ครอบครัวก็ไม่ใช่เซฟโซนที่ดีที่สุด
ฉันเป็นคนหนึ่ง 
ที่เติบโตมาในครอบครัวที่มีความเพียบพร้อม
ทั้งหน้าตา ฐานะ ชื่อเสียง เงินทอง
ฉันมีมันทั้งหมด

แต่ไออุ่นจากครอบครัว
ฉันไม่เคยได้จากมันเลยสักครั้ง


ตั้งแต่เล็กจนโต
ฉันได้คุยกับพ่อแม่นับคำได้
เราได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันน้อยครั้งมาก


สำหรับครอบครัวอื่น
ครอบครัวคือที่สุดแล้วในชีวิตนี้
ครอบครัวให้ทุกอย่าง
กำลังใจ คำแนะนำ ความสุข รอยยิ้มเสียงหัวเราะ


แต่ครอบครัวของฉัน
แค่คำพูดให้กำลังใจคำเดียวยังไม่มี
มีแต่คำต่อว่าเมื่อฉันพลาดเพียงเล็กน้อย
เขาอยากให้ฉันเพอร์เฟคที่สุด
โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าฉันเหนื่อยแค่ไหน


ฉันแบกรับคำพูด คำวิจารณ์พวกนี้อยู่เพียงลำพัง
ไม่มีเลยที่ครอบครัวจะมาคอยแลกเปลี่ยนเรื่องราวกัน
ไม่มีเลยสักครั้ง ที่จะมานั่งคุยเรื่องความสุข


ต่อให้ฉันพยายามทำดีมากแค่ไหน
พวกเขาก็ไม่เคยที่จะสนใจใยดีฉันเลย


เมื่อฉันอยากจะลองเดินตามทางของฉันเองบ้าง
เขาดันมาขัดขวาง
บอกว่ามันไม่ดีต่อตัวฉัน
เขาคิดเพียงแค่ผลลัพธ์ที่ออกมาของเขา
แต่ในทางที่ฉันอยากลองเดินเขาไม่เคยคิดเลยว่ามันจะออกมาเป็นยังไง 


พอฉันต้องการที่จะทำมันจริงๆ 
ก็มีแต่คำด่าสารพัด
จนบางครั้งฉันก็ท้อ
ไม่รู้ว่าจะระบายให้ใครฟังดี
มันมืดไปหมด
ขนาดครอบครัวของฉันยังทำแบบนี้กับฉัน
แล้วคนภายนอกล่ะ เขาจะมองฉันยังไง


ฉันชอบบอกกับเพื่อนว่าฉันไม่อยากกลับบ้าน
กลับไปก็เจอแต่อะไรไม่รู้
กลับไวเขาก็หาว่าโดด
กลับดึกเขาก็ชอบด่าว่าไปเที่ยวดึกดื่น
หนังสือไม่เคยอ่าน
ถึงได้โง่อยู่แบบนี้ตลอด


เขาคงคิดว่าการด่าทอ ต่อว่า
มันจะกระตุ้นให้ฉันพัฒนาตัวเองขึ้น
เขาไม่คิดว่ามันจะบั่นทอนใจของฉันแค่ไหน
เขาคิดแค่ว่าเขาทำถูกต้องแล้ว
เพียงเพราะว่าฉันทำได้ดีขึ้นกว่าเดิมเท่านั้นเอง


การกลับบ้านของฉันมันเต็มไปด้วยความว้าวุ่นในใจ
ฉันไม่รู้เลยว่าการกลับเข้าไปครั้งนี้ฉันต้องเจอคำด่ามากขนาดไหน


บ้าน
ครอบครัว
สำหรับใครหลาย ๆ คน มันคือเซฟโซนที่ดีที่สุด
แต่สำหรับฉัน
คงมีแค่ตัวฉันเองที่เป็นเซฟโซนที่ดีที่สุดแล้ว


SHARE
Written in this book
morganitex
หินรักอันศักดิ์สิทธิ์กับคนที่ไม่เคยพบกับความรักเลย

Comments

PoPPii
2 months ago
สู้ๆนะครับ ถ้าไม่รู้จะพูดกับใครก็มาระบายในนี้ได้ครับ ในนี้ยังมีคนรับฟังนะครับ
Reply
morganitex
2 months ago
ขอบคุณที่ยังรับฟังเรานะครับ
PoPPii
2 months ago
ยินดีครับ