สามปีที่รอคอย|#moonsun
วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่ฉันจะ ได้อยู่อังกฤษอีกไม่นานก็ได้เจอคนที่คิดถึงมากที่สุด

.

.

.

ในที่สุดร่างสูงก็ยืนอยู่สนามบินในกรุงโซลเค้ามองหารอบๆสนามบินก็ไม่เจอหญิงสาวที่เค้ารักเเละคิดถึงเป็นอย่างมาก  ร่างสูงตัดสินใจกลับบ้านเอง เรียกเเท็กซี่อยู่สองสามคัน  สุดท้ายร่างสูงก็มาถึงบ้านเเห่งความทรงจำมากมาย เค้า เปิดประตูบ้านช้าๆเพราะความเหนื่อยอ่อนจาการเดินทาง



``อ่าวมุนกลับบมาเเล้วหรอ พี่ขอโทษนะเมื่อคืนกว่างานจะเสร็จ ก็ตีสองเเล้ว``



``อืม ไม่เป็นไรหรอกฉันเข้าใจ``



``กินอาหารเช้าก่อนสิพี่ทำสุดฝีมือเลยนะ``



``ขอบคุณค่าน่ารักจัง``



อาหารเช้ามื้อนี้ก็เต็มไปด้วยความสุขมีเสียงพูดคุยเเล้วเสียงหัวเราะมากมาย มุนยังอวดอีกด้วยว่าตอนเธออยู่อักฤษมีสาวมาจีบเต็มเลย ดูจากหน้าร่างบางก็น่าจะหวงน่าดู



หนังจากสองคนนั้นจัดการกับอาหารเช้าเสร็จมามานั้งดูทีวีด้วยกัน มุนคิดถึงสัมพัสของยงที่สุดเลย อีกเรื่องนึงที่เค้าไม่ได้บอกเธอคือ เค้าขอกับบริษัท ย้ายมาทำงานที่สาขาเกาหลี เค้าจึงได้กลับมาหาคนที่คิดถึงที่สุด



``งานหนักไหมคะ``



``ก็ไม่เท่าไหร่อ่ะ เห็นหน้ามุนพี่ก็หายเหนื่อยเเล้ว``



``จริงอ่ะ..ไม่อยากจะเชื่อ``



``จริงงๆนะ-^-``



``พี่มีอะไรจะขออ่ะ.........ขอกอดได้ไหม จูบเติมพลังด้วยนะ``



``ไม่``



``หึ..ใจร้ายชิ``



ร่างสูงจับใบหน้าของคนรักให้หัดมา พร้อมบรรจงจูบอันเเสนหวานให้เธอ ที่จริงเค้าอยากจะทำมันอยู่เเล้วเเค่เล่นตัวเฉยๆ จากจูบที่อบอุ่นเเละโหยหา มันเริ่มร้อนเเรงขึ้นจากเดิม 



``พี่คิดถึงมุนนะ``



``มุนก็คิดถึงพี่ วันนี้หยุดงานอยู่กับมุนได้ไหม``

.

.

.

จูบของเราสองคนเริ่มทวีคูณความร้อนเเรงมากขึ้นจากความโหยหาความคิดถึงตลอดสามปี ยงซอลยกเเขนเรียวของเธอทั้งสองข้างมาพาดไว้บนคอของคนร่างสูง  มิหนำซ้ำเธอยังยอมให้ร่างสูงยกตัวเธอขึ้นจากเก้าอี้เเต่โดยดี มุนบยอลลิ้มรสความหวานในปากเธอ สำหรับบยอลอี ยงซอลคือขนมหวานที่เค้าอยากจะลิ้มลองไม่มีวันเบื่อเลย



รู้ตัวอีกที่เค้าก็วางร่างคนรักลงบนเตียง เเละพาร่างของตัวเองทาบทับคนใต้ร่าง ยงซอลยังคงรั้งคอเค้าไว้ไม่ให้ไปไหน เหมือนกับว่าเธอต้องการให้เค้าทำอะไรบางอย่าง  ยงซอลผละตัวออกจากคนรักก่อนจะถอดเสื้อบางของตัวเองออก เผยให้เห็นยกทรงสีดำรายลูกไม้ ร่างบางกลับมารั้งคอมุนบยอลกลับมาจูบด้วยความร้อนเเรงอีกครั้ง 



ยงซอลพยามรวบรวมกำลังที่มีทั้งหมดผลักร่างสูงออก  ให้มุนบยอลก็อยู่ใต้ร่างยงซอล ร่างบางผละออกจากจูบที่ร้อนเเรง เธอปรดตะขอบราตัวน้อยออก มือซุกซนของเค้าไม่ได้อยู่นิ่งมันเลื่อนลงมาที่เนินอกของอีกฝ่าย เเละ สัมผัสได้ว่ามันเริ่มเต่งตึงขึ้นหลังจากโดนสัมผัสจากมืออุ่นของเค้า เสียงลมหายใจของเธอเริ่มที่กระชับมากขึ้น ดังปนมากับเสียงครางงึมงำที่โดนสัมผัส



