โลกมันโหดร้าย หรือฉันเองที่อ่อนไหวเกิน
คุณเป็นใครฉันไม่รู้หรอก แต่ตั้งแต่วันที่ฉันฟอลโลวคุณบนทวิตเตอร์ คุณก็เป็นเพียงคนเดียวที่ขอฟอลฉันกลับมา เอาจริงตอนนั้นฉันแปลกใจมาก เพราะว่าคนประเทศคุณส่วนใหญ่ไม่ค่อยจะคบค้าสมาคมกับต่างชาติสักเท่าไหร่

ฉันลังเลที่จะให้คุณฟอลฉัน เพียงเพราะว่าฉันกลัวว่าจะไปสร้างความรำคาญหูรำคาญตาให้กับคุณบนไทม์ไลน์ เพราะทวิตเตอร์ของฉันไม่ได้เอาไว้แค่ตามไอดอลที่เราสองคนชอบ แต่ฉันเป็นแค่คนธรรมดาที่ในแต่ละวันก็มีปัญหาที่อยากจะบ่นและตัดพ้อแตกต่างกันไป 

ฉันกลัวว่าคุณจะอันฟอลฉันทีหลังเพราะว่าผิดหวังไงล่ะ..

แต่แล้วหลังจากนั้นอีกหลายเดือน ฉันก็ตัดสินใจลองให้คุณเข้ามาในโลกส่วนตัวของฉันเป็นครั้งแรก แล้วคุณก็ทำให้ฉันแปลกใจที่คุณไม่อัลฟอลฉันไปตั้งแต่อาทิตย์แรกที่ได้ฟอล เราต่างก็หวีดไอดอลที่ชอบกันบนหน้าไทม์ไลน์ ฉันเห็นคุณตลอด คุณก็เห็นฉันตลอด จนวันหนึ่งคุณก็เริ่มมากดปุ่มไลค์ทวิตของฉันที่ทวิตรูปไอดอลที่เราชอบ

ตอนนั้นฉันขำมากเพราะว่าคุณมักจะไลค์ทวิตของฉัน หรือทวิตที่ฉันรีมา แต่ฉันกลับรีทวิตของคุณแทน เพราะวัฒนธรรมมันต่างกันใช่มั้ยล่ะ ประเทศคุณชอบใช้ปุ่มไลค์ แต่ประเทศฉันชอบกดรีทวิต

ไปๆมาๆฉันก็พบว่าตัวเองเริ่มกดปุ่มไลค์มากขึ้นกว่าแต่ก่อนเพราะคุณ 

มีอยู่วันหนึ่งที่ฉันทวิตเป็นภาษาญี่ปุ่นว่าแฮชแท็ค ‘นี้’ หมายความว่าอะไรกันแน่นะ ฉันเพียงแค่ตั้งใจจะพูดกับตัวเองเท่านั้น แต่แล้วคุณก็มาตอบทวิตของฉันโดยการเอาไปแปลในกูเกิลทรานสเลตให้เป็นภาษาไทย คุณพยายามอธิบายให้ฉันเข้าใจ คุณรู้มั้ยมันน่ารักมากๆ แล้วฉันก็ดีใจมากๆเลย ฉันไม่เคยเจอคนแบบคุณมาก่อนตั้งแต่เล่นทวิตเตอร์มา อาจจะเป็นเพราะว่าฉันค่อนข้างปิดตัวเองมากทีเดียว จนไม่คิดว่าจะมีใครที่เข้ามาพูดคุยกับฉันในที่แห่งนั้น

วินาทีนั้นฉันรู้สึกอยากจะเป็นเพื่อนกับคุณขึ้นมา แต่ฉันก็เขินและไม่กล้า เพราะภาษาญี่ปุ่นของฉันก็ไม่ได้ดีขนาดนั้น แต่ฉันอยากจะหวีดไอดอลกับคุณใจจะขาดจริงๆนะ !

ความสัมพันธ์ของเราสองคนคงจะเหมือนเป็นคนแปลกหน้าในไทม์ไลน์ที่เห็นกันในทุกๆวันแต่แทบไม่ได้คุยกันเลย วันไหนที่คุณหายไปฉันก็จะสงสัยว่าคุณไปไหนนะ มันเหมือนขาดอะไรไปบางอย่าง แต่สุดท้ายคุณก็กลับมาทวิตทำให้ฉันโล่งใจ

