จากฉัน; ถึงความเป็นความตาย
เพราะฉันพังจากข้างใน
มันแตกสลายอยู่ในนั้น
เจ็บร้าวราวติดในห้วงฝัน
แสนสิ้นหวังมืดมนหมดทาง



สวัสดี,ตัวฉันอีกคน
สวัสดี,ความเป็นความตายที่เท่าเทียม




-3 กุมภาพันธ์ 2020 
ฉันกลับมาพร้อมคำว่า "เกลียดตัวเอง" ฉันเกลียดตัวฉันอีกคน ในทุกวันมันยากเสมอที่ต้องสู้กับความรู้สึกนี้ สมองฉันเอาแต่นั่งฟังตัวฉันอีกคนพร่ำในสิ่งลบๆ ใส่ตัวเอง พร่ำพูดในสิ่งที่ฉันไม่เคยคาดคิดว่าตัวฉันอีกมุมหนึ่ง จะหดหู่และสิ้นหวังได้ถึงเพียงนี้



คราบน้ำตาไม่เคยเหือดแห้ง แม้มันไม่ได้ไหลออกจากตา แต่มันยังคงอาบชโลมอยู่ในหัวใจ มุมมืดๆ ที่ฉันซ่อนตัวอยู่ ทั้งอ้างว้าง โดดเดี่ยว และแสนเจ็บปวด มันหนาวจนสั่นสะท้าน มันทรมานจนแทบไม่อยากหายใจ การนั่งคดคู้กอดเข่าตัวเองไว้แล้วมุดหน้าซบลงไปเป็นหนทางเดียวที่ฉันพอจะแสวงหาความอบอุ่นได้ แต่เปล่าเลย...มันยิ่งหนาวจับใจ




กาลเวลาไม่ได้เยียวยาฉันอย่างที่ใครๆ เคยบอกไว้ บาดแผลไม่เคยจางหายไปไหน ร่องรอยร้าวๆ ยังคงรอให้มันปริแตกอยู่ตลอดเวลา ฝันร้ายยังคงตามมาหลอกหลอนแม้กระทั่งยามตื่น ภาพจำยังคงรุกล้ำเข้ามาทำร้ายกันไม่เคยหยุดหย่อน หัวใจของฉันถูกสร้างมาเพื่อถูกทำลายซ้ำๆ...



แบบนี้แหละ ที่ฉันรู้สึกมาตลอด




ความตาย...อยู่ใกล้แค่เอื้อม แค่ฉันตัดสินใจฉับเดียว ลมหายใจฉันคงไม่เหลืออยู่ การเดินหน้าต่อ กลายเป็นเรื่องยาก ทั้งร่างกาย ทั้งหัวใจ หนักอึ้งเกินกว่าจะแบกอะไรต่อมิอะไรไหว ฉันกำลังจะกลับไปพ่ายแพ้อย่างเดิม กลับไปเป็นคนไม่เอาไหน กลับไปเป็นคนอ่อนแอไร้ค่า และท้ายที่สุด...




คือตัวฉันเอง...ที่ทอดทิ้งตัวเอง




ฉันเหนื่อย และฉันพอจะดูออก ว่าคนรอบข้างก็คงเริ่มเหนื่อยกับฉันแล้วเหมือนกัน เราต่างก็เหนื่อยกับทุกเรื่องราวในชีวิต เธอเหนื่อยที่คอยซัพพอร์ตฉัน ส่วนฉันก็เห็นแก่ตัวเกินกว่าจะฝ่าฟันความคิดด้านลบของตัวเองและทำให้เธอเห็นว่ากำลังใจของเธอทำฉันเดินหน้าต่อได้ แต่เปล่าเลย นอกจากฉันยังก้าวไปไม่ถึงไหน ฉันยังฉุดเธอลงมาสู่ก้นเหวมืดบอดในใจฉันอีกคน



ขอโทษนะ...ตัวฉัน 
ขอโทษนะ...ทุกคน



ความพยายามที่ผ่านมาเหมือนประกายไฟเล็กๆ ที่ไม่เคยมีโอกาสได้โหมกระพือเป็นเปลวไฟขนาดใหญ่ อาการช้ำเลือดช้ำหนอง ยังคอยตอกย้ำความรุนแรงของบาดแผลในใจอยู่เสมอ ฉันกำลังยืนอยู่กึ่งกลางระหว่างความเป็นกับความตาย ฉันกำลังคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านมาและสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน 




ฉันถามตัวฉันอีกคน
จะอยู่หรือจะตาย ก็เลือกมาสักทาง





บางวัน น้ำหนักความตายก็มีมากมายจนอยากให้ลมหายใจหมดลงเสียที ในขณะที่บางเวลา การมีชีวิตอยู่เพื่อมองสิ่งรอบข้างที่ทำให้พอยิ้มได้ในทุกวันก็เหมือนจะสร้างพลังใจขึ้นมาได้เล็กน้อย