บยอลอีผลักร่างบางให้อยู่ใต้ร่างตัวเองเช่นเคย ยงซอลปรดกระดุมเสื้อเชิ้ตของคนรักออกจนครบทุกเม็ด ขณะนั้นเองกางเกงยืนของเธอก็หลุดออกจากขาเรียบร้อยแล้ว ก่อนที่ร่างบางจะปลดกระดุมเสร็จเสียอีก 



บยอลอีเริ่มไล่พรมจูบตั้งเเต่พวงเเก้มของเธอ ซอกคอหอมพร้อมประทับตาเป็นร่องรอยเอาไว้ว่าเธอมีเจ้าของเเล้ว ไม่นานมือที่ว่างอยู่ของบยอลอีก็เลื่อนมีถึง จุดอ่อนไหวของคนรัก ขนาดมีเเพทตี้ตัวบางปกปิดอยู่ยังเปียกชื้นขนาดนี้ เร็วก็ความคิดก็มือของบยอลอีนี้เเหละ เค้าจับขอบเเพทตี้ตัวน้อยออก เผยให้เห็นจุดอ่อนไหวของคนร่างเล็กที่พร้อมเต็มทีเเล้ว  ร่างสูงก้มลงไปลิ้มรสเเสนหวานที่อยุ่ตรงหน้า



``บ...บยอล..อ๊ะ...บยอล``



ร่างบางสอดมือเรียวไปที่กลุ่มผมของคนรักกดให้มันเเนบชิดยิ่งกว่าเดิม บยอลอีรู้ตัวดีว่าเค้ากำลังทำหน้าที่ได้ดี ยงซอลยกตัวสูงขึ้นเป็นสัญญาบอกว่าเธอใกล้จะถึงจุดหมายเเล้ว บยอลอีกขยับให้มันถนัดเเนบชิดยิ่งกว่าเดิม ร่างสูงผละออกจากสิ่งตรงหน้าขึ้นไปมอบจูบเเสนหวานให้กับร่างบาง เเต่สำหรับเค้ามันไม่จบเเค่นั้นนิสิ ร่างสูงเลื่อนมือลงไปตรงจุดอ่อนไหว สอดนิ้วเค้าไปเพิ่มเค้าเเช่นิ้วอยู่นานให้คนใต้ร่าได้ปรับตัว บยอลอียกตัวคนรักของตัวเองมานั่งบนตัก

โดยที่หน้าของร่างเล็กหันหน้าไปหาร่างสูง เเขนเรียวยกขึ้นรั้งคอมุนเอาไว้เพื่อพยุงตัวเอง ร่างสูงมอบจูบที่นุ่มนวนอีกครั้ง ก่อนที่ยงซอลอารมณ์ร้อนเเรงอีกครั้ง มุนไม่เคยคิดเลยว่าเมื่อยงซอลอยู่บนตักเค้าเเล้วจะ เซ็กซี่มากขนาดนี้

​​​​​

``ได้โปรดบยอล...ขยับสักที่เถอะ``



ร่างบางพยายามบดเบียดจุดอ่อนไหวกับนิ้วของร่างสูงให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ 



``ไหนพี่ลองขอฉันสิ พี่ต้องการอะไรหรอ``



``บยอลอา~ช่วยพี่เถอะนะพี่ไม่ไหวเเล้ว``



``ถ้าฉันบอกว่าไม่ละ``



``บยอลอา ได้โปรด``



``พี่ก็ทำเองสิ ฉันเริ่มเหนื่อยละนะ``



ยงซอลเริ่มขยับสะโพคโดยมีบยอลช่วยประคองไปด้วย ร่างสูงเพิ่มนิ้วเข้าไปอีก



``อ๊ะ..อ๊ะ..บยอล..เอาออกมันเจ็บ``



ร่างบางพูดออกมาไม่เป็นภาษา ก่อนที่จะขยับให้เร็วขึ้นจากเดิม เสียงครางกระเส้าปลนกับเสียงหอบหายใจถี่ข้างๆหู มันทำให้อารมณ์ของคนร่างสูงประทุขึ้นมาทันที บทเพลงรักอันเร่าร้อนค่ำคืนนี้ก็ยังคงบรรเลงต่อไปจนถึงเช้า

.

.

.

``อืม~~``



เป็นบยออีที่ตื่นก่อนคนรักของเค้า บยอลอีนึกเเกล้งยงซอล หมอเเก้มไปทั่วๆหน้า



``อืมบยอลจะนอน``



บยอลก็ยังไม่หยุดการกระทำของตัวเองลงจนยงซอลทนไม่ไหว ตื่นมาจูบเค้าเเล้วก็กลับไปนอน



``งั้นเค้าไปทำอาหารเช้าให้นะ``



มือเรียวจับข้อมือของร่างสูงไว้พร้อมดึงกลับลงเตียง



``ห้ามไปไหนไม่งั้นพี่งอนเธอเเน่``



``ก็ได้ๆๆๆ``

.

.

.

FIN~~




SHARE
Written in this book
mamamoo
Writer
inyourhearttt
moonbyul
moonsunmoonbyulsolar

Comments