ตัวตน-ทุกครั้งที่ปรารถนา

ในวงสนทนา
พวกเราพูดคุยถึงเรื่องของงานเรื่องของเงิน
แล้วจู่ๆ ความย้อนแย้งก็เกิดขึ้นภายในใจ ฉันรู้สึกแปลกใจ เมื่อได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับศิลปินเปลี่ยนสไตล์ดนตรีของตัวเองทันทีที่เข้าสังกัด จากเดิมที่มีเอกลักษณ์ มีแฟนคลับคอยติดตามอยู่ในสื่อออนไลน์ แม้จะไม่มาก แต่ยอดผู้เข้าชมคลิปผลงานของเขา ล้วนแล้วแต่เป็นผู้ที่สนใจในแบบฉบับอันไม่เหมือนใครของเขาอย่างจริงจัง จนตอนนี้ แฟนคลับเหล่านั้นเหมือนจะหดหายไปมาก น่าแปลกตรงที่พอคิดว่าชื่อเสียงและผู้ติดตามของเขาจะเพิ่มขึ้นทันทีที่เข้าสังกัดนั้นมันกลับได้ผลตรงกันข้าม ศิลปินเปลี่ยนแนวทางเป็นผลงานที่ตอบโจทย์การตลาด มีเงินทองไหลมาเทมามากกว่าตอนแรก มีการโปรโมทและคนติดตามมากกว่าตอนแรก แต่แฟนคลับกลุ่มเริ่มแรกกลับทยอยกันหายหน้าไปเรื่อยๆ เขาค่อยๆสูญเสียผู้คนที่เคยชื่นชมในตัวตนของเขาไปอย่างเงียบงัน และฉันก็ไม่มีวันที่จะรู้ได้ว่าเจ้าตัวรับรู้หรือไม่ว่าพวกเขาที่หายไปทั้งหลายคือใคร มีรสนิยมใด มา follow ไว้ตั้งแต่เมื่อไร unfollow ไปในวินาทีไหน ในเมื่อตัวเลขผู้ติดตามยังเพิ่มพูนอยู่ทุกวัน มากมายยิ่งกว่าเก่าหลายเท่านัก
           ดูเหมือนว่าชื่อเสียงและเงินทอง จะประเดประดังเข้ามาอย่างไม่มีขีดจำกัด แต่ทำไมฉันจึงไม่รู้สึกว่าศิลปินผู้นี้ ได้พบกับวิถีอันเป็นอิสระหรือที่เรียกกันว่าอิสรภาพทางการเงินอย่างแท้จริง ฉันคิด มันช่างย้อนแย้งกันสิ้นดี หรือแท้จริงมันเป็นการลำดับที่ผิดพลาดในหัวสมองของฉันเอง จริงอยู่ที่การยอมสละแนวดนตรีเดิมจะทำให้เขาได้ทางสว่างด้านผลตอบแทนในแบบที่เขาต้องการ แต่ว่า นั่นอาจยังไม่ถึงขั้นจะเรียกว่าเป็นอิสรภาพทางการเงินได้ ตราบใดที่เขายังต้องพึ่งพาต้นสังกัด ก็น่าจะไม่ต่างอะไรจากมนุษย์เงินเดือนที่ยังต้องพึ่งพาบริษัท ซึ่งพอเอาเข้าจริงมันก็ยากที่จะบอกว่าเขาสูญเสียตัวเองจริงหรือไม่ เพราะมนุษย์นั้นมีหลายมิติ ตัวตนแห่งศิลปินของเขาก็อาจเป็นส่วนเสี้ยวหนึ่ง ในขณะที่ตัวตนของนักลงทุนก็เป็นอีกเสี้ยวหนึ่ง ซึ่งพอชั่งน้ำหนักดูดีๆแล้ว เขาอาจเห็นว่าในเวลานี้ มันจำเป็นมากกว่าที่จะรักษาตัวตัวโดยรวมเอาไว้ ซึ่งอาจจะประกอบไปด้วย ตัวตนที่ชอบผจญภัย ชอบไปเที่ยวหาประสบการณ์ใหม่ๆ ตัวตนที่ชอบใส่ของแบรนด์เนม ตัวตนที่ชอบทานอาหารมื้อละหลายร้อย