07.02.2563 : ใจอยากเเอ็กซ์ทิฟ ร่างกายกลับแอ็กซิเดนท์...

  
 บางอย่างเหนื่อยหน่อยแต่ก็คุ้มค่าที่ได้ลงมือทำ

    ฉันนั่งดูตัวเองที่หน้ากระจกได้แต่มองแล้วถามกับตัวเองว่า คนที่อยู่ในกระจกนั้นมันเป็นใครกัน?
ผมเผ้ายุ่งเหยิง เปลือกตาตูบบวม อีกทั้งปากที่เผยอกอบโกยอากาศแทนจมูกดั่งที่มันควรจะเป็น สองมือยกขึ้นขยี้ผมลูบลงไปหาใบหน้า นี้ฉันทนนั่งมองมันนานได้ขนาดนี้ได้ยังไง? 
     ส่งแรงไปที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง ออกแรงพลักเพื่อที่จะลุกขึ้นยืน ผ้าเช็ดตัวอยู่แค่เอื้อมทำไมรู้สึกถึงหยิบมันไม่ไหว สุดท้ายก็ทิ้งตัวลงนอน เปลือกตาเปิดมองริบหรี่เห็นประตูห้องน้ำ แม่เจ้าฉันอยากอาบน้ำพักผ่อนจังเลย หลอดไฟหนึ่งดวงที่ส่องแสงสว่าง กับอีกพัดลมหมุนไปตามกลไกการทำงานไปเรื่อยๆ พร้อมกับที่สติฉันใกล้ปิดลง
.
.
.
ติ๊ดๆๆๆๆๆ 
นาฬิกาปลุกบอกว่านี้คือเวลา 4 ทุ่มฉันต้องลงไปปิดประตูหอ...ค่อยๆ ลากสังขารอันโทรมๆ ของตัวเองลงไป ฉันทำเสร็จแล้วอีกหนึ่งงานอดิเรกของฉัน ได้เวลาจัดการกับตัวเองสักทีแล้วรีบเข้านอนทำพรุ่งนี้เช้าให้กลับมาสดชื่น ลุยใหม่อีกครั้ง บางทีบางอย่างถึงจะเหนื่อยแต่ก็คุ้มค่าที่ได้ลงมือทำ ได้ประสบการณ์ ได้เพื่อน ได้แลกเปลี่ยนความรู้ ยิ่งไปกว่าสิ่งใดวันนี้ฉันได้เติบโตขึ้นอีกวัน แต่ก่อนที่จะไปถึงวันพรุ่งนี้ขอชาร์จพลังให้ฉันใหม่ในคืนนี้. และจะกลับมาสดใสดั่งเช่นที่เคยเป็นนะ💖
.
#ขอให้การเดินทางในครั้งนี้ไม่ใช่แค่ตัวฉันรวมทั้งผู้คนรอบๆ กลายก็เช่นกัน ขอให้ประสบผลสำเร็จดั่งหวัง และสายใยแห่งความสามัคคีนี้จงแผ่ไพศาลไปทั่วนกพิราบน้อยในบ้าน...บ้านไทยฟอลคอม❤
#ขอบคุณโปรเจ็คนี้ที่ทำให้เราได้มารวมตัวกันฉันชอบเสียงหัวเราะของพวกคุณที่สุด😍

SHARE
Writer
JenjilaWilajun
613130140104
What things we can't control? Just accept it and let it go.

Comments