14/02/2020
ฉันน่ะชอบแสงอาทิตย์รำไรในตอนเช้าที่สุดเลย
แสงอาทิตย์อ่อนๆกับลมหนาวเบาๆในตอนเช้า
มันช่างสดชื่นเหลือเกิน เป็นสิ่งที่กระตุ้นให้คนขี้เกียจอย่างฉันลุกจากเตียงได้ดีเลยทีเดียว

เช้าวันนี้อากาศหนาวกว่าปกติ
มันหนาวร่างกายหรือหนาวในจิตใจกันนะ
ฉันพยายามหาคำตอบให้ตัวเอง

เมื่อคืนฉันนอนหลับไปเร็วกว่าปกติ
อาจเพราะฉันเพลียจากการอ่านหนังสือสอบ
แต่ช่างเป็นคืนที่หลับสบายคืนหนึ่งเลยแหละ
แต่อาจเพราะฉันหลับลึกเกินไป
ลึกจนเห็นถึงเรื่องราวที่ฉันพยายามฝังไว้ในใจ
ภาพและเรื่องราวเหล่านั้นมันฉายขึ้นมาอีกครั้งในความฝันของฉัน 
เจอกันอีกแล้วนะนายหน้ามึนครั้งนี้นายมาเพราะนายคิดถึงฉัน
หรือเพราะฉันคิดถึงนายมากไปล่ะ
ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำให้สมมติฐานข้อแรกเป็นจริงได้เลย จึงน่าจะเป็นเพราะสมมติฐานข้อสองมากกว่า

ตอนแรกฉันจะให้เหตุผลในการพบเจอนายครั้งนี้ว่าเป็นเพราะนายน่ะเสนอหน้าตัวเองเข้ามาในความฝันของฉัน แต่ฉันคงโกหกตัวเองไม่ได้อีกละ
เอาเป็นว่าฉันยอมรับแล้วกันว่าเป็นเพราะฉันยังนึกถึงนาย ยังคอยส่องเฟสบุ๊ค อินสตาแกรม ทั้งของนายและของแฟนนายอยู่บ่อยๆ และยังร้องไห้กับเรื่องระหว่างเราอยู่บ่อยๆ

ครั้งหนึ่งในห้วงชีวิตของฉัน เคยมองว่าระหว่างเราสองคนมัันหนักหนาสาหัสมากๆเลย จนฉันตัดสินใจอย่างเด็ดขาดว่าฉันต้องลืมนายให้หมดทั้งใจ
แต่ยิ่งพยายามลืมนายไป มัันกลับเป็นการตอกย้ำตัวเองว่าฉันยังคิิิดถึงนายที่สุด และฉันเองก็เหนื่อยที่สุด

แต่มันคือบทเรียนใหม่ที่ช่วยดึงสติฉันให้กลับมาพิจารณาตัวเองอีกครั้งว่าฉันต้องการอะไร และต้องทำอย่างไรฉันถึงจะดำเนินชีวิตต่อไปได้โดยไม่ได้ขาดหัวใจ

สิ่งหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากบทเรียนนี้คือ
1.การยอมรับความจริงว่าที่ผ่านมาฉันเองเป็นคนทำให้ทุกๆอย่างมันพังลง ซึ่งมันไม่ใช่ปัญหาที่เกิดขึ้นจากเขา
2.เรื่องของเราจบไปนานแล้ว เขาย่อมมีชีวิตเป็นของตัวเอง ย่อมเติบโต และต้องก้าวไปข้างหน้า
3.เขาไม่มีวันกลับมา
4.ฉันไม่จำเป็นต้องลืมเขา 

SHARE
Written in this book
the moon
Writer
otcnlp
1119
photo : ลลิน

Comments