ตัวตนที่ชอบขับรถสปอร์ต ตัวตนที่กตัญญูรู้คุณอยากตอบแทนพ่อแม่ ตัวตนที่ต้องดูแลครอบครัวให้ดีที่สุด ตัวตนที่ต้องใช้เงินไปรักษาบุคคลผู้เป็นที่รัก ดูเหมือนศิลปินผู้นี้ได้ชั่งน้ำหนักและตัดสินใจแล้วว่า การแลกซึ่งเส้นทางงานดนตรีในแบบที่เขารัก เพื่อรักษาไว้ซึ่งตัวตนอื่นๆที่เหลือจะเป็นการดีที่สุด ซึ่งคงไม่มีใครตอบได้ดีที่สุดนอกจากเจ้าตัวเอง ไม่มีใครตอบได้ แม้แต่แฟนเพลงที่ชอบผลงานของเขาที่สุด
           จริงอยู่ที่การทำในสิ่งที่เรารักดูเหมือนจะเป็นมุม เป็นด้าน เป็นส่วนเสี้ยวที่ยิ่งใหญ่มากๆในส่วนประกอบทั้งหมดที่บ่งบอกความเป็นตัวเป็นตนของมนุษย์คนหนึ่ง แต่ฉันกลับเป็นหนึ่งในคนที่เห็นว่า เขาคนนี้มิได้ตัดสินใจผิดไปเลยแม้แต่น้อย ทุกวันนี้ฉันเองก็เป็นพนักงานเงินเดือนเหมือนผู้คนส่วนใหญ่ มีชีวิตชาวเมืองแบบผู้คนส่วนใหญ่ 
ย่อมเข้าใจดีว่าการต้องยอมเป็นสิ่งที่จำเป็นแค่ไหน
        ทุกวันนี้ พวกเราหลายคนจึงเลือกเส้นทางที่ต่างออกไป เราบางคนเลือกที่จะเปิดธุรกิจของตัวเอง เราบางคนเลือกที่จะสร้างเพจ ขายของ ดำเนินการต่างๆบนเส้นทางที่เราไม่ต้องฟังคำสั่งจากใคร หรือก็คือ ทางที่จะรักษาตัวตนของตัวเองเอาไว้ เป็นนายของตัวเอง พยายามคงความบริสุทธิ์ให้ยังอยู่ไปถึงแก่นกลางทางความคิด แต่มันไม่ง่ายเลยจริงๆ เมื่อบางครั้งเรากลับมามองดูตัวเองแล้วเกิดคำถามขึ้นมาคำถามหนึ่ง
นี่เรากำลังตกหลุมพรางที่ตัวเองเป็นคนขุดไว้หรือเปล่า
          การเป็นนายของตัวเอง ดูเหมือนจะเป็นคำพูดที่สวยหรู แต่เมื่อต้องไปประสบเข้ากับตัวเองจริงๆ ได้เห็นว่าต้องพยายามอย่างหนักแค่ไหน การจะเปิดบริษัทเล็กๆขึ้นมาไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น มันเป็นเกมที่มีชีวิตแบบวันต่อวัน เดือนต่อเดือนเป็นเดิมพัน ลูกน้องที่ต้องจ้าง ค่าไฟค่าน้ำ ค่าเอกสารวัตถุดิบต่างๆกว่าจะกลายเป็นผลิตผลให้กำไรกับเราได้ ตัวแปรมากมายวิ่งวนไปมาให้ต้องใช้เวลาขบคิดแม้แต่ในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่หลายครอบครัวได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน แต่เราไม่ เรายังไม่ต่างอะไรจากศิลปินท่านนั้นที่ยังคงมิอาจคว้าเอาลมหายใจของอิสรภาพมาไว้กับตัว เพียงแต่คราวนี้แค่เปลี่ยนจากการไปเป็นลูกจ้างของคนอื่น มาเป็นลูกจ้างของตัวเอง เราอาจต้องทะเลาะกับความอยากสบายเพื่อแลกกับสิ่งที่เราอีกด้านโหยหา
