มหาลัย-มิตรภาพ-ความทรงจำ.
เอาจริงนะ
การที่ได้มาเรียนระดับมหาลัยอะ
ไม่ได้หวังไรมากเลย
หวังแค่ได้ความรู้เพิ่ม เรียนจบ มีงานทำ
ไม่ได้หวังว่าจะได้เพื่อนดีๆ รุ่นพี่ดีๆกับเขาเลย
เพราะเข้าหาคนไม่เก่ง

แต่พอได้มาอยู่จริงๆอะ
เพื่อนคือก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้เพื่อนดีขนาดนี้
นี่ไม่ได้อวยเพื่อนนะ
เพื่อนเราไม่ได้ดีประเสริฐขนาดนั้น
หลายอย่างที่ไม่ชอบของกันและกันแหละ
แต่รวมๆอะ 
พวกมันแคร์เพื่อนไง
อาจจะไม่ใช่ทุกครั้ง
แต่นั่นคือดีที่สุดสำหรับเราแล้ว

แล้วพี่ที่ดีที่สุดก็คือที่เมท
เมทที่ดีเท่าที่เคยมี
ก็ยังเป็นพี่ที่ดีเท่าที่เคยมีในมหาลัยแหละ
แกแคร์ความรู้สึกเรามากๆ
เราต่างเข้ากันได้ในหลายๆเรื่อง
ชอบอะไรง่ายๆสบายๆ
กินไรก็ได้ อยู่ไหนก็ได้ 
ขอแค่มีสบายใจ
เป็นเหมือนคนที่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆอะ

เราก็ไม่คิดนะว่าจะได้ไปบ้านพี่แก
เพราะว่ามันดูห่างไกลความเป็นจริงอะ
ครอบครัวพี่แกน่ารักมากๆ
เราไปนั่นก็เหมือนบ้านหลังหนึ่งเลย
ทุกคนเป็นกันเอง

ตอนเด็กๆนะ
เราเคยเห็นแต่เสื้อผ้าเพื่อนพี่ชายเราอยู่ในตู้
เพราะพี่ๆเขามาเล่นบ้านพี่เรา 
มาเยี่ยมพ่อแม่ ต่างๆนาๆ 
ตามประสาวัยรุ่น(สมัยนั้น)
เราคิดในใจนะ ดีเนาะแบบนี้

จนเมื่อได้เจอกับตัว
มันเป็นความทรงจำดีๆอะ

เรารอวันที่จะได้เจอกับพี่แก
หลังจากไปฝึกงานที่ชลบุรี
สี่เดือน
คงเขินน่าดูแหละ ไม่เจอกันนาน
เราเป็นพวกปากอ้าไม่ออก เวลาไม่เจอกับใครนาน
ไม่รู้จะถามอะไร ทั้งที่ข้างในคำถามเยอะแยะ

ขอบคุณมหาวิทยาลัย
ที่ทำให้ได้เจอมิตรภาพดีๆแบบนี้

1:57 PM
12.02.2020

SHARE
Writer
moonflowers
พระจันทร์รับฟังเธอเสมอนะ :)
ตัวอักษรช่วยเตือนความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่งได้เกิดขึ้น (เป็นคนหวงของ หวงทุกอย่างที่รักมาก: ท้องฟ้า พระจันทร์ เพลง อิโมจิ รู้ว่าคนอื่นก็ชอบแต่ก็แค่หวง แต่ถ้าได้รู้จักสิ่งเหล่านั้นเพราะเรา แล้วคนอื่นชอบเพราะเธอเอาไปแชร์นี่แอบนอย ฮ่าๆ) :)

Comments