แต่แล้วฉันก็ลืมคิดไปว่ามันคงไม่มีอะไรที่จะอยู่กับเราไปตลอด ฉันตื่นมาในตอนเช้าและเห็นคุณทวิตรูปน้องและบอกอรุณสวัสดิ์ตามปกติที่คุณมักจะทำ แล้วฉันก็จะไปรีทวิตหรือกดไลค์ทวิตของคุณอีกที แต่หลังจากนั้นทั้งวันคุณก็เงียบหายไป ฉันก็ยังไม่คิดอะไรมากแค่รู้สึกเหงา จนมีคนในทวิตที่รู้จักคุณและฉันฟอลเค้าแต่เค้าไม่ได้ฟอลฉันกลับ ก็บ่นว่าคุณหายไปไหน เหงาจัง ฉันก็รู้ว่ามีคนอีกหลายคนที่สนิทกับคุณเพราะเป็นกลุ่มแฟนคลับเหมือนๆกัน และพวกคุณก็เคยเจอกันในชีวิตจริงด้วย มันไม่ใช่เรื่องแปลกใจเลยว่าทำไมถึงมีคนถามหาคุณ เพราะขนาดฉันเป็นแค่คนแปลกหน้าฉันยังคิดถึงคุณเลย คุณดูเป็นที่รักของเพื่อนร่วมด้อมมากๆ

ด้วยความที่ฉันยอมให้คนเข้ามาในโลกของฉันน้อยมากๆ ฉันเลยรู้ทันทีเมื่อจำนวนฟอลโลวเวอร์นั้นลดลงตั้งแต่ช่วงกลางวัน แต่ฉันก็ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคุณที่หายไป ฉันเข้าไปดูตรงคนที่ฉันกำลังติดตามก็ไม่มีคุณอยู่แล้วเหมือนกัน แถมทุกทวิตที่คุณเลยว่าไลค์ให้ฉันก็ไม่มีหัวใจขึ้นแล้ว

นั่นหมายความว่า คุณได้ลบทวิตเตอร์ของคุณทิ้งไปโดยสมบูรณ์ !! เดี๋ยวนะ! ทำไมมันถึงได้กระทันหันแบบนี้ แล้วฉันจะไปตามหาคุณที่ไหน คนอื่นๆจะรู้หรือยังว่าคุณลบแอคทิ้งไปแล้ว? 

คำว่า friend can breaks your heart too แล่นเข้ามาในสมองของฉันอีกครั้ง ฉันไม่รู้จะทำยังไงนอกจากไปตามหาคุณในไอจี เพราะคุณก็มีแอคติ่งในไอจีเหมือนกัน แต่ฉันก็หาไม่เจอเพราะไม่ได้ฟอลคุณไว้ ฉันได้แต่หวังว่าเพื่อนของคุณในทวิตจะตามหาคุณและมาบอกกันบ้างว่าคุณไปไหน แต่ก็ดูเหมือนว่าจะเงียบมากเลย ฉันไม่รู้ว่าควรจะทักไปถามพวกเค้ารึเปล่า พวกเค้าอาจจะมีช่องทางติดต่อคุณมากกว่านี้ทำให้เบาใจกว่าที่ฉันเป็นอยู่ก็ได้

ว่าแต่..ทำไมฉันถึงได้รู้สึกสูญเสียขนาดนี้ ทั้งๆที่คุณเป็นแค่คนแปลกหน้ากันนะ? นี่ฉันอ่อนไหวเกินไปรึเปล่า?

ฉันอยากจะเป็นเพื่อนกับคุณ มันหายากน่ะคนที่มีความสนใจอะไรร่วมกันและยังเปิดรับคนอื่นแบบนี้  เพราะที่ผ่านมาฉันก็มีเพื่อนประเทศเดียวกับคุณ แต่พอไม่มีความสนใจอะไรร่วมกันมันก็ยากที่จะสนิทหรือต่อบทสนทนากันได้ แต่ถ้าได้เป็นเพื่อนกับคุณ ฉันว่าน่าจะดีนะ ก็รู้สึกเสียดายนั่นแหละ แต่ก็ทำได้แค่บอกตัวเองว่าถึงจะต้องมีคนหายไปจากชีวิตอีกสักกี่คน ก็ต้องชินให้ได้ในสักวันกับการไม่มีเค้า เหมือนก่อนหน้านี้ที่สูญเสียคนนั้นไป

แต่เอาจริงๆมั้ย เหมือนมันรับไม่ไหวแล้วกับการที่ต้องมารู้สึกดีๆกับใคร แล้วคนนั้นก็หายไปจากชีวิตเหมือนพระเจ้าลงโทษ ไม่ว่าจะเพื่อน หรือคนที่รัก ฉันแค่อยากมีคนดีๆอยู่ในชีวิตเป็นกำลังใจให้กันกันมันก็เท่านั้นเอง มันกลายเป็นพื้นที่หนึ่งที่สำคัญในชีวิตฉันไปแล้ว

ทำไมถึงเป็นแบบนี้..? มันเป็นเรื่องปกติที่คนอื่นก็รู้สึกกันรึเปล่านะ?

หรือเป็นฉันเองที่ไปยึดติดกับคนแปลกหน้ามากเกินไป..

แต่สิ่งที่รู้คือเปิดไทม์ไลน์มาแล้วไม่มีคุณ

มันไม่โอเคเลย

ขอแค่ได้เจออีกสักครั้ง ฉันจะไม่ลังเลที่จะพูดคุยกับคุณอีก ฉันอยากเป็นเพื่อนกับคุณจริงๆ

กลับมาเถอะนะคะ :(



SHARE
Writer
HermioneRiddle
Student
My personal Diary

Comments