สิ่งที่เกิดจากแรงปรารถนา        แล้วสิ่งที่เราปรารถนานั้นคืออะไร การได้ทำตามใจ หรือการมีเงินทองของใช้ หรือการมีชื่อเสียง หรือการเป็นที่รัก พอมาดูในตัวอย่างทั้งหมดนี้ก็ดูเหมือนจะมีอยู่หนึ่งอย่างที่ไม่ค่อยจะเข้าพวกเท่าไรนัก นั่นคือ การได้ทำตามใจของตัวเอง สิ่งที่เหลือล้วนแล้วแต่เป็นอะไรที่เราต้องหยิบฉวยเอาจากภายนอก มีปัจจัยภายนอกเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ ไม่ใช่ตัวเรา ไม่เหมือนสิ่งที่เราอยากทำจากก้นบึ้งของตัวตนซึ่งเราสามารถได้มาโดยไม่ต้องแลกกับอะไรตราบใดที่มันไม่มีปัจจัยภายนอกมาเกี่ยวข้อง แต่ถ้าเราต้องการเงินทอง ต้องการสิ่งของ ยิ่งต้องการก็จะยิ่งพบว่าเราต้องยอมแลกกับบางสิ่งบางอย่างภายใน ฉันต้องการเงินเดือนก็ต้องยอมฟังคำสั่งหัวหน้า เจ้าของร้านอาหารต้องการเงินลูกค้าก็ต้องยอมสละเวลาวันหยุด คนต้องการมีชื่อเสียงก็ต้องยอมสละความเป็นส่วนตัว คนต้องการเป็นที่รักก็ต้องยอมสละความเห็นแก่ตัว หรือพูดให้สั้นๆเมื่อต้องการสิ่งที่ไม่ใช่ของเราตั้งแต่แรก เมื่อนั้นต้องแลกกับเสี้ยวหนึ่งของตัวตน          แต่ก็ใช่ว่าการสละตัวตนจะเป็นสิ่งที่ควรมองในแง่ลบไปเสียหมด นักเรียนที่อยู่ในห้องเรียน พวกเขาเหล่านั้นกำลังต้องการความรู้จากคุณครูที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาจำต้องเงียบ จำต้องฟัง จำต้องสละห้วงเวลาที่อยากสนุกสนาน เพื่อที่จะเติบโตขึ้น คำสอนของพระพุทธเจ้ายิ่งลึกซึ้งยิ่งไม่ให้ยึดติดกับตัวตน การเรียนรู้ เติบโต ลดอัตตา พบปัญญา จำต้องสละตัวตนดั้งเดิม ขัดเกลาให้สละสลวย เหมือนเพชรที่เจียระไนมาแล้ว พอมามองในด้านนี้ มันช่างขัดกับการพยายามยึดถือตัวตนในแบบที่กล่าวเอาไว้ข้างต้นเสียจริงๆ ซึ่งบางทีฉันก็คุยกับตัวเองว่าทางไหนกันแน่จึงเป็นทางที่ถูกที่ควรเดินไป แต่หลายๆครั้งคำตอบก็จะสลับกันไปมา บางวาระการคงไว้ซึ่งตัวตนดูเหมือนจะสำคัญกว่า แต่บางขณะการไม่อะไรกับตัวเองมากนักก็ทำให้ฉันได้รู้จักกับตัวตนใหม่ที่ดีกว่า หรือนี่คือเหตุผลที่คนต้องเกิดมา เพื่อทำความเข้าใจกับตัวตนและความปรารถนา เพื่อสักวันจะได้คำตอบว่าจะยึดถือหรือละวาง
SHARE
Written in this book
ในวงสนทนา
Writer
WindLiu
Walker
Live In The Mirror The In Leave

Comments