หนึ่งหลุมรัก
การตกหลุมรักช่างเป็นเรื่องที่ลึกลับและน่าฉงนใจเป็นที่สุด
ในชีวิตของฉันเคยตกหลุมรักคนธรรมดาที่ไม่ได้เป็นศลปอยู่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

เขาคือรักวัยมัธยม ฉันเริ่มแอบชอบเขาตอนเขาอยู่ม.4 และตอนนั้นฉันอยู่ม.1
(แก่แดดที่สุดเลย555) เขาคนนั้นน่ะจัดเป็นตัวท็อบของรร.เลยล่ะเพราะพี่เขาหน้าตาดี
ส่วนฉันน่ะคือยัยเด็กเด๋อที่ธรรมดามาก เป็นแค่หนึ่งในเด็กม.1ที่เดินผ่านไปมาเท่านั้นแหละ
แสงสว่างไม่เคยฉายลงมาให้ตัวประกอบอย่างฉันหรอก

ตั้งแต่แอบชอบพี่เขาโรงเรียนก็เป็นที่ๆฉันอยากไปทุกวัน ตอนเที่ยงก็ไปแอบเดินผ่านตรงที่พี่เขาอยู่บ่อยๆ ตกเย็นก็รออยู่แถวหน้าประตูรร.เพื่อรอพี่เขาออกมาบ้าง ก็คงเหมือนอย่างที่คนพูดกันล่ะมั้ง
เวลาที่เราตกหลุมรักใครสักคน ดอกไม้ในหัวใจของเราเบ่งบานเหมือนทุกหญ้าฤดูร้อนฉันชอบพี่เขาไปอย่างนั้นจนพี่เขาจบม.6ตลอดเวลาที่ชอบพี่เขาฉันทำตัวเป็นเพียงอากาศและหญ้าริมกระถางเท่านั้น
ไม่เคยแสดงตัวตน ไม่เคยกล้าหาญวิ่งไปบอกชอบ ไม่เคยเลย
เพราะในชีวิตจริงๆมันไม่เหมือนนิยายน่ะสิ 
ฉันไม่ใช่นางเองแต่คือตัวประกอบที่มองเห็นปลายทางที่ไม่สมหวังเสมอ

พอใกล้จะถึงวันปัจฉิมฉันเลยตัดสินใจรวบรวมความกล้าทั้งหมดทำของปัจฉิมให้พี่เขา
ฉันทำสมุดบันทึกโดยข้างในเป็นข้อความและรูปพี่เขาที่ฉันแอบถ่ายมาตลอดสามปีที่แอบชอบ
นำมาแปะและเขียนข้อความ ดูน้ำเน่าใช่มั๊ย แต่มันน่ารักที่สุดในหัวใจเด็กคนนั้นเลยนะ

พอถึงวันปัจฉิมฉันเดินหาพี่เขาทั่วห้องประชุมเลย ถามเพื่อนพี่เขาว่าพี่เขาอยู่ไหน
จนในที่สุดก็เจอ ฉันไม่ได้พูดอะไรเลยด้วยซ้ำแต่ยื่นสมุดให้แทน แต่พี่เขามีของเด็มมือไปหมดเลยรับไม่ได้พี่เขาเลยมองหน้าขึ้นมา ไอ้เรามันก็ทำตัวไม่ถูกเลยยัดใส่ช่องว่างระหว่างแขนพี่เขาแทน5555
คิดกลับไปถึงตอนนั้นก็ตลกจริงๆ พอให้แล้วก็ขอถ่ายรูป นั้นแหละความกล้าหาญทั้งหมดของฉัน

เป็นความรักที่ไม่เคยคาดหวัง
เป็นความรักที่ใสซื่อที่สุด
เป็นความรักที่อยู่ในใจเสมอมา

ตอนเย็นเมื่องานวันปัจฉิมเสร็จแล้ว ทุกคนกลับบ้านสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น
คือพี่เขามาไลค์รูปProfileในเฟสบุ๊คของฉัน ฉันกรี๊ดจนจะเป็นบ้าเลยแหละ
ดีใจมากๆแล้วก็รู้สึกว่าเพียงเท่านี้ก็พอแล้วจริงๆ เพียงพอสำหรับใจดวงน้อยนี้แล้ว

หลังจากที่พี่เขาจบไปฉันก็ยังชอบเขาอยู่ ยังคอยตามเฟสบุ๊คและไอจีพี่เขาตลอด
จนถึงวันนี้ วันที่พี่เขาเรียนจบแล้ว ความรักในวันนั้นก็จบไปนานหลายปีแล้ว
แต่ร่องรอยของมันยังอยู่ นึกถึงที่เราก็ยังอบอุ่นหัวใจและน่ารักอยู่เสมอ

อย่างที่ทุกคนบอกนั่นแหละ
เรามีพี่โชนเป็นของตัวเองเสมอ
และถึงแม้ฉันจะไม่ใช่น้องน้ำที่สมหวังในความรักกับพี่โชน
แต่การได้มีความทรงจำของความรักในวัยเยาว์เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

พิมพ์ไว้ในใจเสมอ
ขอบคุณ:)
SHARE
Writer
JINNNY
Young forever
I write to know more myself📝🚪🕯 ขอให้ดวงดาวที่หลงทางทั้งหลายส่องแสงนำทางให้ตนเองจนพบจุดหมาย💫✨💌

Comments