คำตอบยังไม่ถูกเฉลย หนทางยังไม่ถูกเลือก แต่ตัวฉันกลับดำดิ่งลงไปสู่ห้วงความมืดมิดในจิตใจ ฉันได้กลิ่นความตายลอยคละคลุ้งในจมูก และเห็นภาพวิณญานลอยเฟื่องฟุ้งอยู่ในความคิด ภาพฉันปลิดชีพตัวฉันฉายซ้ำๆ ในหัว แต่ในขณะเดียวกัน ฉันก็ชำเลืองเห็นประกายไฟดวงเดิมที่ตัวเองเคยพยายามจะจุดมันให้สว่าง มันปะทุและสว่างวาบขึ้นในบางคราว 




ภาพหนทางสว่าง
สลับซ้อนกับ
ภาพตัวฉันดับมืดไร้ลมหายใจ 




ฉันสับสนระหว่างทางเลือกสองทาง แอบคิดและสงสัยว่ามันจะมีค่าเท่ากันมั้ย? ระหว่างมีชีวิตอยู่ต่อ แต่เป็นภาระให้คนรอบข้าง อยู่กับความคิดด้านลบ อยู่กับอาการเจ็บเจียนตายที่ไม่เคยถูกบรรเทา อยู่กับปีศาจในใจที่พร้อมจะลุกขึ้นมาฉีกทึ้งหัวใจฉันซ้ำๆ กับตายไปเลยและตัดการรับรู้ทุกอย่างผ่านการปลิดลมหายใจทิ้ง 



ฆ่าปีศาจในใจฉัน ด้วยการตายตกไปพร้อมกัน..










.
.
.




โง่เง่าสิ้นดี! 

นั่นแหละฉัน ฉันปล่อยให้ความคิดด้านลบเข้ามาโจมตีตัวเองอีกแล้ว ความคิดของฉันขึ้นลงตลอดเวลา เอาแน่เอานอนไม่ได้ เก็บกักและกดทับอยู่ข้างใน มันชวนให้รู้สึกปวดหัวและหนักอึ้งในอก การที่อุตส่าห์ฝ่าฟันมาจนถึงตอนนี้มันไร้ค่ารึไง? แค่ประกายไฟเล็กๆ ที่เห็นก็มีพลังมากพอจะทำให้เดินหน้าต่อแล้วไม่ใช่เหรอ 




สู้สิ ฉันบอกตัวเอง อดทนอีกนิดสิ มันใกล้จะสำเร็จแล้ว ฉันดั้นด้น ดิ้นรน พาตัวเองออกมาจากสภาพแวดล้อมเดิมๆ ก็เพื่อรักษาตัวเองไม่ใช่เหรอ 



จิตแพทย์คนใหม่ สถานพยาบาลแห่งใหม่ กำลังพาฉันเข้าสู่กระบวนการรักษาที่ต่างจากเดิมเล็กน้อย ฉันไม่ต้องกินยามากมายหลายชนิดอย่างเดิม แต่ก็ถูกเพิ่มโดสในบางตัวเพื่อประคองอาการโซมาติกที่สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา 



ใช่ จิตแพทย์วินิจฉัยอาการของฉันอีกครั้ง ฉันมีอาการโรคซึมเศร้าและภาวะโซมาติก บ่อยครั้งที่ฉันตระหนกกับผู้คนและรู้สึกเจ็บปวดทางร่างกายเพียงเพราะเห็นสภาพแวดล้อมที่ชวนให้นึกถึงอุบัติเหตุที่เคยเกิดขึ้น



จิตแพทย์บอกว่าอาการของฉันดีขึ้นกว่าช่วงแรกแล้ว ฉันเก่งและอดทนได้ดีเยี่ยม เขาแสดงความยินดีกับฉัน ให้กำลังใจฉัน เซฟฉันด้วยคำพูดที่ชวนให้รู้สึกอุ่นใจ และนั่น ทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมานิดหนึ่งว่า การตัดสินใจครั้งนี้ ฉันเลือกเดินทางไม่ผิด...



