𝐹𝑜𝑟𝑔𝑒𝑡






แล้วก็รู้ว่าไม่เคยทำได้
ฉันไม่เคยทำได้เลย 
ไม่เก่งในเรื่องของการลืม
ยิ่งเป็นเธอ ยิ่งจดจำทุกอย่าง




เสียงของคุณ
ใบหน้าที่มอบรอยยิ้มอยู่เสมอ
กลิ่นของคุณ
หรือสัมผัสที่อบอุ่นจากฝ่ามือ 
มันยังฝังอยู่ในใจฉันมาตลอด






ฉันทรมานทุกวันในการคิดถึงคุณ
ทรมานอย่างมากในการทำให้หัวใจเป็นปกติ
ฉันสัญญากับตัวเองว่าจะไม่ร้องไห้ให้กับเรื่องของคุณ
ฉันสัญญา เตือนใจตัวเอง ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า
แต่ทุกๆเพลง ทุกๆที่ที่ฉันมองเห็น ทุกๆวันที่ฉันเจอคุณ
มันทำให้ฉันเจ็บปวด
และร้องไห้ออกมา
อีกครั้ง
และอีกครั้ง









คุณบอกฉันเสมอว่าไม่ชอบเห็นน้ำตาของฉันเลย
ไม่อยากให้ฉันเสียใจ
ฉันขอโทษ
ขอโทษที่ทำให้คุณไม่ได้จริงๆ
ฉันอ่อนแอเกินกว่าที่จะเป็นคนที่เข้มแข็ง
ถ้าเป็นเมื่อก่อนเธอคงกอดฉันเอาไว้แน่นๆ และให้คำพูดปลอบใจฉันให้ดีขึ้นมาเหมือนได้รับพรวิเศษ
ตอนนี้ฉันทำได้แค่ร้องไห้อยู่คนเดียว
รู้สึกเหงาเวลาที่มองไปข้างๆแล้วไม่เจอคุณ







คงเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
ที่ขอให้คุณกลับมา
แต่ได้โปรด
ดูแลตัวเอง รักตัวเองให้มาก 
อย่ากลับบ้านดึก
ทานข้าวให้ตรงเวลา
ตั้งใจทำงาน
มีรอยยิ้มที่แสนอบอุ่นเสมอ
และขอให้เป็นคนที่เติบโตอย่างดี
อย่าเศร้าหรือเสียใจ ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม 






ฉันจะคอยมองคุณอยู่เสมอ
ขอให้คุณอยู่ในที่ที่ฉันมองเห็นได้
แม้จะมองเห็นได้แค่ในที่ไกลๆ
หรือถ้าหากฉันมองไม่เห็นคุณ
ฉันจะตามหาคุณ จนกว่าฉันจะหาคุณเจอ












00.05 



กับความรู้สึกของผู้หญิงคนหนึ่ง


ที่ยังรอคนๆนึงเสมอมา 




















เป็น storylog ที่พิมพ์ไปร้องไห้ไปเลยค่ะ:’—)
ความคิดถึงนี่มันทรมานจริงๆเลย



𝑇𝑎𝑛ℎ𝑦𝑜𝑢𝑛𝑔 🌷💌✨




SHARE
Writer
Tanhyoung
writer
sunday to saturday, i will miss you.

Comments