A Letter to My Future Self

💌 : จดหมายถึงฉันในอนาคต

12/02/2020                Dear Future Meคำถามนับไม่ถ้วนสถาปนาขึ้นในความคิดของฉันถึงเธอในอนาคต
        l สวัสดีเธอ วันนี้วันที่เท่าไหร่เหรอ 
เวลานี้...เธอพาตัวเองไปอยู่ที่แห่งไหนบนโลกกลมๆใบนี้
เวลานี้...โลกได้มอบความรู้สึกแบบไหนให้กับเธอ
เวลานี้...เธอใส่เสื้อผ้าคุมโทนไหน มีความมั่นใจอยู่แล้วใช่มั้ย 
เวลานี้...เธอฟังเพลงประเภทไหน มีใครแชร์เพลย์ลิสตคู่กับเธอบ้างรึเปล่า
เวลานี้...เธอชอบดูซี่รีย์เรื่องไหน ได้กล่าวขอบคุณผู้กำกับคนนั้นรึยัง
เวลานี้...เธอเรียนจบรึยัง  ผ่านมันไปได้ด้วยดีหรือเปล่า
เวลานี้...มีคนรู้ใจอยู่ข้างกายเธอหรือยัง คนที่พร้อมเรียนรู้บทเรียนไปพร้อมกับเธอ
เวลานี้...เธอใช้ชีวิตคุ้มเท่าที่ฝันไว้รึเปล่า ฝันที่เธอเคยตั้งไว้
คำถามจากฉันวันนี้  ฉันหวังว่าเธอจะได้ทบทวนคำตอบไว้ภายในใจเธอแล้ว
       ก่อนจะนำพาสายตาและความรู้สึกไปยังวลีต่อไป ยิ้มหน่อยนะ ยิ้มหน่อย :)

ย้อนกลับมาวันนี้ หวังว่าฉันจะ ขอบคุณ
         ขอบคุณคาเฟ่แห่งหนึ่ง ตรงข้ามกับโรงพยาบาลประจำจังหวัด เป็นสถานที่ที่ให้ควาสบายใจที่จะเล่าเรื่องราวผ่านตัวอักษร "ถึงฉันในอนาคต" 
         ขอบคุณน้ำสองแก้วจากคาเฟ่ เสริมกำลังใจให้เกิดบทความนี้ 
         ขอบคุณสิ่งต่างๆที่แวดล้อมไปด้วยความน่ารัก หูฟังสายหนึ่ง โน๊ตบุ๊คที่หน้าจอราวเครื่องนี้           ขอบคุณความรู้สึกภายใน ขอบคุณแรงบันดาลใจจากบทความต่างๆจาก storylog หัวข้อ " ถึงฉันในอนาคต "  ฉันคงไม่มีคำอื่นที่อยากสื่อสารผ่านวันนี้ นอกจากคำว่าขอบคุณ หรือถ้าหากมีความหมายอื่นที่ดีกว่านี้ ฉันก็ต้องการที่จะสารออกไปให้เธอได้รับนะ


    หากเธอได้นึกถึงตัวเองในวัยนี้ผ่านมา แกนความทรงจำเริ่มจาง 
     มามา ฉันจะเล่าผ่านตัวอักษรภาษาไทยให้เธอได้รู้ถึงวันวาน

   สวัสดีวันพุธที่ 21 กุมภาพันธ์ พุทธศักราช 2563
           ขออุนญาตแนะนำตัวให้เธอได้รู้จักผ่านตัวอักษร
              18 ขวบ 4 เดือน  เป็นแค่ตัวเลขสำหรับฉันในวัยนี้ วัยที่ฉันเริ่มชื่นชอบการอ่านมากกว่าการสื่อสาร วัยที่ฉันชอบฟังมากกว่าพูด วัยที่ฉันได้เรียนรู้จักคำว่า introvert extrovert ambivert จากรายการพอดแคสต์ 
              แน่นอนฉันนิยามคำว่า ambivert ให้กับตัวฉันในวัยนี้ วัยที่พร้อมที่จะเรียนรู้โลกกลมๆผ่านเสียง เสียงเพลง ตัวอักษร ตำรา กลิ่น และประสบการณ์จากคนรอบข้าง หรือเรียกง่ายๆว่าประสาทสัมผัสทั้ง 5 
คือการได้ยิน การมองเห็น การลิ้มรส การได้กลิ่น และการสัมผัสเคลื่อนไหว              บทเรียนแรก การได้ยิน
   สิ่งแรกที่ได้ยินบ่อยคงเป็นเสียงจากมนุษย์ ครอบครัว มิตรภาพ บุคคลที่ผ่านมาและผ่านไปตามกาลเวลา หรือผู้อุทิศเสียงเพลงจากประสบการณ์ของตน แน่นอนวัยนี้ฉันคลุกคลีอยู่กับเสียงจากสื่ออิเล็กทรอนิกส์ตามยุคไทยแลนด์ 4.0 ยุคที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม
 
