Integrity Intelligence and Courageous
เราจะเริ่มพูดถึงเรื่องสายไฟ สายเคเบิล สายโทรศัพท์ และการพัฒนาของมัน
เราจะเริ่มเห็นเมืองหลักหลายเมืองในประเทศที่เริ่มดึงสายไฟลงดิน
ซึ่งผู้คนตื่นเต้นกับภาพลักษร์ที่ดูสะอาดสะอ้าน เหมาะสำหรับเมืองร้อนและการถ่ายรูป
ซึ่งสเปคตรัมแสงในประเทศไทยจะมีอุณหภูมิที่แตกต่างจากเมืองหนาวอย่างญี่ปุ่นและเกาหลี
และนั่นคือประเด็นเลยว่า 
อะไรบ้างที่ทำให้สภาพแวดล้อมในเมือง และนอกเมือง เชื่อมโยงโดยตรงต่อรสนิยมในการมีชีวิต

เราจะเริ่มที่การล้างจานหลังทานข้าวของชุมชนชานเมืองของ กรุงเทพมหานครฯ
และรวมถึงในกรุงเทพมหานครฯ ด้วยเช่นกัน
ให้เราจิตนาการถึงภาพของถ้วย-ชามในร้านอาหาร โดยเฉพาะคนที่ทำงานในร้านอาหารจะเข้าใจว่าหน้าตาของภัยพิบัติอันนี้คืออะไร
และสำหรับบ้านไหนที่ไม่ได้ทำอาหารด้วยตัวเอง และทานข้าวนอกบ้านเป็นกิจกรรมหลักของมื้ออาหาร
จะเข้าใจได้ว่า การล้างจานเป็นเรื่องน่าเบื่อแค่ไหน
 • มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเลือกคู่ครองของบ้านชาวจีนอพยพ (ถึงแม้หลวงฯจะอนุมัติเชื้อชาติและสัญชาติไทยให้แก่พวกเขาแล้วก็ตาม แต่ข้าพเจ้าจะเรียกพวกเขาว่าจีนอพยพ ไม่ใช่เรื่องของการแบ่งแยกทางเชื้อชาติเพื่อให้สามัคคีธรรมของชมชนเกิดความระหองระแหง แต่เป็นเรื่องของการทำความเข้าใจช่องว่างทางวัฒนธรรม) ในมื้ออาหารมื้อหนึ่งที่ทางครอบครัวฝ่ายชาย ได้จัดเตรียมเพื่อต้อนรับแฟนสาวของเขามาทางอาหาร
ซึ่งทางครอบครัวฝ่ายชายได้กำชับให้ผู้หญิงในบ้าน (ทุกคน) ทาปากสีแดงชาตอย่าให้ขาด
ซึ่งหลังจากมื้ออาหารได้จบลงนั้น ลิปสติกสีแดง ได้เกาอยู่ตามขอบแก้ว ขอบชามถ้วย
งานของแฟนสาวในคืนนั้นคือการล้างจาน ซึ่งข้าพเจ้าไม่รู้ได้ว่าเขาต้องล้างด้วยตัวคนเดียวหรือมีการช่วยเหลือ
แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือรอยลิปสติก
และนั่นเป็นตัวอ้างอิงในการวัดและประเมิณความสะอาด


_____________________

หลังจากนี้ข้าพเจ้าจะพูดในสิ่งที่ขัดกับภาพลักษณ์อันดีของชนกรุงเทพฯ และคนไทยน้อยดั้งเดิมที่ใช้ชีวิตลุ่มแม่น้ำเจ้าพะยา
สมมติว่ามีร้านอาหารแห่งหนึ่งในห้างสรรพสินค้า ทำความสะอาดจานชามแบบให้ผ่านไปวันต่อวันโดยไม่ได้สนใจคราบน้ำยาล้างจาน
เราสามารถพนันได้เลยว่า ปริมาณคนหลัก 10M ในชุมชนเมือง ยังไงก็มีคนมากินอาหารกันต่อ
สิ่งที่พวกเขาต้องการประหยัดที่สุดมี น้ำยาล้างจาน แรง น้ำ และเวลา
มันเป็นส่วนผสมที่ลงตัวที่สุดของสิ่งที่เรียกว่าความไม่สะอาด

ถ้าเรานินทาถึงพฤติกรรมของชาวจีนที่สร้างห้องสุขาแบบอุจาดหูและตา
เราต้องตบปากตัวเองและกล้ารับผิดชอบต่อความสกปรกของอาหารการกินของชาวไทน้อยว่า
พวกเรากินอาหารที่สกปรกและไร้รสนิยมสิ้นดี ถึงแม้เราจะนำภาพลักษณ์แบบญี่ปุ่นมาตกแต่งหน้าร้าน
มีเครื่องปรับอากาศฉ่ำๆ ติดบนเพดาน

• ตายแล้วยังพูดไม่ถึงประเด็นที่อยากพูดเลย เรื่องเทคโนโลยีและการลงทุน
ไปนั่งฟังบนสัมภาษณ์ของเอ็กเซกคูทีฟซัมซุงอิเล็กทรอนิกส์กับนั่งรื้ออาหารหนังสือเก่าๆ
ตั้งแต่ต้นปี 2000
พวกเขาพัฒนามุมมองความเป็นมนุษย์ คุณภาพชีวิตไปไกลมากๆ
โดยเฉพาะตอนที่เข้าไปดูในโปรเจ็คของซัมซุงที่กำลังพัฒนาเทคโนโลยีที่รองรับชีวิตบนอวกาศ
(ตู้เย็น-ชีวิตบนดวงจันทร์ หรืออะไรก็ตาม)
ดูเหมือนพวกเขากำลังใช้ชีวิตอย่างจริงจังในห้องนั่งเล่น
คุยปรัชญา post humanist และดื่มกาแฟ หลังจากนั้นก็เดินไปที่โรงกลึงหลังบ้านและก็สร้างรถยนต์
เป็นไลฟสไตล์ที่เท่มาก 
SHARE
Writer
Pdhala
School Dropout
งานเขียนของนักปรัชญาคนอื่นนั้น กล่าวได้ว่าเป็นเชิงอรรถของเพลโตเท่านั้น - ส. ศิวรักษ์

Comments