ความรู้สึกที่สุกงอม
เมื่อความรู้สึกเรามีความอยากและพร้อมสำหรับการทำในสิ่งๆใดแล้วจงรีบทำมัน
ความรู้สึกนี้เปรียบดั่งกับผลไม้ที่สุกงอมพร้อมรับประทานแล้ว หากเราไม่รีบกินมันสุดท้ายผลไม้ชิ้นนั้นก็เน่าและเหียวเฉาในท้ายที่สุด
และต่อให้เราพยายามกินผลไม้ที่บูดไปแล้วสักเท่าไหร่ ก็ไม่มีทางทำให้เราได้รับรสชาติตอนที่ผลไม้ชิ้นนั้นมีรสที่ดีที่สุด และการดึงดันกินผลไม้เน่านั้นมีแต่จะทำร้ายจิตใจตัวเองอย่างน่าเวทนาเท่านั้น เพราะสิ่งที่เราทำคือการพยายามยัดเยียดความรู้สึกที่เราเคยมีมัน ในตอนที่เราไม่ได้รู้สึกเหมือนตอนนั้นแล้ว
ในชีวิตเรามีผลไม้หลายชิ้นที่สุกพร้อมกัน
หากเราเลือกแต่ผลไม้ที่จำเป็นต้องกินมันเพียงอย่างเดียว เราคงจะไม่มีโอกาสที่จะได้ลิ้มรสถึงผลไม้ที่เราต้องการมันอย่างแท้จริง
คงจะดีไม่น้อยหากเราได้กินผลไม้ที่ดีและเป็นผลไม้ที่เราต้องการมันลิ้มรสมันตามใจต้องการ
SHARE

Comments