       
เป็นวัยที่ฉันมีความสุขจากการฟังเพลงจากวงโปรดของฉัน คงไม่พ้นวง   " 
Clairo, Folk9, Sunset Rollercoaster, anatomy rabbit , dept , safeplanet, whal & dolph, yeted, moving and cut , polycat , parkinson " นี่เป็นส่วนนึกที่ฉันนึกออก หวังว่าเธอจะไม่เผลอลืมวงที่เธอโปรดปรานในวินาทีนี้ จะไม่จางหายไปจากความทรงจำของเธอ นอกจากนี้เธอยังเผลอชอบเพลงที่บางคนแชร์ให้เธอบ่อยๆในช่วง 2019 ยินดีด้วยนะ เธอคงไม่ลืมหรอกว่าเคยตกหลุมรักเสียงเพลงสากล (เธอเก็บไว้เป็นเพลย์สิสตเลยแหละ ถ้าคิดถึงอยากกลับไปฟังก็ย้อนบทสนาจากไดเรกอินสตาแกรมดูนะ) จากบุคคลหนึ่ง  จากฝั่งยุโรปเหนือ ส่วนสูง187  แน่นอนเสริมให้อีกนิดเผื่อเธอยังจำเขาไม่ได้ เขาเป็นหนุ่มน้อยอายุห่างจากเรา1ปี เป็นคนไทยที่อยู่นอร์เวย์ คงน้อยไปถ้าจะกล่าวถึงเขาในต้นประโยคของบทเรียนนี้ รอหน่อยนะ เราจะบอกให้เธอได้รู้ในบรรทัดถัดไป
        นอกจากเสียงเพลง เสียงจากครอบครัวเป็นเสียงที่เธอรับฟังทุกคำพูด และเลือกปฎิบัติตามแค่บางประโยค เสียงนี้มีอิทธิต่อตัวเธอเสมอ เสียงนี้เป็นเสียงสำคัญสำหรับเธอ ได้มอบบทเรียนและการเรียนรู้ให้เธอตั้งแต่ยังเยาว์ภายในท้องของหญิงคนหนึ่งที่ฉันว่านิยามว่า "แม่"
         เสียงจากมิตรภาพดังขึ้นชัดในวัยมัธยมต้น มิตรภาพจากโรงเรียนประจำแห่งหนึ่ง ได้สอนอะไรเธอหลายอย่างจากบุคคลร้อยพ่อพันแม่ แน่นอนความทรงจำที่เกิดขึ้นสวยงามและป่นด้วยสีเทา ผ่านไปไม่ก็ปีก็ผ่านมาถึงมัธยมปลาย จากสองสถานบันได้ให้ความรู้สึกที่แตกต่าง อีกที่เปรียบเหมือนบ้านที่อบอุ่น อีกที่เปรียบเหมือนที่ต้องมีสติ พึ่งพาตัวเอง ควบคุมตัวเองให้อยู่ในความเหมาะสม ลิ้มรสชาติที่แตกต่างจากเดิม แต่เธอก็ผ่านมาได้ด้วยในจนถึงปัจจุบัน ทำให้เป็นเธอที่รักตัวเองจากประสบการณ์  เป็นตัวเองในเวอร์ชั่นที่ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน เวอร์ชั่นที่ดี ตามหน้าที่ ที่ทำได้ดีที่สุด ตามที่ธรรมชาติสร้างมามีหูสองข้าง ให้เธอได้รับฟังมากกว่าพูด