ฉันกำลังเข้าสู่กระบวนการปรับยาอีกครั้ง และครั้งนี้ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่รับมือได้ค่อนข้างดี ฉันรู้เท่าทันความคิดตัวเองในบางขณะ แต่ก็ยังมีบ้างที่ตามปีศาจในใจไม่ทัน แต่ทั้งหมดทั้งมวล ก็เพื่อตัวฉันเอง เพื่อทุกคนที่ฉันรัก เพื่อทุกคนที่คอยเคียงข้างฉัน เพื่อทุกคนที่คอยซัพพอร์ตและให้กำลังใจ 



เพื่อคุณ คนที่คอยกอดและดูแลกันอย่างดี เพื่อคุณ คนที่ฉันอยากขอโทษและขอบคุณนับร้อยนับพันครั้ง




ขอโทษในความไม่เอาไหนของตัวเอง
ขอโทษที่เอาแต่สร้างความลำบากใจให้
ขอโทษที่เป็นภาระแสนหนักอึ้งให้
ขอโทษที่ทำให้ต้องเป็นห่วงอยู่เสมอ
ขอโทษที่ดื้อดึงและเอาแต่ใจ
ขอโทษที่ป่วยทั้งกายทั้งใจ
ขอโทษที่ดูแลตัวเองไม่ดีพอ
ขอโทษที่เป็นคนที่ดีขึ้นกว่านี้ยังไม่ได้สักที


ขอโทษ...และขอบคุณ ที่คุณยังอยู่ตรงนี้


ขอบคุณที่คอยดูแล
ขอบคุณที่ยอมตามใจ
ขอบคุณที่ใจเย็นกับฉัน
ขอบคุณที่แม้เหนื่อยแค่ไหนก็ยังไม่ทิ้งกัน
ขอบคุณที่คอยกอด คอยปลอบตอนฝันร้าย
ขอบคุณที่ทำให้ความรู้สึกปลอดภัยอยู่เสมอ
ขอบคุณที่ทำให้ภาพจำเลวร้ายค่อยๆจางลง
ขอบคุณที่ยอมเสียสละเวลาชีวิตเพื่อฉัน
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่า ดอกหญ้ามันสวยงามแค่ไหน

ขอบคุณ...ทุกสิ่ง ทุกอย่าง ขอบคุณ









จากฉัน,ถึงฉันอีกคน
จากฉัน,ถึงคนสำคัญ
จากฉัน,ถึงความเป็นความตายที่เท่าเทียมกัน








SHARE
Writer
Peekthum
เสพโศกแทรกเศร้า
ติดปีกให้ตัวอักษร กอดเศษหัวใจที่แตกสลาย ปล่อยปีศาจร้ายให้โบยบินในฝัน

Comments

Jaychillchill
2 months ago
เราเคยรู้สึกว่าเราเหนื่อยกับการพยายามเข้มแข็ง เราเบื่อที่ต้องเจอความผิดหวังซ้ำซาก วนเวียนไม่จบสิ้น ชีวิตนี้มันช่างเหนื่อยและยากเย็นสำหรับเราเหลือเกิน แต่พอเราอ่านเรื่องของคุณเรากลับรู้สึกเข้มแข็งขึ้นมา มันมาเตือนให้เรารู้สึกตัวว่า "เราอาจไม่ใช่คนที่เจอสิ่งที่แย่ที่สุด" พออ่านจบสิ่งที่เราทำคือ ..เราลุกขึ้นสูดหายใจให้เต็มปอดแล้วนั่งลงพิมพ์ข้อความนี้ เราอยากขอบคุณที่ทำให้เรารู้สึกว่าเราโชคดี เราอยากส่งผ่านกำลังใจ ตัวอักษรที่คุณพิมพ์คำพูดมันมีมนต์เสน่ห์และเข้าถึงหัวใจจริงๆ เรารับรู้ความรู้สึกตรงนั้น เรามาขอบคุณ ขอบคุณนะ ขอบคุณจริงๆ มันมีความหมายกับเรานะ😇😇😇
Reply
Peekthum
1 month ago
ขอบคุณและขอให้คุณเข้มแข็ง ยิ้มได้ในทุกวัน มีความสุขกับเรื่องเล็กน้อย และอย่าเจ็บปวดมากจนเกินไป ขอให้หัวใจแข็งแรงและมีพลังบวกเยอะๆ นะคะ 🙏✌😊💛
Yelnblue
2 months ago
เข้าใจความรู้สึกที่คุณว่ามาทุกอย่าง เป็นกำลังใจให้นะคะ 🌷จะวันที่สวยงามรออยู่แน่ๆ
Reply
Peekthum
1 month ago
🙏✌😊💛
Duende
1 month ago
รู้สึกเหมือนเห็นตัวเองในบทความคุณเลยค่ะ;-; ขอบคุณที่เขียนบทความขึ้นมานะคะ
Reply
Peekthum
1 month ago
ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยพลังใจที่ดีนะคะ 🙏✌😊💛
Sirinya_qqq
1 month ago
ขอยืมหน่อยนะคะ
Reply
Peekthum
1 month ago
😊
1999xis
22 days ago
ผมขอสอบถามหน่อยได้ไหมครับ
เหตุการณ์อะไรที่ทำให้ มีความคิดสลับทับซ้อน ไปมาแบบนี้ครับ ทั้งด้านที่มีชีวิตอยู่ต่อ กับ ไม่มีชีวิตอยู่ต่อ อะไรที่ทำให้มีความคิดแบบนึ้หรอครับ
Reply