บุคคลขโมยความรู้สึก
         16:48 น. เวลานี้คุณทำไรอยู่ ที่ไทยกลับจะมืดแล้วนะ 10:48 ที่โน่นสว่างบ้างรึเปล่า ?
     แน่นอนคนที่รู้สึกถึงคุณตลอด มีคำถามนับไม่ถ้วน ขอโทษที่สงสัยขอโทษที่อยากรับรู้ 
     แน่นอนเราไม่ก้าวกายชีวิตคุณหรอก เราไม่รบกวนคุณหรอก เปล่าเลย แค่เรามีความกล้าไม่พอ ต้องสัยจินตนาการณ์ภายในหัวอยู่บ่อยๆ มันไม่แย่เลยนะ ที่ทำได้เท่านี้
     แน่นอนเราคิดถึงมนุษย์ที่บ้านเกิดในอำเภอเดียวกัน แต่เราไม่เคยเจอกันเลยสักครั้ง 
นอกจากบโลกออนไลน์ บนหน้าจอสี่เหลี่ยมที่ไม่สามารถรับถึงความรู้สึก หรืออุณหภูมิของคุณ
     
 ผ่านมาถึงวันนี้ ทำให้รู้วันและเวลาไม่สามารถปลี่ยความคิดความรู้สึกบางเรื่องได้ สิ่งทีเปลี่ยนได้คงต้องอาศัยจิตใต้สำนึกของเราเอง และแน่นอนเราประหยัดมันไว้ ไม่เคยไม่อยากรู้สึกคิดถึงคุณเลย
    แล้วจะปล่อยไว้แบบนี้ให้นานเท่าไหร่ แล้วต้องคุยกับตัวเองอีกนานเท่าไหร่
แล้วคำตอบอยู่หนทางไหน เราจะออกเดินทางตามหามัน
ความคิด ไม่เข้าใครออกใคร    ดั่งคำที่ฟังจนติดชินหู "จิตเป็นนาย กายเป็นบ่าว" 
 มุมมองใหม่สำหรับเราทีมีต่อคุณก็คงไม่ต่างจาก ความรู้สึกที่เรามีให้ถึงแม้จะต้องไม่ได้ 
แต่มันก็เป็นนายของชีวิตเรา ที่มีอิทธิพลต่อเรา ถึงแม้มันไม่เคยสอนคำว่า "ความหวัง"  ให้เรารู้จักอย่างลึกซึ้ง แต่ไม่เป็นไรเลย อยากให้คุณรู้
    ทบทวนอีกกี่ครั้ง อ่านอีกกี่ครั้งเธอคงตลกตัวเองอยู่แน่ๆตัวผู้บันทึกในอนาคต

แต่มันคือความจริงในวินาทีนี้ เรื่องชีวิตของมนุษย์ตนหนึ่งที่รับรู้เรื่องกันและผ่านโลกออนไลน์ ได้มีอิทธิต่อหลายเช้าที่ตื่นขึ้นมา แล้วนึกถึงเค้าเป็นแรก ตื่นเต้นทุกครั้งที่เค้ากำลังพิมพ์ตอบกลับ และเฟลบางครั้งกับคำตอบที่ได้รับ 
  


                                               มันได้เกิดขึ้นแล้ว 
                                                        "พีพีแมน"


      

SHARE

Comments