                  บทเรียนที่สองการมองเห็น
        เธอในวัยนี้ มองเห็นการเปลี่ยนแปลงในวัยเรียน ถ้าหากเธอในวันนี้ได้อ่าน แล้วรู้สึกท้อ
ขอให้นึกไปพร้อมกับฉัน เธอในวัยเรียนจาก 2017-2020 เกรดเธอดีมาก จาก 3.50 - 3.90 
อะเมซิ่งนะ ขอบคุณตัวเองแล้วหรือยัง งั้นไม่รอช้าแล้วนะ เธอเก่งมาก เธอมีความพยายามและมีวินัยอย่างสม่ำเสมอ  ขอบคุณการมองเห็นที่ทำให้รับรู้ว่า การเฝ้าคอยดูการเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ทำให้ชีวิตมีความหมาย และเป็นความภาคภูมิใจให้กับบุคคลที่ค่อยสนับสนุน 
     การมองเห็นในวันนี้สวยงามเสมอจากจินตนาการณ์ของฉัน เริ่มจากกามองเห็นความฝันที่มีอาชีพที่มั่นคงหลังจากเรียนจบ มองเห็นการต่อสู้กับอุปสรรค์ที่ผ่านเข้ามา มองเห็นรอยยิ้มจากผู้มีพระคุณ มองเห็นสีโทนอบอุ่นจากร้านคาเฟ่ที่จะสร้างขึ้นจากน้ำพักน้ำแรงของตัวเอง 
    การมองเห็นตัวเองมีความสุขด้วยตัวเอง หรือไม่ก็คนข้างๆที่เคมีตรงกัน จับมือฝ่าฟันอุปสรรคไปด้วยกัน เป็นการมองเห็นที่ใฝ่ให้ได้ระดับพรีเมียมดี และฉันชอบการมองเห็นลักษณะนี้เสมอมา
      

    

    
 บทเรียนที่สามการลิ้มรส การได้กลิ่น       
   ถ้าพูดถึงบทเรียนจากการลิ้มรสและได้กลิ่นในวัยนี้นะ แน่นอนพูดถึงรสชาติข่มได้สัมผัสช่วงมอสี่ กลิ่นที่ไม่ชอบ ลองลอยมาเป็นควันขาวเทาได้สัมผัสช่วงมอหก ย้อนนึกกลับไปถึงตอนนี้ ทำให้รู้ว่าเวอร์ชั่นนี้ไม่เหมาะกับเธอเอาเสียเลย อย่างที่เรารู้กัน หาข้อดีจากสิ่งเรานี้ไม่ได้ ผ่านมาปี2020 เราตั้งปณิธานกับตัวเอง ถึงแม้มีโอกาศได้ลิ้มรสอีกครั้ง เราขอบาย     
พูดถึงรสชาติและกลิ่นที่ชอบในวัยนี้สุดๆคงเป็นกลิ่นความรักภายในครอบครัว และมิตรภาพ กลิ่นประสบการณ์ชีวิตที่ดี กลิ่นของว่าที่นิสิตจิตวิทยา และกลิ่นจากแอร์สบายๆสักตัวในร้านคาเฟ่ ในวันหยุด ผสมรสชาติเมนูเครื่องดื่มที่ชอบ จากแบล็คคอฟี่ไม่ใส่น้ำตาล (รสชาติข่มจากนี้ไม่ได้แย่ไปเลยจากทีเดียว กลับให้ความรู้สึกจากการเติบโตความอร่อยจากรสชาติข่ม) รสชาติชาไทย ชาเนสที ชานม เนลทูล่า มัจฉะ ลาเต้ มอลค่า รสชาติของวัยหวานอีกรสคือาปูชิโน่ เมนูโปรดของเค้าที่เราขอคำแนะนำ เธอในวันนี้คงไม่ลืมใช่มั้ยว่ามาจากใคร ;)  ไม่พ้นหนุ่มนอร์เวย์หรอก 


      บทเรียนสุดท้ายจากประสาทสัมผัส สัมผัสเคลื่อนไหว
        บทเรียนนี้คงไม่พ้นจากการก้าวเท้าออกจากห้อง เพื่อหาประสบการณ์กับชีวิตหนึ่งบนโลกใบนี้ มีหลายความทรงจำที่ผ่านมา เธอยังจะจำได้บ้างรึเปล่า เริ่มจากทริปเล็กๆที่สถาปนาขึ้นกับเพื่อนวัยประถม มีนามว่า อาภัสสร หรือเซีย และชนานันท์ หรือจินนี่ เรามีทริปที่บางกอก เมืองที่แสนวุ่นวาย เราได้ใช้ชีวิตด้วยกันในระยะเวลาสั้นๆช่วงต้นปี 2018/2019 ส่วนปีนี้ 2020 เซียกับจินได้จัดทริปกันแล้ว ยกเว้นเราที่มีความรู้สึกว่า ยังมีเวลาอีกเยอะที่จะไปลองประสบการณ์นี้อีก นอกจากนี้คงเป็นทริปครอบครัว ที่มีให้อย่างสม่ำเสมอ ไปล่องแพ ไปทะเลต่างจังหวัดกับครอบครัวใหญ่ๆจากพ้องเพื่อนของพ่อแม่ 
     บทเรียนการก้าวเดินไปคาเฟ่คนเดียว ไปต่างจังหวัดคนเดียว เป็นบทเรียนที่ไม่ค่อยมีมนุษย์สัมพันธ์เอาเสียเลยช่วงมอปลายหลังๆ รู้สึกว่าการใช้ชีวิตคนเดียวไม่ได้แย่ มีความสงบ และสบายใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ได้แปลว่ามิตรภาพเราไม่ได้ดีนะ เธอในวัยนี้รักษามิตรภาพเก่งผสมผสานด้วยเหตุและผล - เนี่ยเห็นเพื่อนบอกเองนะ ว่าเราเป็นคนมีเหตุผล (แต่ไม่รู้ลึกๆเป็นคำชมรึเปล่า) ;)

