10.02.2563 : ตา....
ได้มีโอกาสเดินทางยามรุ่งเช้าไปต่างจังหวัดจุดหมายปลายทางของเราคือ จังหวัดอุดรธานี ไปเยี่ยมตาผู้เป็นที่รักของคนในครอบครัวและญาติพี่น้อง...ที่ไม่นานมานี้ตรวจพบเจอก้อนมะเร็งในสมองทำให้ตาไม่สามารถกลับมาเดินได้อย่างเดิม รวมทั้งสายตาที่มองได้เพียงริบหรี่
.
.
.
แต่ตายังร่าเริงเช่นเดิม ร้องไห้บ่อยน้ำตาซึมที่ลูกหลานมาเยี่ยมมากมาย ในตอนที่เราจะเดินทางกลับ ตาค่อยๆ เบะปากเหมือนเด็กน้อย แพขนตามีหยาดน้ำซึม พร้อมกับพูดประโยคที่คนฟังรู้สึกสงสารจับใจ ตาบอกว่า
อยากมีปีกบินจัง...ก่อนที่จะตรวจพบโรคมะเร็งตาคอยมอบเสียงเพลงสร้างความสุข รำกลอน ให้ลูกหลานฟังมีงานที่ไหนถ้ามีตาครื้นเครงเชียวล่ะ ไม่แปลกเลยที่คนจะรักตามากมาย 
    ในวันนี้ความเจ็บป่วยที่เป็นธรรมดาของชีวิตไม่ว่าใครก็ต้องพบเจอได้เกิดขึ้นกับตาเราเชื่อว่ากำลังใจเป็นเรื่องสำคัญที่สุดที่จะสามารถทำให้ตามีกำลังใจอยู่ต่อ และพอได้มาเห็นตาในวันนี้ที่ลูกหลานมาเยี่ยมก็พลอยชื่นใจ ยังเป็นตาที่ร่าเริง เข้มแข็งเป็นแบบอย่างให้กับลูกหลาน หวังว่ากำลังใจจากทุกๆ คนจะทำให้ตาอาการดีขึ้นได้ในเร็วๆ วัน ขอปฏิหารย์จงเกิดขึ้นกับตาที่น่ารักของพวกเราด้วยนะคะ...


SHARE
Writer
JenjilaWilajun
613130140104
What things we can't control? Just accept it and let it go.

Comments

anagarika
4 months ago
สุขกาย สุขใจ อยู่ดีมีแฮง ขอให้คุณตาหายดีนะครับ
Reply
JenjilaWilajun
4 months ago
ขอบคุณจ๊ะ🙏