PRETENDER เสแสร้ง

ฉันค่อยๆถอดรองเท้าคู่เดิมวางบนชั้นวางรองเท้า เมื่อก้าวเท้าเปล่าเข้ามาในห้อง มันเหมือนกำลังเข้าโซนปลอดภัย โซนที่ฉันแทบจะใช้เวลากับมันน้อยมากๆ โดยเฉพาะชีวิตในช่วงนี้ 

ความรู้สึกตอนนี้ ไม่รู้สิ จริงๆก็ไม่ค่อยร้องไห้แล้ว อาจเพราะหาเหตุผลให้น้ำตามันไหลออกมาไม่ได้ หรือความรู้สึกข้างในที่บอกว่า การร้องไห้ที่ผ่านๆมาก็ไม่ทำให้อะไรดีขึ้น 

แค่นิ่งให้มากที่สุด อย่าพยายามรู้สึกอะไร 
ฉันพยายามอย่างหนัก เพื่อให้ตัวเองเชื่อว่าไม่เห็นเป็นอะไรเลย แบบนี้สบายดี จริงๆแล้ว.. 
มันเหมือนหัวใจไม่เป็นหัวใจ จะว่ามันดูเกินจริงก็คงไม่แปลกอะไร เพราะลึกๆก็ไม่คิดว่าจะต้องเผชิญกับความรู้สึกอะไรแบบนี้เหมือนกัน

ฉันทิ้งตัวลงบนเตียง ฟุบหน้าลงบนหมอนแล้วร้องไห้ให้ดังที่สุดชดเชยกับที่ต้องพยายามหัวเราะและยิ้มให้ปกติ ตลอดเวลาที่เท้าก้าวข้ามโซนปลอดภัยออกไปแล้ว

ข้างในที่เหมือนด้ายตอนพันกัน ขมวดปมเป็นก้อนแกะออกมาไม่ได้ ความรู้สึกที่ปนกันยุ่งเหยิง จนไม่รู้ว่าความรู้สึกแบบนี้ควรนิยามว่าอะไร ฉันไม่เคยซับซ้อนแบบนี้มาก่อน

ภายใต้หน้านิ่งเรียบเฉย แววตาที่เหมือนไม่อยากจะสนใจอะไร ดูแข็งๆ ปากที่บอกว่าอยู่ได้ ไม่อยากแคร์ใคร ไม่อยากจะรู้สึกอะไร
จริงๆแล้ว ฉันอยากร้องไห้ออกมาดังๆ อยากยอมรับ ว่าตัวเองกำลังเจ็บปวด อยากบอกว่าจริงๆแล้วฉันอยากถูกรับฟัง ฉันอยากถูกปลอบในวันที่แย่ๆ โอบกอดไว้ด้วยความรู้สึกใส่ใจ 

ตื่นมาพรุ่งนี้ต้องก้าวเท้าออกจากห้อง หยิบรองเท้าคู่เดิม หยิบรอยยิ้มแบบเดิมและเสียงหัวเราะแบบนั้นออกไปทำตัวให้ปกติที่สุด 
ที่เห็นแบบนั้น.. ฉันกำลังเสแสร้ง 


ปล.ขอบคุณเพลง pretender ของ Official HIGE DANdism เป็นเพลงญี่ปุ่นที่บังเอิญฟัง พอได้รู้ความหมาย น้ำตาก็ไหลซะงั้น บางครั้งเราก็ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร เพราะรู้ว่ารักไม่ได้นั่นแหละ 







SHARE
Written in this book
Secret corner
Writer
N78
Ailurophile -​ INFP
Everything's​ uglier​ up​ close.

Comments