาก็ตอนนี้ตอนที่ความสัมผัสของคุณและฉันไม่มีความชัดเจนใดปรากฏ แต่ฉันก็ไม่ต้องการให้ชัดเจนไปกว่านี้ และฉันพึงพอใจในความสัมพันธ์นี้ที่ไม่มีสิ่งใดปรากฏ

      มันกึ่งๆ กลางๆ ไปหมด ในทุกๆ ความสัมพันธ์กับทุกๆ คน

สักวันคงจะถูกที่ถูกเวลา
เมื่อคุณและฉันต่างไม่ได้อินในเรื่องเดียวแล้ว       จากแต่ก่อนที่เราทั้งคู่เข้าถึงกันและกันผ่านความรู้สึกเดียวกันในช่วงเวลาและสถานการณ์เดียวกัน ตอนนี้กับไม่เป็นเช่นนั้น

เมื่อความต่างของตัวเลขที่ไม่ถึงเลข 10 ด้วยซ้ำ แต่คงเป็นความต่างของบริบทต่างๆ ในชีวิตที่ต้องเจอ

ทำให้คุณและฉันต่างเข้าไม่ถึงกันและกันเมื่อดั่งเคย

ฉันรู้สึกไม่สามารถเข้าถึงในสิ่งที่เขาเป็น ความรู้สึกนึกคิดของเขา มันช่างล้ำลึกเกินกว่าใครจะเข้าไปได้

แต่มันก็ดีแล้วสำหรับเราทั้งคู่ที่เป็นอยู่ในรูปแบบนี้ รูปแบบของคนที่สบายใจที่จะคุยด้วย

เพราะคุณสำคัญกับฉันและฉันไม่อยากให้คุณหายไป ฉันจึงอยากเก็บคุณไว้ ในรูปแบบความสัมพันธ์ใดก็ได้ในชีวิต
SHARE
Writer
passthedream
dreamer
ฝากฝัน ผู้ฝากความฝันในยามราตรี ผู้ฝากความฝันที่มีที่ต้องพบเจอ ฝากฝันผู้เริ่มชอบการฝันมากกว่าการตื่นมาพบความจริง

Comments