    ผ่านมาถึงบรรทัดนี้แล้วก็ยาวพอสมควรกับสิ่งที่อยากให้เธอลองย้อนมองกลับมา 
  ว่าแต่เธอรู้สึกอย่างไรบ้าง ถ้าจะดีกว่านี้เราอยากให้เธอบันทึกความทรงจำไว้อีกครั้งหลังอ่านนะ ตั้งหัวข้อว่า "หลังจากอ่านบทความ ถึงฉันในอนาคต (คศ.ที่เธอได้กลับมาอ่าน) เธอคิดอย่างไรกับสิ่งที่ได้บันทึกไว้ เธอประทับใจมันรึเปล่า 

      ถ้าจะขอโม้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอให้รับรู้ในวันนี้ จะปฎิเสธที่จะอ่านมันหรือเปล่า ?
ฉันหวังว่าเธอคงไม่หัวเราะกับคำถามที่ตัวเองตั้งขึ้นในวัยนี้หรอกนะ
       2560-2562   
              22 มิถุนา 2560 - 31ธันวา2562  เรียนรู้จากมิตรภาพคำว่า เป็นได้แค่พี่น้อง ได้อย่างลึกซึ้งเลย ในช่วงมอสี่ จากหนุ่มน้อยอายุที่น้อบกว่านามว่า ทัพไทย ผิวหอม แต่คนนี้ๆเราเผลอทักไปก่อนแหละ ก็มีบทสนทนากัน ได้รู้การเคลื่อนไว้ จนเราย้ายโรงเรียน ทำให้รู้ว่าแม่เราเป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน ทัพไทยเป็นคนที่สุภาพ เฟรนลี่ รักษาระยะห่าง และให้เกียรติเก่งมากด้วย 
            31 ธันวา 62 (11:59น.) - ปัจจุบัน 12 กุมภาพันธ์ 63  เรียนรู้ความหมายของโลกออนไลน์หรือแอพพลิเคชันชื่อว่าอินสตาแกรม เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่เคยพบเจอและครอบครองไม่ได้ แต่ต้องการสื่อสารกับเค้าแทบไม่เคยเห็นตัวเองในมุมนี้ ไม่รู้เหตุและผล สำหรับคนนี้เธอตั้งใจตกหลุมมั้ง จ่มจนถึงตอนนี้ก็ยังรู้สึกดีแหละ  อาจจะเป็นเพราะเขาไม่เหมือนใคร หลายอย่างที่เราแตกต่างกัน เพราะวันเวลาของเราห่างกัน5ชม. อยู่คนละประเทศ ภูมิอากาศที่แตกต่างกัน เป็นวัยที่งงมาก ตกหลุมชอบเค้าไปได้ไง อีกอย่างทำไมต้องเป็นเค้า นามว่า ริว tewakorn  กับบุคคลนี้เราเรียนรู้เค้าผ่านสื่อออนไลน์ ทำให้รู้จักบ้านที่อยู่ไทย และนอร์เวย์ของเค้า รู้จักหน้าของแม่เค้า(แม่เขย)  เอาเป็นว่าแอบกลัวตัวเองแหละ..เผลอค้นเรื่องราวของเค้าจนรู้ข้อมูลมา    อาจดป็นเพราะเค้าเป็นฝ่ายเริ่มทักมาก่อน (เผลอส่งอิโมจิมาแหละ) จากนั้นก็แชร์เพลงที่มีความหมายสแลงเยอะแยะไปหมด แต่เป็นมุมมองที่เรายินดีเรียนรู้ เราคงแอบชอบเค้าผ่านบทเพลงที่เค้าแชร์มาผ่านๆ ผ่านแชทไอจีแค่นั้นมั้ง มันคงเป็นได้แค่นี้แหละ กับการตกหลุมรักในวัยรุ่นนี้ของเธอ ตกหลุมรักบุคคลที่เป็นไปไม่ได้ ตกหลุมรักคนที่มีกำแพงสูง สรุปก็คือตกหลุมรักริว
          16 เมษา 62 เตเต้ อายุุห่างกับเธอ1ปีแล้วนะ จำเค้าได้รึเปล่าบุคคลที่เคยรู้สึกมั่วไปกับเค้าช่วงวันสงกรานต์ เค้าเรียนที่โรงเรยนประจำ โรงเรียนกีฬา แน่นอนผ่านมาตอนนี้เรายังสามารถติดต่อกันได้ตามปกติ อย่างน้อยเป็นมิตรภาพที่เรานิยามมันขี้นมา

มองทบทวนดูชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้มีความสุขกับการได้แอบรัก ที่ไม่ได่ครอบครอง เพราะถึงเวลาที่ใช่ กับสถานที่ที่ใช่ คนที่ใช่คงปรากฎเอง เราเชื่ออย่างนั้น แล้วเป็นไงบ้าง เธอได้อ่านแล้วเธอรู้สึกอย่างไร ตอนนี้ความสัมพันธฺที่เกิดขึ้น ดีกว่าอดีตที่เธอเคยมีหรือเปล่า 
      -    ถ้าดีกว่า เราอยากขอบคุณคนที่เข้ามาในชีวิตเธอ รักษาเค้าไว้ให้นานละกัน ขอให้มีอุปสรรค์น้อยๆ เรียนรู้กับด้วยความจริงใจต่อไปนะ ขอให้เธอแวดล้อมไปด้วยความรัก
     -  ถ้าตอนนี้ที่เธออาจ มันยังไม่โจทย์ที่เธอต้องการ อย่าเอามายึดติดให้มากละ เธอโชคดีแค่ไหนได้มีเวลาให้กับตัวเอง เหมือนเธอในวัยนี้ ที่มีความปรารถนาที่จะรักตัวเองอย่างเต็มใจ โดยมีความสุขจากการฟังเพลง หาสิ่งที่พัฒนาตัวเอง กินของอร่อยๆ ออกกำลังกาย หาความรู้ใหม่ให้กับตัว  เพราะว่าเธอเป็นมนุษย์ที่มีความสำคัญกับโลกใบนี้ เธอผู้ที่ควรได้รับแต่สิ่งดีดี เธอผู้ควรพบเจอแต่เรื่องราวดีๆ
                        
คติประจำใจ 2019-2020

อะไรที่ยากๆ ทำมากๆมันจะง่าย

แด่เธอ ผู้ที่ผ่านมาพบเรื่องราวชีวิตของฉันในปีนี้
เธอผู้พยายามเป็นตัวเองในเวอร์ชั่นที่ดี และไม่เดือดร้อนใคร

      - อย่าลืมบันทึกความรู้สึกตัวเองหลังอ่านจบละ ถือว่าเป็นกำไรชีวิตเล็กๆน้อย สร้างความทรงจำผ่านตัวอีกษรด้วยตัวเอง


ฉันรักเธอที่สุดแล้วนะ 
  ขอบคุณจิตใจ ขอบคุณกาย ขอบคุณที่เดินทางไปด้วยกันทุกที่ ทุกเวลา

.
มนุษย์เราไม่ได้รู้จักกัน
ด้วยความบังเอิญหรอก

คนบางคนเข้ามา
เพื่อทำให้เรารู้จักขนมบางร้าน
คนบางคนเข้ามา
เพื่อทำให้เรารู้จักเพลงบางเพลง
คนบางคนเข้ามา
เพื่อทำให้เราได้ไปสถานที่บางแห่ง
คนบางคนเข้ามา
เพื่อทำให้เราเติบโตขึ้น

ในวันที่จากลากัน
อย่างน้อยหาให้เจอว่า
คนๆนั้นเข้ามาเพื่อให้อะไร?



             17:39 น.
           ประเทศไทย 
อยู่กับตัวเองและตั้งใจบันทึกทุกตัวอักษรเพื่อเป็นของขวัญให้เธอ








SHARE

Comments